menu

Le Cosmicomiche - Italo Calvino (1965)

Alternatieve titel: Kosmikomische Verhalen

mijn stem
3,97 (15)
15 stemmen

Italiaans
Verhalenbundel
Ideeƫnliteratuur

152 pagina's
Eerste druk: Einaudi, Turijn (Italië)

Kosmikomische verhalen is een bundel waarin in elk verhaal een wetenschappelijk 'feit' centraal staat. De verteller van de verhalen, Qfwfq, is een wezen dat altijd heeft bestaan en dus ook alle wetenschappelijke feiten zelf heeft meegemaakt.

zoeken in:
4,0
Toon Tellegen neemt de kleine, alledaagse, dingen en laat hier filosofie (of meer nog, verwondering) op los. Calvino doet gevoelsmatig hetzelfde in dit boek, alleen precies andersom

De verhalen nemen allemaal een Groot Wetenschappelijk Feit en vervolgens maakt Calvino dit juist heel klein door er een soort van anekdotes van Qfwfq en zijn uitgebreide familie en kennissenkring op lost te laten.

Hoogtepunten waren voor mij De afstand tot de maan en De dinosaurussen.

Maar ook de andere verhalen waren absoluut de moeite waard.

4*

avatar van Freud
5,0
Zo, kroniek van een aangekondige 5 sterren

Ik heb met opzet lang over het boek gedaan, verhaal per verhaal gelezen en zo het einde zo lang mogelijk uitgesteld, maar nu ben ik er echt door... En ik moet zeggen: ik vind dit gewoon een van de geniaalste boeken die ik ooit in handen gehad heb. Het concept is goed bedacht: neem een droog wetenschappelijk feit en maak er een echt verhaal van - dat kan op zich al bijna enkel een goed boek opleveren. Maar wat Calvino hier presteert, is veel en veel meer dan dat. Elk verhaal is totaal anders, heeft een helemaal andere insteek, andere sfeer, andere manier van schrijven, is zelfs bijna telkens een ander genre. En elk van hen, stuk voor stuk, slaagt erin een interessante wetenschappelijke insteek te combineren met een mooi verhaal én daar nog een extra dimensie aan te verlenen, zodat je wat er gebeurt ook op je eigen dagelijkse leven kunt projecteren. Wat hij hier dus doet is via een meesterlijke verteltruc het hele universum, met alle wetten en evoluties en verschijnselen die erbij horen, via een fictief gegeven omzetten in prachtige schetsen van alledaagse, menselijke fenomenen. En daarbij er ook nog in slaagt het fictief gegeven zo wonderbaarlijk mooi uit te werken dat het ook helemaal op zich kan staan, grappig is, overloopt van de fantasie, leuke dialogen en gedachtekronkels, echte bezielde personages en perfect getypeerde relaties. Geniaal gewoon, ik ga vandaag niet besparen op grote woorden

Ik kan ze een voor een afgaan, maar er moet voor de toekomstige lezers ook nog wat verrassend aanzijn, dus ik beperk me tot mijn favorieten: De afstand tot de Maan, waarin van een kolderrijk gegeven wordt vertrokken om een prachtige onmogelijk liefde te schetsen, Een teken in de ruimte, een vreemd, haast abstract verhaal dat het hele proces van iets creëren en dan bang moeten afwachten welke reacties het oplevert samenvat, De dinosaurussen, een wonderlijk verhaal over heden en verleden, en hoe herinneringen evolueren in de tijd (verbazingwekkend hoe je een feit als het uitsterven van de dinosaurussen kunt omvormen tot zo een prachtig verhaal, onwaarschijnlijk), maar mijn persoonlijke favoriet is toch veruit De lichtjaren, waarin de hele dramatiek van het menselijk bestaan wordt gevat, van het zich trachten te verwezenlijken en het steeds weer misbegrepen worden - en zelfs een kleine hoopvolle oplossing aangereikt wordt - en dat in een verhaal dat zo onwaarschijnlijk komisch is, en met zo veel passie beschreven: heerlijk.

Nodeloos te zeggen dat dit in mijn top 10 komt

avatar van eRCee
3,0
Dat korte verhalen niet geheel 'mijn ding' zijn heb ik al wel eens eerder gezegd, dus zo'n hoge score als die van Freud viel niet te verwachten. Ook daarbuiten had ik echter op ietsje meer gerekend bij deze verhalenbundel van Calvino. Het uitgangspunt is bijvoorbeeld erg leuk; telkens een soort wetenschappelijk uitspraak over het heelal waaruit dan een verhaal volgt. Een groot deel van deze verhalen is alleen behoorlijk abstract en dat stond het leesplezier dat Salman Rushdie me op de achterflap beloofde enigszins in de weg. Als ruimte, tijd en taal nog binnen de tekst moeten worden gedefinieerd dan wordt het moeilijk om mee te leven namelijk. Niet geheel toevallig zijn De dinosaurussen en De lichtjaren mijn favoriete hoofdstukken; net wat concreter menselijk en dan is de combinatie met de kosmologische dimensie die Calvino aanbrengt inderdaad onweerstaanbaar. De rest vond ik niet meer dan redelijk. Voor de genoemde twee verhalen een ruime 3,5, voor het gehele boek drie sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:53 uur

geplaatst: vandaag om 01:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.