La Curée - Émile Zola (1872)

In dit tweede deel van de Rougon-Macquart serie verplaatst het toneel zich naar Parijs. Nadat Napoleon III aan de macht is gekomen heeft Pierre een baan gekregen als minister en komt ook Aristide naar Parijs. Aristide is samen met zijn tweede vrouw Renée de hoofdpersoon van dit boek.

Het verhaal gaat over geld en alle mogelijke zaakjes om dit te verdienen om het vervolgens met bakken tegelijk over de balk te gooien. Tussen de vertelling over deze graaicultuur, ontspint zich vervolgens een tweede verhaallijn over een bijzondere liedesverhouding.

Waar het grote kritiekpunt op het eerste deel nog was dat het onoverzichtelijk werd, is dit tweede deel een stuk compacter. De personages krijgen wat meer diepgang waardoor het verhaal helemaal tot zijn recht komt. Een prachtig boek dus!

Beter dan het eerste deel omdat er nu rust wordt gezocht en Zola nu echt de personen een voor een gaat behandelen. Deel 1 was echt te veek een allegaartje waardoor dat boek nooit echt ging leven.

Toch is dit boek interessanter als de nadruk nog ligt op de illegale handel en fraude, mede omdat dat deel een mooi inkijkje geeft, en minder boeiend als het om de intriges en de personages zelf draait. Wel als onderdeel van de sfeer en die in hun tijd en in hun locatie worden geplaatst maar niet op zichzelf. Richting het einde draait het meer daarom en daarmee wordt het boek richting het einde ook wat minder interessant. 3,5*.

Les Rougon-Macquart is een gigantische roman fleuve waarin Émile Zola z'n naturalistische opvattingen verwerkte. Het is de geschiedenis van een uitgebreide familie met diverse takken. De heren van de tak Rougon komen voort uit een wettig huwelijk, en streven een hoge maatschappelijke positie na. Ze zijn ambitieus en streven naar macht, eer en bezit.

Dit tweede deel gaat over Aristide Rougon, die z'n naam verandert in Saccard, omdat z'n broer de politicus geen risico wil lopen op een schandaal. Hij is een louche zakenman die speculeert in vastgoed en op de beurs. Hij koopt gebouwen op waarvan hij weet dat ze onteigend en gesloopt zullen worden. Tijdens het Second Empire werd Parijs grondig verbouwd door Baron Haussmann. Keizer Napoleon III komt erin voor als nevenpersonage. De Rougons zijn bonapartisten.

Lonkend naar een bruidsschat trouwt Aristide met Renée, een veel jongere rijkeluisdochter met een losbandige en verkwistende levensstijl. Vóór haar huwelijk werd ze ongewenst zwanger. Eenmaal getrouwd begint ze een affaire met haar eigen stiefzoon Maxime. Ze maakt schulden door dure kleren en juwelen te kopen. De decadentie van de Parijse demi-monde wordt beschreven, met luisterrijke bals, pronkzucht, koppelaarsters, liaisons en een homoseksuele knecht.

De moeilijk vertaalbare titel slaat op het moment waarop de restanten van neergeschoten wild voor de honden geworpen worden. Dit is een metafoor voor zakenlui die zich op hun prooi werpen.