menu

L'Œuvre - Émile Zola (1886)

Alternatieve titels: Mensenhanden | Het Meesterwerk | Les Rougon-Macquart 14 | L'Oeuvre

mijn stem
3,88 (4)
4 stemmen

Frans
Sociaal

440 pagina's
Eerste druk: Charpentier, Parijs (Frankrijk)

Claude Lantier, kleinzoon van Antoine Macquart, is een schilder die er graag op uittrekt in plaats van binnen in zijn atelier te werken. Zijn werk is revolutionair, maar wordt niet gewaardeerd door de jaarlijkse Salon waar de kunst wordt gepresenteerd. Onder zijn vrienden zijn de schrijver Pierre Sandoz en Louis Dubuche, een architect. Claude krijgt de mogelijkheid zijn werk te tonen in een nieuwe Salon, de Salon der geweigerden.

zoeken in:
avatar van -JB-
4,0
Dit boek gaat over de vriendschap tussen Cézanne en Zola en het ontstaan van het impressionisme. Pierre Sandoz is Zola en Claude Lantier kan gezien worden als Cézanne.

avatar van -JB-
4,0
Schitterende roman over een kunstenaar met grote idealen die nooit tot wasdom komen. Hoofdpersoon Claude Lantier heeft trekjes van Cézanne en Manet en hoopt ooit de meest succesvolle kunstenaar van zijn tijd te worden. In zijn tomeloze ambitie kan hij maar moeilijk stoppen met werken. Terwijl zijn kunstenaarsvriendin langzaam een positie in de kunstwereld verwerven, wordt hijzelf verliefd en trekt zich terug. In de strijd die volgt om zijn ambitie waar te maken, moet hij niet de liefde, niet de kunstenaarswereld, maar vooral zichzelf onder controle krijgen.
Schitterende roman die dankzij uitgeverij Oevers recent opnieuw vertaald is. Het is te hopen dat ook de andere delen uit de Rougon Macquart serie opnieuw beschikbaar komen voor een Nederlands publiek, want dit boek smaakt naar meer!

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
Smaakt zeker naar meer. Dit is een naturalistische roman pur sang: een kunstenaarsroman vooral, waarin een gemankeerd genie beschreven wordt. Het verhaal bevat een enorme tragiek. Bijna alle personages verliezen hun hoop en idealen, op misschien Sandoz en Irma na. Zola schetst in Het meesterwerk het romantische ideaal van de onbegrepen kunstenaar. Onbegrepen en ook onmachtig, want de grootse dromen die Claude heeft kan hij nooit volledig op het doek verwezenlijken. Maar hij kan vooral geen compromis sluiten en zich ook niet onttrekken aan de lokroep van de kunst en moet dus wel ten onder gaan, inclusief een slotscène die een beetje doet denken aan de film Amadeus. De kunstvorm die Zola beschrijft is zelf niet romantisch maar realistisch/naturalistisch, wat het des te opvallender maakt dat het onderliggende idee over kunstenaarschap dus wel romantisch aandoet. In dat opzicht is het verhaal ook een beetje gedateerd vind ik, hoewel dat tegelijk z'n charme heeft. Iets minder charme bevat de rol van 'de vrouw'. De vrouw wordt hier louter neergezet in relatie tot een man. Ze kan die man bespelen of in sommige gevallen ook overheersen, maar van een zelfstandige levensontplooiing is nergens sprake. In z'n tijd gezien is het geen groot kritiekpunt, maar wel wordt het geheel hierdoor net wat te weinig gelaagd. Maar onder de streep blijft toch een aangrijpend en meeslepend relaas over, dat momenteel nog behoorlijk door mijn hoofd spookt. Paar geweldige sfeerschilderingen van het licht boven Parijs ook die Zola hier uit zijn pen schudt. Een schrijver om eens wat meer aandacht aan te besteden.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:24 uur

geplaatst: vandaag om 19:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.