Son Excellence Eugène Rougon - Émile Zola (1876)
Alternatieve titels: Zijne Excelentie E. Rougon | Les Rougon-Macquart 6
mijn stem
5 stemmen
Frans
Sociaal
308 pagina's
Eerste druk: Charpentier,
Parijs (Frankrijk)
Eugène Rougon, zoon van Pierre Rougon, is in conflict met keizer Napoleon III en besluit ontslag te nemen als voorzitter van de het Franse parlement. Eugène hoort van plannen om de keizer te vermoorden, maar besluit hem niet te waarschuwen. De plannen worden doorgezet, maar mislukken. Hierop besluit de keizer Eugène te benoemen als minister van Binnenlandse zaken die zijn veiligheid moet waarborgen.
0
geplaatst: afgelopen dinsdag om 12:18 uur
Ik ga vrolijk door met Zola's monumentale Rougon-Macquart-reeks, dit was mijn zesde, hierna nog veertien te gaan 
Dit is een van de eerdere boeken in de reeks (je kan ze op een enkele uitzondering na in willekeurige volgorde lezen, en dat doe ik dan ook), en ondertussen begint het me op te vallen dat die eerste boeken voornamelijk karakterschetsen zijn met heel losse plots, meer dan dat er echt geprobeerd wordt een spanningsboog en een sluitende narratieve constructie op te zetten. Is iets minder mijn ding dan hoe Zola het aanpakt in de latere delen, ook omdat ik die E. Rougon niet eens zo'n interessant personage vond, maar de inkijk in de corruptie aan het Franse hof ten tijde van Napoleon III was bij vlagen toch wel interessant, grappig en, verhip, herkenbaar.
1. Germinal (1885) 4,5*
2. Au Bonheur des Dames (1883) 4*
3. La Bête Humaine (1890) 4*
4. L'Œuvre (1886) 3,5*
5. La Curée (1872) 3*
6. Son Excellence Eugène Rougon (1876) 3*
Dit is een van de eerdere boeken in de reeks (je kan ze op een enkele uitzondering na in willekeurige volgorde lezen, en dat doe ik dan ook), en ondertussen begint het me op te vallen dat die eerste boeken voornamelijk karakterschetsen zijn met heel losse plots, meer dan dat er echt geprobeerd wordt een spanningsboog en een sluitende narratieve constructie op te zetten. Is iets minder mijn ding dan hoe Zola het aanpakt in de latere delen, ook omdat ik die E. Rougon niet eens zo'n interessant personage vond, maar de inkijk in de corruptie aan het Franse hof ten tijde van Napoleon III was bij vlagen toch wel interessant, grappig en, verhip, herkenbaar.1. Germinal (1885) 4,5*
2. Au Bonheur des Dames (1883) 4*
3. La Bête Humaine (1890) 4*
4. L'Œuvre (1886) 3,5*
5. La Curée (1872) 3*
6. Son Excellence Eugène Rougon (1876) 3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.