Shutter Island - Dennis Lehane (2003)

Schitterende, ijzingwekkend spannende thriller die geen moment verveelt én een heel verrassend einde bevat. Echt een topper, voor wie houdt van een intelligente en razendspannende thriller die goed gedocumenteerd is en uitstekend uitgewerkte personages bevat, en niet vies is van een portie absurditeit, surrealisme (die dromen zouden zo uit Kuifje kunnen komen) en een drastische plotwending, is dit een echte aanrader.

Een verhaal waar ik stiekem iets meer van verwacht had. Dennis Lehane levert met Shutter Island een thriller met een hoog 'niets-is-wat-het-lijkt' gehalte af, maar het verhaal vliegt hier en daar wat uit de bocht.

Het verhaal steekt in ieder geval uitstekend in elkaar. De plot klinkt als één van velen, maar het verhaal is geen standaard thriller. Verre van zelfs. Lange tijd laat Lehane de lezer in het ongewisse en je gaat als vanzelf meepuzzelen met de hoofdpersonen. Pas op het einde komt er echt duidelijkheid. De veelbesproken twist vond ik alleen niet zo verrassend. Een soort Secret Window einde. Desalniettemin toont het einde wel aan dat Lehane de losse eindjes duidelijk en vrij plausibel aan elkaar schrijft.
Helaas was ik verder niet echt te spreken over de stijl van Lehane. Mij allemaal wat te surrealistisch en te bombastisch. Niet echt heel ergerlijk, maar hierdoor kwam ik nooit helemaal lekker in het verhaal te zitten. De dromen en de constante vergelijkingen met de oorlog was ik op den duur spuugzat.

Shutter Island steekt qua plot alleraardigst in elkaar, maar er zijn voor mij iets teveel ergernissen in dit boek te vinden om het echt als topper te markeren.

* * * ½

Na de film gezien te hebben werd ik toch wel erg nieuwschierig naar dit boek. Ik kende Dennis Lehane nog niet. Maar ik was wel bekend met de films 'Mystic River' en 'Shutter Island' die beiden gebaseerd zijn op de gelijknamige boeken van Lehane. De film ‘Shutter Island’ vond ik erg goed. En na het boek gelezen te hebben kan ik alleen maar mijn complimenten geven aan Martin Scorsese en zijn team. Die toch vrij dicht bij het oorspronkelijke verhaal zijn gebleven.

Maar wat een kennismaking met Dennis Lehane. Het verhaal is een geweldige mengeling van mystery, thriller en drama. De personages voelen levensecht aan en het is heerlijk om steeds op het verkeerde been te worden gezet. Omdat ik de film al had gezien wist ik natuurlijk al dat Teddy Daniels eigenlijk Andrew Laeddis is en dat hij de zoektocht naar de vermiste patient en het ontmaskeren van lugubere medische onderzoeken verbeeld om zo de waarheid weg te stoppen; Dat hij Andrew Laeddis is en dat hij zijn vrouw heeft vermoord omdat zij hun drie kinderen heeft verdronken.

Ik vind het eigenlijk best jammer dat ik eerst de film heb bekeken omdat ik nu niet honderd procent verrast kon worden door het einde. Het einde is volgens mij vrij duidelijk maar er kan wel over gespeculeerd worden. Is hij nu echt een patient of is hij toch het slachtoffer geworden van een complot , ik neig duidelijk naar het eerste.

Dennis Lehane heeft een erg boeiende schrijfstijl, al moest ik er pakweg de eerste twintig pagina's wel even inkomen, en hij heeft mij het hele verhaal door weten te boeien. Hij zet de personages erg realistisch neer, maar geeft toch duidelijk wat aanwijzingen naar de werkelijke gesteldheid van Teddy/Andrew . Ik ga zeker meer van Dennis Lehane lezen.

Mysterieuze thriller, zeer goed verfilmd. Kort en krachtig: beide aanrader!

Spannende thriller, met name ook vanwege de setting. Eiland, donkere en oude gebouwen en forten, gevangenen met ernstige psychische klachten, een afgelegen begraafplaats en een vuurtoren waar vermeende experimenten plaatsvinden. Als kers op de taart barsten de elementen los en raast de zwaarste orkaan in 30 jaar nietsontziend over het eiland. Geweldig!

Hoofdrolspeler Teddy is een sympathieke oorlogsveteraan, die samen met een tot dat moment voor hem onbekende andere veteraan op zoek moet naar een ontsnapte gevangene. De 2 mannen hebben onmiddellijk een klik, en ik als lezer ook met beide heren. Gemoedelijk keuvelen, zenuwen wat weglachen met elkaar, wat oude herinneringen met elkaar delen... kortom, datgene wat mannen vrij snel met elkaar doen, ook al kende je elkaar daarvoor nog niet. Langzaam maar heel zeker wordt je vervolgens een verhaal ingezogen waar niets is wat het lijkt.
Het verrassende einde verraste mij niet helemaal, want je voelt als lezer steeds meer aan waar het heen gaat...

Mooi boek, van genoten!