menu

De Helaasheid der Dingen - Dimitri Verhulst (2006)

mijn stem
3,94 (329)
329 stemmen

Nederlands
Autobiografische Roman / Streek/Familie

206 pagina's
Eerste druk: Contact, Amsterdam (Nederland)

Dimitri Verhulst keert terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen; zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar dronken zonen thuis komt afleveren: en niet te vergeten de werkloze nonkels Potrel, Witten en Zwaren, voor wie een wereldkampioenschap zuipen het hoogst haalbare is en die leven volgens het adagium 'God schiep de dag en wij slepen ons erdoorheen'.

zoeken in:
mathieu f. schreef:
Zeer goed boek dat zeer boeiend geschreven is, zodat je kan blijven lezen. Een verhaal met einde is het inderdaad niet echt, er wordt enkel een leven van het Dimmetrieken vertelt die uit een marginale familie komt. Maar omdat ze zo zijn, is het boek zo grappig. Het lijkt bijna onrealistisch dat de jongen die is opgegroeit in dat milieu, een goede bekende schrijver wordt die zijn jeugd zo goed kan opschrijven in een boek.
Ik vind dit boek een aanrader.



Je hebt gelijk dat het boek goed geschreven is en ik vind zijn manier van schrijven zeer aangenaam. Maar toch vond ik het moeilijk om het boek in een keer te lezen. Hij kon inderdaad zijn jeugd wel goed verwoorden en hij heeft een manier van schrijven die ik waardeer, maar ik zou er niet zozeer om lachen.

De helaasheid der dingen is gebaseerd op Dimitri Verhulsts jeugd. Het is humoristsich en tegelijk een gevoelig verhaal over de treurige jeugd van de schrijver zelf. Het deel waarin de volwassen Dimitri met zijn zoontje terugkeert naar Reetveerdegem om tot de conclusie te komen dat hij zijn dorp en zijn familie ontgroeid is, vond ik het mooist. Et is zeer mooi om met humor en liefde over zo een jeugd te schrijven.

avatar van Jason82
4,0
Ik hou van de Vlaamse literatuur. De rijke taal, humor en vaak dat mooie rauwe randje. Veelal gaat het over mensen die net wel/net niet binnen de grenzen vallen van wat de maatschappij als "normaal" kwalificeert. Zo ook in dit boek. Heel mooi beschreven vind ik de worsteling van de hoofdpersoon. Wie ben ik nou zelf en waar hoor ik nou eigenlijk echt bij.

Mooiste hoofdstuk vond ik die over de "Tour de France". Hier werd niet bij gefietst, maar het ging erom wie het meeste en het snelst bier en sterke drank kan drinken. Soms demarreerde iemand, om vervolgens na vele kilometers voorsprong richting ziekenhuis te verdwijnen met een vermeend delirium. Weer anderen gingen alleen voor de groene trui met af en toe een tussensprintje om vervolgens weer rustig af te zakken richting peloton.
Het mooiste komt nog; de vader van Dimitri krijgt een mooie fiets cadeau van zijn moeder, want die denkt dat hij echt aan het fietsen is. Terwijl zijn moeder zich hiervoor diep in de schulden steekt, verkoopt de beste man zijn fiets snel zodat hij weer geld heeft voor meer bier. Wat een verhaal

avatar van Pecore
4,0
De weinige Vlamingen die ik heb gelezen bevallen mij ook zeer. Zo ook deze van Verhulst. De eerste hoofdstukken zijn zowel treurig als grappig. De symbolische Tour de France die nonkel Potrel hoopt te volbrengen is inderdaad erg leuk beschreven. Verderop wordt de toon van het boek iets melancholischer, en daarmee iets minder amusant. De grove, schijt-aan-alles-hebbende Verhulst bevalt me iets beter dan de overpeinzende. Desalniettemin een plezant boekske.

Op naar de volgende Vlamingen: Lanoye en Brusselmans.

avatar van Abubakari
Tip: Suikerspin van Erik Vlaminck. Wat mij betreft een van de beste Belgenboeken.
Al zijn de andere boeken van Erik Vlaminck ook erg te gek.

avatar van Roel van M
4,5
Suikerspin is erg goed ja, maar Lanoye is zeker net zo fantastisch.

avatar van Pecore
4,0
Komt op de lijst

avatar van Abubakari
Roel van M schreef:
Suikerspin is erg goed ja, maar Lanoye is zeker net zo fantastisch.

Zet ik Lanoye op mijn lijst.

avatar van Roel van M
4,5
Abubakari schreef:
(quote)

Zet ik Lanoye op mijn lijst.


Persoonlijk houd ik van beide soort Lanoye's. Zijn meer autobiografisch werk zoals Kartonnen Dozen en Sprakeloos.

Maar met name zijn fictieve werk vind ik fantastisch. De monstertrilogie (Het goddelijke monster, Boze tongen en Zwarte tranen) kun je zien als een soort beschrijving van het moderne België. Dat is denk ik wel mijn favoriete werk van Lanoye.

(En er is heel veel meer als je ook van toneel en zijn scherpe columns kunt genieten.)

avatar van Abubakari
Ik zag inderdaad een flinke lijst aan boeken. Zou wat zijn als ik over Tom Lanoye net zo enthousiast wordt als over Erik Vlaminck.
Heb eerst nog wat andere boeken die ik wil lezen, maar daarna ga ik het eerste deel van de monstertrilogie lezen. Ben wel benieuwd.

avatar van Pecore
4,0
Ik ben begonnen in Zuivering, zijn nieuwste. Subliem geschreven!

Gast
geplaatst: vandaag om 08:28 uur

geplaatst: vandaag om 08:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.