menu

Lolita - Vladimir Nabokov (1955)

mijn stem
4,12 (261)
261 stemmen

Engels
Psychologisch / Romantiek

365 pagina's
Eerste druk: The Olympia Press, Parijs (Frankrijk)

Humbert Humbert, een Europese intellectueel, is op drift geraakt in de Verenigde Staten. Hij raakt geobsedeerd door een verloren jeugliefde als hij de 12-jarige Dolores Haze ontmoet. Hij is vastbesloten deze reïncarnatie van zijn jeugvriendinnetje zowel artistiek als lichamelijk te bezitten. Humbert moet echter eerst van haar moeder af zien te komen, en zijn 'Lolita' werkt ook al niet even goed mee als in zijn talrijke fantasieën.

zoeken in:
hinie
Na het lezen van je posting hier psyche ben ik wel heel benieuw geworden. Heb hem al enige tijd in de kast staan .Ik ga dit boek volgende week in een warm land lezen. Heb er zin in.

hinie
Echt begrip kon ik niet opbrengen. Vond het boek wel heel mooi geschreven. Zoals een recesent al schreef: Beschreven in het schitterendste proza van onze eeuw, met meer vondsten per bladzijde dan veel andere schrijvers in hun verzameld werk, en dat toch nooit vermoeit.( Rudy Kousbroek) Vond dit zo treffend, dat ik het zelf niet beter had kunnen verwoorden.

Had uiteindelijk graag Lolita's ervaringen hierin willen lezen...

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
hinie schreef:
Echt begrip kon ik niet opbrengen.

Had uiteindelijk graag Lolita's ervaringen hierin willen lezen...


Misschien is het woord 'begrip' dat ik gebruikt heb, niet juist gekozen. Voor mij klonk dat wat ik uiteindelijk van Humbert Humbert vond, door in de laatste regels van het boek. Ja, zo is het ook, dacht ik, maar wel van uit HH gezien.

Lolita's ervaringen lees je maar mondjesmaat tussen de regels door, bijvoorbeeld als ze regelmatig 's nachts in bed huilt of Lolita moest haar 'plichten' vervullen voordat ze iets mocht of kreeg. Dat ze uiteindelijk nìet met HH meegaat maar bij de vader van haar kind blijft, zegt denk ik al genoeg. Persoonlijk denk ik, al was Lolita een soort van jeugdig verliefd, voor mijn part geïnteresseerd in HH, zoals een kind op zijn leraar of lerares kan zijn; dat wil niet zeggen dat het op een volwassen manier beantwoord moet worden.

avatar van ANDREO
4,5
Nabokov snijdt hier inderdaad een gevoelig thema aan en geen van beide verfilmingen heeft het onderwerp durven aankaarten zoals hij dat deed. Het was inderdaad zijn taalgebruik die zijn boek zo een uitstraling gaf!
Nochtans is de titel een begrip geworden. Want in de internationale literatuur zijn Lolita's en zelfs Lolito's een gangbaar taalgebruik!

avatar van Freud
5,0
Niet alleen in de literatuur overigens . Maar een bewijs temeer van de invloed van dit boek!

4,5
Ontzettend mooi geschreven boek waarin ik in het engels begonnen ben en uit nieuwschierigheid naar de verschillen ook stukken in het nederlands heb gelezen. Het engels vind ik daarbij toch een stuk mooier!

Net als psyche vond ik het mooi om te lezen hoe weers Lolita was en had ik het in een ander verhaal misschien een bijdehante jongedame gevonden... in dit verhaal 'gunde' ik het haar en kon er vaak om lachen.

Het verhaal sprak me op sommige punten echter wat minder aan en daarom twijfel ik nog tussen een 4 en een 4,5.

avatar van DvonGeem
5,0
Mirage and reality merge in love' zegt Humbert als hij erachter komt hoezeer zijn ideaalbeeld van de schone nimfijn afwijkt van de oppervlakkige, recalcitrante en uitgekookte puber die Lolita in werkelijkheid is. Dát is het moment waarop je als lezer zowaar sympathie krijgt voor de retorisch begaafde pedofiel - iets wat onontbeerlijk is in het geval van een roman die behalve satire en prozagedicht ook een liefdesverhaal wil zijn. Lolita is bovendien een studie in melancholie en jaloezie ('Dying, dying, Lolita Haze, / Of hate and remorse I'm dying / And again my hairy fist I raise / And again I hear you crying') een verhaal van bedrog en dubbelbedrog, een thriller over paranoia en wraak.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Patran schreef:

Net als psyche vond ik het mooi om te lezen hoe weers Lolita was en had ik het in een ander verhaal misschien een bijdehante jongedame gevonden... in dit verhaal 'gunde' ik het haar en kon er vaak om lachen.


Lolita is zoals veel meisjes van haar leeftijd: ze zijn nieuwsgierig, experimenteren, verachten hun moeder of vinden haar op zijn minst stom en ja soms ook oppervlakkig, recalcitrant en uitgekookt. Hoogst irritant kan dat zijn.
Maar ... en nu citeer ik uit Lolita Lezen in Teheran waarin Azar Nafisi m.i. treffend meent:

HH maakt ten volste gebruik van al zijn list en bedrog om de lezer te strikken voor zijn gemeenste streek: zijn eerste poging Lolita te bezitten. Hij bereidt ons op de ultieme verleidingsscène voor met dezelfde onberispelijke precisie als waarmee hij zich voorbereidt op het drogeren van Lolita om zich te vergrijpen aan haar lome lichaam.

Waarop ze later vanuit Lolita schrijft:

Geen enkel feit is zo aangrijpend als Lolita's volstrekte hulpeloosheid. De allereerste ochtend na hun pijnlijke (voor Lo, die zich dapper groothoudt) en extatische (voor HH) seksuele treffen, vraagt ze een beetje geld om haar moeder op te bellen. "Waarom kan ik mijn moeder niet bellen als ik dat wil?" "Omdat je moeder dood is," antwoordt HH. Die nacht in het hotel hebben Lo en HH aparte kamers, maar 'midden in de nacht kwam ze snikkend naar de mijne toe, en maakten we het heel teder goed. Want ziet u, ze kon nergens anders heen'.

Die laatste zin mag wat mij betreft vet gedrukt.

avatar van Emily
Ik heb dit boek vandaag gekregen, maar de twijfel voert een strijd met me. Als groot liefhebber van de Engelse taal wil ik het dolgraag lezen, maar pedofilie is een onderwerp dat me altijd al heeft geirriteerd.

Ik moet wel toegeven: de openingszin is geniaal.

avatar van DvonGeem
5,0
Wereldliteratuur staat overal boven + Nu je het boek hebt kun je het jezelf niet aandoen het niet te lezen.

avatar van Freud
5,0
Hoe walgelijk of irritant je het misschien ook zult vinden - het is en blijft een mateloos fascinerend boek. Met een onuitstaanbare hoofdpersoon

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Emily schreef:
Als groot liefhebber van de Engelse taal wil ik het dolgraag lezen, maar pedofilie is een onderwerp dat me altijd al heeft geirriteerd.


Ik heb mezelf echt er toe aan moeten zetten, anderen hebben me moeten overtuigen door te lezen. Ik heb er geen spijt van.


Ik moet wel toegeven: de openingszin is geniaal.


Ja, geniaal en wat mij betreft tegelijk walgelijk. De overtuigingskracht van anderen had ik dus al nodig na zin één .

Ondanks mijn weerzin werd ik gefascineerd: wáarom is dit wereldliteratuur? Tja, als je het wilt weten en onderzoeken, dan rest je maar één ding.

avatar van Emily
Wat ben ik toch makkelijk te overtuigen. -pakt boek op om te lezen-

avatar van omsk
4,0
Woaah, wat hebben we hier dan? Wát een navrant en boeiend relaas is hier in een paar honderd pagina's samengebald. Nabokov schrijft zo scherp, met zoveel humor en liefde voor liefde dat er helemaal geen twaalfjarig meisje nodig is - dat het boek door de ongekend scherpe pen van de auteur evengoed spannend zou zijn geweest wanneer er een meer alledaags liefdesverhaal uitgewerkt was. Maar het verhaal is niet alledaags, en dat zorgt voor het beetje extra diepte dat dit boek één der beste ooit maakt.

Ik heb de gewoonte de beste vondsten van een schrijver te onderstrepen, waardoor er in dit boek op gegeven moment al even veel houtskool als inkt op de pagina's stond.

Mensen die zich verontschuldigend of beschaamd opstellen tegenover de thematiek snap ik trouwens helemaal niet - als je een goed boek over een inbreker leest, plaats je toch ook niet de toevoeging: éigenlijk ben ik tegen misdaad?

avatar van Chungking
5,0
Werkelijk geniaal geschreven boek, een van de allerbest boeken ooit geschreven.

Om te beginnen is de schrijfstijl echt om duimen en vingers bij af te likken. Zoals eerder vermeld komt deze schrijver met meer literaire vondsten op één pagina dan andere schrijvers in hun hele oevre (met enige zin voor overdrijving natuurlijk). Wat een taalgevoel en -beheersing! (het boek in het Engels lezen valt trouwens echt wel aan te raden)
Verder was ook de lichtsarcastische zelfreflexieve humor bij momenten echt geweldig (Down poor beast, down!). Een leuk detail vond ik de constante verbasteringen van de naam Humbert (Mr. Humburger, Mr. Humbertson, Humbert the great, enz.)
Erg knap is ook dat het boek zo slim is opgebouwd dat je sympathie krijgt voor Humbert (die wel degelijk met heel zijn hart van Lolita houdt, ook al weet hij dat wat hij doet verkeerd is). Met wat een overgave en oog voor detail beschrijft hij zijn geliefde! Dit is zelden vertoond. Doordat je de dingen ziet vanuit zijn perspectief, kan hij je natuurlijk makkelijker naar 'zijn' trant van denken overhalen, en lijken zijn acties bij momenten zelfs begrijpbaar.

Het contrast tussen de fantastische inventieve proza en het moreel verwerpelijk onderwerp is werkelijk enorm, dit spanningsveld is wat voor mij de kracht van deze roman uitmaakt.

avatar van Raskolnikov
5,0
Zo'n beetje het perfecte boek wat mij betreft, stilistisch eersteklas, thematisch altijd even spannend en twee van de meest memorabele personages ooit neergeschreven. Humbert Humbert om zijn eloquentie en dedain waarmee hij de dingen aanschouwt, maar ook omdat je als lezer het spanningsveld waarin hij verkeert helemaal aanvoelt; naar buiten toe de correcte vaderfiguur, maar inwendig vol lustgevoelens voor de onschuldige Lolita. Onschuldig? De roman is o.a. zo briljant omdat Lolita geen tandeloos slachtofferfiguur is, maar zíj in zekere zin degene is die Humbert in haar macht heeft.

Ik zou nog alinea's uit kunnen wijden over de pracht van het boek, maar dat heb ik onlangs al eens gedaan op filmblog Salonindien, waar ik de roman uitgebreid vergeleek met Kubrick's verfilming. Voor de geïnteresseerde: klik

Michael1992
Meesterwerk!
Lolita is een boek van superlatieven: grappigste, best geschreven en daarmee samenhangend mooiste taalgebruik, meest interessante / meelijwekkendste / bedrieglijkste / inteligentste / ... personage,....
Geweldig hoe door Humberts manipulatieve geest bijna gaat geloven dat hij het slachtoffer is en Lolita hem verleidde.
Ik zou het nog veel meer willen ophemelen maar mijn woorden zijn ontoereikend wanneer het boek dit zelf genoeg doet.

5* sterren en meteen een top tien notatie.

avatar van Slainte_Mhath
3,0
Het boek tot halverwege gelezen (in het Engels) maar denk niet dat ik er in verder ga.

Ik weet dat het een erg goed boek is, ik zou op dit moment ook 4* geven, maar ik ken de film en daarmee ook het verhaal.

Ik lees best veel Engelse boeken, maar deze vind ik wat taai om door te komen. De gedachten van hoofdrolspeler Humbert in het bijzonder.

Normaal zou ik een boek toch uitlezen als het lezen wat stroef gaat of het verhaal wat minder is, maar bij deze kan ik het verloop en afloop.

Wie weet komt het er nog van dat ik het alsnog ga doen. Maar zeker niet op korte termijn.

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Je beschrijft perfect de reden waarom ik dit boek nog nooit gelezen heb.Volgens mij is het idd 'een doorbijter' zo'n boek waar je ontzettend veel moeite voor moet doen om het door te 'worstelen' om dan na het gelezen te hebben te moeten zeggen: ja, 'wel goed.' Zo'n boek blijft meestal ook 'hangen', juist omdat het je het zoveel moeite en (soms) irritatie bezorgt. Eigenlijk kan ik het vergelijken met het opvoeden van kinderen, de 'moeilijke' exemplaren' blijven je beter bij omdat zij zo ontzettend veel van je verlangen, je moet dieper gaan voor hen , en dit alleen maar omdat ze moeilijker zijn, meer eisen, terwijl de 'gemakkelijke exemplaren',in hun eenvoud je kunnen ontroeren en je kunnen doen lachen, zonder enige moeite.
Misschien een foute vergelijking, maar dit kwam gewoon bij me op.

avatar van Raskolnikov
5,0
Niets is minder waar, liv2, Lolita laat zich bijna moeiteloos lezen. Dwz, je hoeft er niet bijzonder veel moeite voor te doen om er enige bevrediging in te vinden. Ik ben dus benieuwd in wat voor opzicht je verwacht dat het een 'doorbijter' is?

Nabokovs lyrische taalgebruik zorgt ervoor dat Lolita ruim vijftig jaar na dato nog altijd fris en modern aanvoelt. Helaas hou ik niet zo erg van lyrisch, fris taalgebruik, wat er dan ook voor zorgde dat ik Lolita niet bepaald met veel plezier las. Het continue gewrocht door de gedachtenkronkels van Humbert Humbert - die haast zijn best lijkt te doen zo enthousiast en origineel mogelijk over te komen bij alles wat hij vertelt - is wellicht interessant voor de liefhebber; ik daarentegen begon me na vijftig bladzijden te ergeren aan de uitleggerige passages, die me duidelijk moesten maken waarom meneer Humbert deed wat hij deed. Een ramp kan Lolita desondanks niet genoemd worden: het verhaal is interessant genoeg om het boek niet weg te leggen en het eind was toch wel enigszins bevredigend.

3,0*

2,5
Karl schreef:
Nabokovs lyrische taalgebruik zorgt ervoor dat Lolita ruim vijftig jaar na dato nog altijd fris en modern aanvoelt. Helaas hou ik niet zo erg van lyrisch, fris taalgebruik, wat er dan ook voor zorgde dat ik Lolita niet bepaald met veel plezier las. Het continue gewrocht door de gedachtenkronkels van Humbert Humbert - die haast zijn best lijkt te doen zo enthousiast en origineel mogelijk over te komen bij alles wat hij vertelt - is wellicht interessant voor de liefhebber; ik daarentegen begon me na vijftig bladzijden te ergeren aan de uitleggerige passages, die me duidelijk moesten maken waarom meneer Humbert deed wat hij deed. Een ramp kan Lolita desondanks niet genoemd worden: het verhaal is interessant genoeg om het boek niet weg te leggen en het eind was toch wel enigszins bevredigend.

3,0*


Ik had zo'n beetje hetzelfde gevoel bij dit boek. Het boek vond ik opgeblazen, het hoofdpersonage een opgeblazen kikker. Dit gevoel kreeg bij het lezen de overhand, zo erg zelfs, dat ik bij bladzijde 60 het lezen moest staken. Zoiets overkomt mij niet vaak.

Pfoeh, ik begon al te denken dat ik helemaal alleen stond met allemaal die positieve beoordelingen hier

avatar van omsk
4,0
Ik ben hem voor de tweede keer aan het lezen, en ik kan inmiddels wel inzien wat jullie bedoelen. Even doorzetten, en kijken of ik mijn hoge score ga behouden..

2,5
Deel 1 is absoluut subliem. Deel 2 is ronduit matig. Al met al net aan 2,5 ster. Natuurlijk is de stijl sterk, maar dit wordt op een gegeven moment erg flauw en kan het boek zeker niet redden. De hele roadtrip had van mij uit het boek geknipt mogen worden.

Wat ik wel sterk vond was dat je eerst meegezogen wordt met het betoog van Humbert, dat je hem bijna gelijk geeft (hij kan er ook niets aan doen), maar door de hints die her en der gegeven worden realiseer je je op een gegeven moment dat HH zich vooral aan het goedpraten is en dus een onbetrouwbare verteller is. Dat zet het relaas opeens in een heel ander licht..

Maar dat mag helaas niet baten. Ik heb het boek uitgelezen, maar een dergelijk onderwerp dat uiteindelijk slechts onverschilligheid oproept, kan geen andere score krijgen dan 2,5 ster.

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Raskolnikov schreef:
Niets is minder waar, liv2, Lolita laat zich bijna moeiteloos lezen. Dwz, je hoeft er niet bijzonder veel moeite voor te doen om er enige bevrediging in te vinden. Ik ben dus benieuwd in wat voor opzicht je verwacht dat het een 'doorbijter' is?


Juist het eerste deel gelezen en ik moet je volkomen gelijk geven. Dat taalgebruik... man, man, nog nooit zoiets gelezen en inderdaad zonder de 'moeite' die ik dacht te moeten opbrengen. H.H. is (tot hiertoe) de meest pedante, zelfingenomen etter die je je kan voorstellen(en daarom één van de meest tot de verbeelding sprekende hoofdpersonages uit een boek) ,maar ik heb zo'n klein vermoeden dat die kleine 'rups' zwaar weerwerk gaat bieden .
Wat de diepere lagen in dit boek betreft:(zie voorgaande berichten), tot hiertoe zie ik het echt niet en gaat het volgens mij gewoon over een man die, door een bepaalde episode in zijn leven(jeugdliefde), een 'scheefgetrokken' seksualiteit heeft ontwikkeld en een ooit beleefd gevoel terug wil herbeleven. Volgens mij is dat gegeven zelfs niet ongewoon en in de psychologie een gekend fenomeen.
Meer zoek ik er echt niet achter(tot hiertoe)

avatar van liv2
4,5
liv2 (crew)
Karl schreef:
Het continue gewrocht door de gedachtenkronkels van Humbert Humbert - die haast zijn best lijkt te doen zo enthousiast en origineel mogelijk over te komen bij alles wat hij vertelt - is wellicht interessant voor de liefhebber;.


Zo is HH nu eenmaal, een omhooggevallen opgeblazen kikker met dito taalgebruik

Kan zijn, maar het wilt bij mij niet echt in de smaak vallen.

behoorlijk rotboek wat mij betreft

slaapkamermug
de acteur gehaat door aanschouwers sec om de rol die hij vertolkt.
Hij lacht zich levend uit zijn graf van grof bejaardenvlees, die Nabokov, als hij de helft van de berichten hier kon lezen..

mooie aanklacht tegen de schijnheiligheid en ziekelijke nieuwsgierigheid van mensen en hun methodes om andere mensen met manipulatief gedrag in te tomen teneinde in hun lusten te kunnen blussen,.

Ik denk dat Abraham van het Reve zijn mosterd (De Vierde Man) hier niet ver vandaan heeft gehaald. Hetzelfde sarcastische charmeoffensief van de arrogante doch charismatische protagonist en zijn doodgewone menselijke trekjes van liegen en bedriegen druipen er van af...de jager die over lijken gaat om zijn kortstondige bevrediging te bereiken.

Meesterlijk boek, niet alleen om zijn proza, maar juist omdat het hetklootjesvolk nog altijd het boek doet wegleggen vanwege walging en soms vast ook uit del ongemakkelijke echo van herkenning van de hoofdpersoon. Waar het hart van vol is....

Je kan het boek wel weggooien, maar er wordt geen enkel 12 jarig meisje minder om verkracht

p.s. bij Lola dacht ik steevast aan dat koddige kindmeisje uit die film Leon. Zo voorlijk gerept in het haar snoezepoezilige mondje, en toch zo terughoudend in haar lichamelijk groei. Brrrr....krijg het er bijna koud van.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:49 uur

geplaatst: vandaag om 22:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.