menu

Lolita - Vladimir Nabokov (1955)

mijn stem
4,12 (260)
260 stemmen

Engels
Psychologisch / Romantiek

365 pagina's
Eerste druk: The Olympia Press, Parijs (Frankrijk)

Humbert Humbert, een Europese intellectueel, is op drift geraakt in de Verenigde Staten. Hij raakt geobsedeerd door een verloren jeugliefde als hij de 12-jarige Dolores Haze ontmoet. Hij is vastbesloten deze reïncarnatie van zijn jeugvriendinnetje zowel artistiek als lichamelijk te bezitten. Humbert moet echter eerst van haar moeder af zien te komen, en zijn 'Lolita' werkt ook al niet even goed mee als in zijn talrijke fantasieën.

zoeken in:
avatar van donnie darko
5,0
Net vandaag uitgelezen en toch wel een pracht van een boek, hoor. Ik heb vandaag dan ook de film gekeken van Kubrick en die is een stuk minder, maar wel behoorlijk mooi verfilmd, maar het is zo een moeilijk boek om te verfilmen. Ik vond het alleszins een prachtig boek en heb de laatste 150 pagina's in één ruk uitgelezen. Zeker een boek dat hoog zal staan in mijn persoonlijke top 10.

4.5*

avatar van Koekebakker
4,5
Prachtboek inderdaad. Vooral door de speelse en humoristische stijl van Nabokov. Heerlijk, al die haakjes!

Ik las hem in het Nederlands, maar wil hem, zeker door alle woordgrapjes, graag eens herlezen in het Engels. En door de beroemde openingszinnen:

Lolita, light of my life, fire of my loins. My sin, my soul. Lo-lee-ta: the tip of the tongue taking a trip of three steps down the palate to tap, at three, on the teeth. Lo. Lee. Ta.

Spreek hem eens uit; een feest voor je tong

Daar kan het Nederlands niet tegenop...

avatar van donnie darko
5,0
Koekebakker schreef:
Prachtboek inderdaad. Vooral door de speelse en humoristische stijl van Nabokov. Heerlijk, al die haakjes!

Ik las hem in het Nederlands, maar wil hem, zeker door alle woordgrapjes, graag eens herlezen in het Engels. En door de beroemde openingszinnen:

(quote)

Spreek hem eens uit; een feest voor je tong

Daar kan het Nederlands niet tegenop...


Inderdaad zalige beginzin die in het nederlands(met het boek hier naast mij) een stukje minder is inderdaad. Maar ik vond het al bij al wel een mooie vertaling, hoor. Maar ik ga hem toch nog eens herlezen in het engels, denk ik.

avatar van donnie darko
5,0
Wel maar weinig mensen die dit boek hebben gelezen, vind ik. Het is toch een klassieker.

Gajarigon
donnie darko schreef:
Wel maar weinig mensen die dit boek hebben gelezen, vind ik. Het is toch een klassieker.


Ach, je moet wel enige schroom overwinnen om hem uit te lenen hoor,...

Vooral omdat de versie die bij ons in de bib staat bepaald wel wat 'vulgairder' is. Geheel onterecht trouwens, wat dit boek bleef op dat punt onder de verwachtingen.

avatar van donnie darko
5,0
Gajarigon schreef:
(quote)


Ach, je moet wel enige schroom overwinnen om hem uit te lenen hoor,...

Vooral omdat de versie die bij ons in de bib staat bepaald wel wat 'vulgairder' is. Geheel onterecht trouwens, wat dit boek bleef op dat punt onder de verwachtingen.


Gewoon omdat het om pedofilie gaat ofwat? Ik ben toch nog maar 15 en ik had totaal geen problemen om hem uit te lenen. En wat bedoel je met vulgairder?De voorkant ofwat?

Gajarigon
donnie darko schreef:
(quote)


Gewoon omdat het om pedofilie gaat ofwat? Ik ben toch nog maar 15 en ik had totaal geen problemen om hem uit te lenen. En wat bedoel je met vulgairder?De voorkant ofwat?


Ja, de versie die ik had liet een bloot, jong vrouwenonderlichaam zien dat echter op strategische wijze een been opgetrokken had. Nu het zou kunnen dat het met panty's was, 't is ondertussen alweer een tijdje geleden.

En ja, pedofilie blijft toch een taboe (en enigsinds terecht).

avatar van donnie darko
5,0
Gajarigon schreef:
(quote)


Ja, de versie die ik had liet een bloot, jong vrouwenonderlichaam zien dat echter op strategische wijze een been opgetrokken had. Nu het zou kunnen dat het met panty's was, 't is ondertussen alweer een tijdje geleden.

En ja, pedofilie blijft toch een taboe (en enigsinds terecht).


Bwa, taboe, er is nu toch ook al een politieke partij voor pedofielen, dus zo taboe is het niet meer.

avatar van Freud
5,0
En zelfs al is Humbert een slecht mens, hij blijft een van de mooiste en knapste personages uit de literatuurgeschiedenis. Allez, dat is toch mijn mening .

4,0
Lolita - telke male het boek ter sprake komt, hoor ik een andere interpretatie van dit werk.

het is een boek over de roman. De roman is Lolita en Humbert is de verteller die de roman perverteert.

Het is een boek dat handelt over het failliet van de taal.

Lolita staat voor de Russische taal die opgeslorpt wordt door de Engelse taal (= Humbert)


Nabokov had het over viool spelen in het vacuüm, wanneer hij het over zijn werk. Het vacuüm is het verhaal, de viool is de taal. Het is zonneklaar dat Nabokov zich rotamuseerde met het Engels toen hij dit boek schreef. Misschien is dat wel het hoogste, de taal smeden tot een lustobject

avatar van eRCee
4,0
Dit boek heb ik nooit aangedurfd, deze site vormde een mooie aanleiding er nu in te beginnen. Ik moet zeggen dat ik het toch vrij heftig vond. Bij vlagen althans. Het afschrikwekkende onderwerp is tegelijk ook wel het fascinerende aan deze klassieker.

Verder is het vooral de stijl die opvalt. De fraaie opzet van het boek als publieke schuldbekentenis (met daarbij die haakjes) maar ook het prachtige taalgebruik. Of een zin als deze: "De helling leek onbetreden. Een laatste hijgende den nam een welverdiende adempauze op de rots die hij had bereikt".

Het einde van het verhaal vond ik wel wat teleurstellend. Niettemin een buitengewoon boek. 4*

avatar van andreas
5,0
Zachary Glass schreef:
Nabokov had het over viool spelen in het vacuüm, wanneer hij over zijn werk sprak. Het vacuüm is het verhaal, de viool is de taal.


Bijzonder treffend!

In mijn ogen heeft Nabokov met Lolita een qua stijl onovertroffen, grappig (ah, Humbert en zijn verfijnde ironie!) en bijwijlen intens ontroerend elegie geschreven...

Dit is kunst.
5*

FlyingPenguin
Prachtig boek! Gedreven door de knappe verfilming door Kubrick las ik dit boek en het is een verademing. Fantastisch hoe Nabokov met de taal speelt.
Ik vind het echt een meesterlijk boek en het is ongetwijfeld 1 van mijn lievelingsboeken geworden.
5,0* en een hoge top 10 notering!

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Zachary Glass schreef:
Lolita - telke male het boek ter sprake komt, hoor ik een andere interpretatie van dit werk.

het is een boek over de roman. De roman is Lolita en Humbert is de verteller die de roman perverteert.

Het is een boek dat handelt over het failliet van de taal.

Lolita staat voor de Russische taal die opgeslorpt wordt door de Engelse taal (= Humbert)


Nabokov had het over viool spelen in het vacuüm, wanneer hij het over zijn werk. Het vacuüm is het verhaal, de viool is de taal. Het is zonneklaar dat Nabokov zich rotamuseerde met het Engels toen hij dit boek schreef. Misschien is dat wel het hoogste, de taal smeden tot een lustobject


Een vraag: ik heb dit boek op mijn 'ooit nog te lezen' lijst staan. De 'bekende' interpretaties hebben me tot nu toe weerhouden om er haast mee te maken. Van de film heb ik alleen wat fragmenten gezien, geen idee meer waarom ik hem niet helemaal keek.
Als ik het bericht lees van Zachary Glass lees, denk ik, ik kan me daar wel wat bij voorstellen, dat verandert voor mij ook wel wat. Maar ik vraag me dan direct af, vanuit welke bron komt deze informatie? En dan weer, als het klopt, hoe komt het dan dat de meeste mensen het vooral over die (hele andere) interpretaties hebben? Is dat omdat ze het letterlijk lezen?? Onbekendheid??

avatar van Arkadi
5,0
Ik snap niet wat de interpretaties op dit boek( zoveel zijn het er niet en als ze er zijn zijn ze vrij duidelijk) men weerhoudt om dit boek te lezen.

Dit was het derde boek van Nabokov in het engels, werd daarna in het russisch uitgegeven om naar Amerika te verhuizen. Engels en russisch zijn altijd twee talen geweest waar Nabokov moeilijk uit kon kiezen..waardoor lezers en critici zich over die talen zijn gaan buigen en daar hun meningen over zijn geven en is Nabokov daar gretig op ingegegaan.

En wat Zachary schrijft over dat Humbert de verteller is die het verhaal perverteert. Tuurlijk is dat zo en laat hij de waarheid soms links liggen maar is hij net als Lolita ook de roman zelf.

Al met al kijkend naar de stijl, het verhaal dat Humbert aan ons toont en het verhaal wat hij hierin vertelt een boek om aan te raden.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Arkadi schreef:
Ik snap niet wat de interpretaties op dit boek( zoveel zijn het er niet en als ze er zijn zijn ze vrij duidelijk) men weerhoudt om dit boek te lezen.

Dit was het derde boek van Nabokov in het engels, werd daarna in het russisch uitgegeven om naar Amerika te verhuizen. Engels en russisch zijn altijd twee talen geweest waar Nabokov moeilijk uit kon kiezen..waardoor lezers en critici zich over die talen zijn gaan buigen en daar hun meningen over zijn geven en is Nabokov daar gretig op ingegegaan.

En wat Zachary schrijft over dat Humbert de verteller is die het verhaal perverteert. Tuurlijk is dat zo en laat hij de waarheid soms links liggen maar is hij net als Lolita ook de roman zelf.

Al met al kijkend naar de stijl, het verhaal dat Humbert aan ons toont en het verhaal wat hij hierin vertelt een boek om aan te raden.



Wat betreft mezelf, ik ben nog niet erg enthousiast gaan lezen, omdat de plotomschrijving een thema laat zien van een naar mijn idee wel heel jong meisje/oude man (ook al is het meisje de herleving van een jeugdliefde). Hij wil haar bezitten. Dat hoeft toch geen verdere uitleg? Ik lees dit aspect min of meer terug in sommige berichten. Dat is het misschien ook wel geweest in de filmfragmenten die ik zag, zo'n kind nog, met zo'n grote hoed en zonnebril (hoewel het toch wel iets had, want zo onschuldig kwam ze niet op me over) en dan gezien door die man.
Maar goed, ik dwaal af. Ik lees bij Zachary méér dan dat Humbert de verteller is.
Juist de volgende zinnen (na Humpert als verteller die perverteert) riepen bij mij de vragen op. Omdat het een wel heel andere invalshoek laat zien. Mijn vragen zijn vooralsnog onbeantwoord.

avatar van Arkadi
5,0
Ik begrijp het dan niet.

Gaat het dan om dat een oudere man een jong meisje begeert?

Daar draait het boek om, van uit welk perspectief maakt niet heel veel uit.
Oudere man vanuit de jeugd of vanuit het moment zelf.
Het thema blijft hetzelfde.

Zou het boek dan maar links laten liggen

avatar van Freud
5,0
Gho, dat van die jeugdliefde kan ik me niet eens herinneren. Hij is gewoon pedofiel, meer niet, maar dat is het nu juist dat het boek zo waanzinnig fascinerend maakt.

avatar van eRCee
4,0
Freud schreef:
Gho, dat van die jeugdliefde kan ik me niet eens herinneren.

Zit er toch wel in hoor. Humbert als kind samen met het meisje waarop hij verliefd is, een stranddag. Volgens mij komt 'het' er uiteindelijk niet van maar is deze ervaring bepalend voor zijn latere pedofilie, of 'nymfomanie' natuurlijk.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Arkadi schreef:
Ik begrijp het dan niet.

Gaat het dan om dat een oudere man een jong meisje begeert?

Daar draait het boek om, van uit welk perspectief maakt niet heel veel uit.



Uuuhm, dat was ongeveer mijn vraag maar dan andersom. Als ik het bericht van Zachary Glass van 24 september naga, lees ik dat het (volgens hem) om iets anders gaat. Ik vroeg me af hoe hij, en uit welke bron hij die wetenschap heeft. En of iedereen het dan te letterlijk 'oudere man en jong meisje etc.' neemt.

avatar van eRCee
4,0
psyche schreef:
En of iedereen het dan te letterlijk 'oudere man en jong meisje etc.' neemt.

Hier gaat het sowieso om. Je kan je afvragen of er daarbij nog diepere lagen aan zijn te boren, waardoor de letterlijke pedofilie tevens metaforisch wordt. Zachary geeft daarvan enkele voorbeelden.

Zelf had ik het er niet echt uitgehaald. Ik ben er ook van overtuigd dat het primair gaat om stijlvol beschreven pedofilie, dat maakt dit boek zo huiveringwekkend en schokkend.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
eRCee schreef:
(quote)

Hier gaat het sowieso om. Je kan je afvragen of er daarbij nog diepere lagen aan zijn te boren, waardoor de letterlijke pedofilie tevens metaforisch wordt. Zachary geeft daarvan enkele voorbeelden.

Zelf had ik het er niet echt uitgehaald. Ik ben er ook van overtuigd dat het primair gaat om stijlvol beschreven pedofilie, dat maakt dit boek zo huiveringwekkend en schokkend.



Dat leek mij ook, vandaar mijn vragen, omdat die diepere lagen, zoals door Zachary aangegeven, in de verfilming niet aan de orde zullen zijn lijkt mij.

lezert
Koekebakker schreef:


Ik las hem in het Nederlands, maar wil hem, zeker door alle woordgrapjes, graag eens herlezen in het Engels. En door de beroemde openingszinnen:

Lolita, light of my life, fire of my loins. My sin, my soul. Lo-lee-ta: the tip of the tongue taking a trip of three steps down the palate to tap, at three, on the teeth. Lo. Lee. Ta.

Spreek hem eens uit; een feest voor je tong

Daar kan het Nederlands niet tegenop...


Ik ben geen vertaler, maar iets als:

"Lolita, mijn levenslicht, vuur van mijn lendenen. Mijn zonde, mijn ziel. Lo-lee-ta: het puntje van de tong volgt drie stappen omlaag vanaf het gehemelte, om, bij drie, de tanden aan te tippen. Lo. Lee. Ta."

is toch zo lelijk niet? (En het kan vast nog beter vertaald worden.)

Klopt, maar in het engels vloeit de alliteratie zo heerlijk van je tong, in een prachtig ritme. Onovertroffen in het Nederlands, hoe is dat in het Russisch? Ho wacht, ik zie dat Engels de oorspronkelijke taal is, vandaar.

lezert
Arnie schreef:
Klopt, maar in het engels vloeit de alliteratie zo heerlijk van je tong, in een prachtig ritme. Onovertroffen in het Nederlands, hoe is dat in het Russisch? Ho wacht, ik zie dat Engels de oorspronkelijke taal is, vandaar.


In het Nederlands kan net zo prima geallitereerd worden als in het Engels. Goede schrijvers kunnen dan ook zeer mooi Nederlands schrijven.

4,0
psyche schreef:
(quote)


Maar ik vraag me dan direct af, vanuit welke bron komt deze informatie? En dan weer, als het klopt, hoe komt het dan dat de meeste mensen het vooral over die (hele andere) interpretaties hebben? Is dat omdat ze het letterlijk lezen?? Onbekendheid??


Uit welke bron komt mijn informatie? Het lijkt me geen informatie (= gegevens) te zijn, eerder een bundeling van interpretaties die Lolita ten deel vielen. Dat is nu eenmaal inherent verbonden aan het lezen van romans: een verscheidenheid van interpretaties. Die interpretaties vormen dan (soms, heel soms) de aanleiding tot discussie ...

Het lijkt mij schier onmogelijk een volledige hermetisch gesloten interpretatie te vinden bij een roman. Daarvoor is het dan ook een roman, en geen wettekst

Nu, het leuke van dit soort romans is dat ze op hun beurt bevlogen interpretaties opleveren. Zo denk ik voor de vuist weg aan Joost Zwagermans essay over Lolita (terug te vinden in zijn vermakelijke essaybundel In het wild), waarin hij dan weer het essay betreffende Lolitavan Rudy Kousbroeck vermeld. Je ziet: de ene bron beïnvloedt de andere. Zeker in de wereld van het geschreven woord

FlyingPenguin
Zachary Glass schreef:
(quote)


Het lijkt mij schier onmogelijk een volledige hermetisch gesloten interpretatie te vinden bij een roman. Daarvoor is het dan ook een roman, en geen wettekst

En zelfs wetteksten zijn vaak voor interpretatie vatbaar.

Ik denk trouwens niet dat we de roman moeten bekijken alsof Lolita de Russische taal belichaamt die dan opgeslorpt wordt door de Engelse taal in de vorm van Humbert Humbert. Volgens mij(n interpretatie) is het een boek over de roman, zoals Zachary Glass al heeft vermeld.

FlyingPenguin
Trouwens,
Ik heb dit boek de hoogste quotering gegeven. Het is trouwens het derde boek dat deze 'eer' te beurt valt. Na Anna Karenina en De Gebroeders Karamazov (3 Russische auteurs, valt me nu op. Dode Zielen van Gogol had ik trouwens bijna ook de maximale scoren gegeven maar ben uiteindelijk voor de 4,5 gegaan daar. Dit bewijst trouwens enkel dat ik nog heel wat literatuur voor de boeg heb!)

5,0!*

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Zachary Glass schreef:

Maar ik vraag me dan direct af, vanuit welke bron komt deze informatie?

Uit welke bron komt mijn informatie? Het lijkt me geen informatie (= gegevens) te zijn, eerder een bundeling van interpretaties die Lolita ten deel vielen. Dat is nu eenmaal inherent verbonden aan het lezen van romans: een verscheidenheid van interpretaties. Die interpretaties vormen dan (soms, heel soms) de aanleiding tot discussie ...

Zo denk ik voor de vuist weg aan Joost Zwagermans essay over Lolita

waarin hij dan weer het essay betreffende Lolitavan Rudy Kousbroeck vermeld. Je ziet: de ene bron beïnvloedt de andere. Zeker in de wereld van het geschreven woord


Dit is het antwoord waar ik op zat te wachten, dankjewel Zachary.
Natuurlijk zijn interpretaties inherent aan het lezen van.
Ik vroeg me alleen af van wie of wat, ik begrijp nu dat je eerdere berichtje een bundeling van (andere) interpretaties (zo anders dan oudere man/meisje etc.) behelst.
Mooi voorbeeld die laatste zinnen, hoe de ene essay de andere beïnvloedt .

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
andreas schreef:

In mijn ogen heeft Nabokov met Lolita een qua stijl onovertroffen, grappig (ah, Humbert en zijn verfijnde ironie!) en bijwijlen intens ontroerend elegie geschreven...
Dit is kunst.
5*


Eindelijk heb ik dan Lolita uit. Eindelijk, omdat ik me aanvankelijk door het boek heb moeten worstelen.
De openingszin mag dan meesterlijk zijn, voor mij heeft hij iets ranzigs, want het zijn de uitgesproken woorden over een kind door een veel oudere man. Heel lang blijf ik Humbert Humbert alleen een doortrapte viezerik vinden. Stuitend is het als ik lees dat HH maar heel zelden en in grote nood en wanhoop zijn toevlucht neemt tot het verlepte vlees van zijn eerste echtgenote en zich daarbuiten verlekkert aan nimfijntjes vanaf acht jaar.
Er was mij aangeraden vooral door te lezen, ik vroeg ik me regelmatig af hoe ik in hemelsnaam moest gaan stemmen, want ja, Nabokovs stijl is onovertroffen en grappig. Inmiddels was ik van Lolita's dwarse buien gaan houden: ga vooral zo door meid.

Ondertussen de berichten op deze site bij het boek geraadpleegd. Miste ik iets? Hoezo ontroerende elegie? Totdat op pagina 246 HH zich herinnert:

'Weet je nog,' zei ze, 'hoe dat hotel heette, je wéét wel [neus gerimpeld], toe, je weet wel - met die witte zuilen en die marmeren zwaan in de hal? Ach je weet wel [luidruchtig uitgeblazen adem] - dat hotel waar je me hebt verkracht. Oké laat maar. Ik bedoel, heette dat [bijna fluisterend] De Betoverde Jagers? Ja, echt? [mijmerend] Echt? - en met een gil van een verliefde lentelach gaf ze een klap tegen de glanzende stam en vloog de heuvel op, tot aan het einde van de straat, en reed toen weer terug, voeten roerloos op stilgehouden trappers, houding ontspannen, één hand dromend op haar bloembedrukte schoot.

Vladimir Nabokov realiseert zich in een nawoord dat er lezers zijn die niet verder komen dan pagina 188, zo zou HH hen vervelen.
Bij mij is hoe dan ook nergens sprake geweest van verveling en wat ben ik blij dat ik het boek niet vroegtijdig heb dichtgeslagen.
Na pagina 246 krijgt het verhaal wendigen die mij zeer bevallen. Ik werd tot diep in de nacht meegesleurd naar de slotzin, die mij meer lief is dan de openingszin, want waar.

Het is mij één maal eerder voorgekomen dat een personage me zo tegenstond en ik op het eind toch nog begrip kreeg, dat tekent de meester. Daarom net als toen:

een 5. Chapeau Vladimir!

Gast
geplaatst: vandaag om 23:17 uur

geplaatst: vandaag om 23:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.