Dagboek van een Vermoeide Egoïst - Herman Brusselmans (1989)
mijn stem
28 stemmen
Nederlands
Humoristisch / Autobiografische Roman
194 pagina's
Eerste druk: Bert Bakker,
Amsterdam (Nederland)
Herman Brusselmans haalt in 'Dagboek van een vermoeide egoïst' wat herinneringen uit zijn leven (De Honderdjarige Oorlog) op. Hij schrijft over zijn familie (vooral over zijn vader), over Gloria (zijn vrouw) en over Mabiche, zijn geliefde over wie hij onophoudelijk piekert. Hoewel Gloria Brusselmans echtgenoot is, en hij veel van haar houdt, houdt hij evenveel van Mabiche. Zij is getrouwd en hij denkt dat zij niet meer van hem houdt. Ook Atma, een meisje dat hij pas heeft ontmoet doet hem onophoudelijk piekeren.
0
geplaatst: 13 maart 2009, 18:49 uur
Één van zijn beste. De donkere, beklemmende haast panische sfeer vind je niet meer in zijn nieuwere boeken.
0
geplaatst: 26 april 2009, 13:02 uur
In mijn herinnering het beste boek van Brusselmans: razend grappig en tegelijkertijd ook beklemmend (zoals hierboven treffend door omsk werd geschreven). Daarnaast vind ik het idee van De Anderhalve Roman ook geweldig.
Ik heb dit boek gelezen in de bundel 'Kou van jou', waarbij deze behoorlijk buiten de boot viel. Daar waar de andere drie boeken in deze bundel Eduard Kronenberg als hoofdpersoon hadden, is Brusselmans in Dagboek van een Vermoeide Egoïst zelf het hoofdpersonage (in de andere boeken kwam hij wel voor als figurant). De enige bindende factor met de andere boeken is Mabiche.
Ik moet deze echt eens een keer herlezen, zeker gezien ik een paar dagen geleden een prachtige uitvoering van dit boek heb zien staan bij de bieb - 'Verzameld werk', of iets dergelijks. Dan zullen we zien of deze Brusselmans werkelijk zo goed is als dat ik denk.
Ik heb dit boek gelezen in de bundel 'Kou van jou', waarbij deze behoorlijk buiten de boot viel. Daar waar de andere drie boeken in deze bundel Eduard Kronenberg als hoofdpersoon hadden, is Brusselmans in Dagboek van een Vermoeide Egoïst zelf het hoofdpersonage (in de andere boeken kwam hij wel voor als figurant). De enige bindende factor met de andere boeken is Mabiche.
Ik moet deze echt eens een keer herlezen, zeker gezien ik een paar dagen geleden een prachtige uitvoering van dit boek heb zien staan bij de bieb - 'Verzameld werk', of iets dergelijks. Dan zullen we zien of deze Brusselmans werkelijk zo goed is als dat ik denk.
0
geplaatst: 26 februari 2010, 13:20 uur
Ik meende mij te herinneren van vroeger dat ik razend enthousiast over dit boek was nadat ik het de eerste keer gelezen had, dus toen ik het in de tweedehands boekenwinkel zag liggen moest ik het wel meenemen.
Na een tweede leesbeurt (er zit ongeveer 4 jaar tussen deze en de vorige) is mijn enthousiasme toch wat bekoeld. Dat geldt voor het hele oeuvre van Brusselmans, eigenlijk, maar soit. Het begin is top, leest vlotjes weg, melig op een Brusselmans manier, vertederend en weet ik veel welke adjectieven er nog naar gesmeten dienen te worden.
Ik weet niet wat het is, maar ik vind het verzwakken vanaf het tweede deel. Misschien omdat het nieuwe eraf is, misschien omdat ik het voor niet al te overdreven melige beschrijvingen van liefdesrelaties heb en die in de andere delen minder (nog steeds prominent, maar minder) op de voorgrond treden.
Niet dat ik het een slecht boek vind, maar niet eentje om vaak te herlezen dus. Toch nog een 3,5. Omdat het voor iedere schrijver moeilijk zou zijn om het niveau van de 'halve roman' een heel boek vast te houden.
Na een tweede leesbeurt (er zit ongeveer 4 jaar tussen deze en de vorige) is mijn enthousiasme toch wat bekoeld. Dat geldt voor het hele oeuvre van Brusselmans, eigenlijk, maar soit. Het begin is top, leest vlotjes weg, melig op een Brusselmans manier, vertederend en weet ik veel welke adjectieven er nog naar gesmeten dienen te worden.
Ik weet niet wat het is, maar ik vind het verzwakken vanaf het tweede deel. Misschien omdat het nieuwe eraf is, misschien omdat ik het voor niet al te overdreven melige beschrijvingen van liefdesrelaties heb en die in de andere delen minder (nog steeds prominent, maar minder) op de voorgrond treden.
Niet dat ik het een slecht boek vind, maar niet eentje om vaak te herlezen dus. Toch nog een 3,5. Omdat het voor iedere schrijver moeilijk zou zijn om het niveau van de 'halve roman' een heel boek vast te houden.
0
geplaatst: 7 augustus 2010, 12:53 uur
Zelfmeelij en gezever over zijn liefdes, en bizarre dialogen in kroegen. Helaas van het eerste meer dan van het laatste.
0
geplaatst: 2 januari 2011, 12:09 uur
Slainte_Mhath schreef:
Zelfmeelij en gezever over zijn liefdes, en bizarre dialogen in kroegen. Helaas van het eerste meer dan van het laatste.
Zelfmeelij en gezever over zijn liefdes, en bizarre dialogen in kroegen. Helaas van het eerste meer dan van het laatste.
Sluit ik me helemaal bij aan.
* denotes required fields.
* denotes required fields.