El Ingenioso Hidalgo Don Quixote de la Mancha - Miguel de Cervantes Saavedra (1605)

Zo, ik ben er weer doorheen. Heerlijk boek maar wel erg dik zeg.

Ik ga een klein beetje afwaarderen. De Vernuftige Edelman Don Quichot van La Mancha is toch taaier (langdraderig zo je wilt) dan ik dacht en biedt iets teveel van hetzelfde.
Cervantes' meesterschap blijft echter fier overeind. Het boek is nog steeds sprankelend modern en geeft tevens een onvergelijkelijk tijdsbeeld van Spanje. De geschiedenis is geschreven in bloemrijke taal en op een knappe manier worden verschillende stijlregisters gebruikt. Het wemelt van hoogdravende dialogen (waarbij elke repliek minstens een halve bladzijde duurt), bevat vele prachtige frasen en een aantal geweldige grappen. Leuk is ook de vertelstructuur waarin zowel de fictieve auteur als de even denkbeeldige vertaler het verhaal regelmatig onderbreken met commentaar.

Deel 1 vond ik wat beter dan deel 2. Het nadeel van het vervolg is dat de avonturen daar veelal in scene worden gezet, wat een beetje gaat vervelen. Het eerste boek bevat daarnaast een aantal min of meer losstaande verhalen en vooral die van de Misplaatste Nieuwsgierige is schitterend. Hoogtepunt van het tweede boek vond ik dan weer de rechtspraak van Sancho Panza als gouverneur.

Over het legendarische duo zelf heb ik het nu nog niet eens gehad. Maar juist zij, de doorgedraaide doler en zijn onorthodoxe schildknaap, maken van de "Don Quichot" een uniek werk dat ook vandaag nog weet te vermaken en te verbazen. 4,5*

Dit boek stond al lange tijd op de planning maar niet per se hoog op mijn leeslijst, in ieder geval heb ik er nooit bewust naar gezocht. Ik was echter in de bieb ergens aan het zoeken en zag dit boek in de buurt staan toevallig. Toch maar eens meegenomen.

Nou, het viel me niet mee. Dit boek heeft zeker kwaliteiten. Sowieso alle verschillende literaire registers open gaan met een verteller, brieven, korte verhalen, poëzie en liederen en wat niet al. Het boek is enorm rijk aan ideeën en in wat er gebeurt. Het viel me ook op hoe kort het stukje met de windmolens is en het zit al snel aan het begin ook. Punt is alleen: ik vond het veelal niet echt leuk, niet bijzonder (qua inhoud en sfeer) en niet boeiend.

Twee korte verhalen in het boek, waarvan diegene over Anselmo en Lothario bijna 10% van het hele boek beslaat, zijn wat dat betreft stukken leuker en beter. Goed verteld, boeiend, sfeervol (ik miste ook een beetje het sfeerbeeld van Spanje in de 16e eeuw in de rest) en die verhalen maken dat dit boek als geheel nog wel een voldoende krijgt.