menu

De Kleine Miezerige God - Esther Gerritsen (2008)

mijn stem
3,19 (8)
8 stemmen

Nederlands
Psychologisch

320 pagina's
Eerste druk: De Geus, Breda (Nederland)

Dominique is naar Amsterdam verhuisd. Nieuw werk, een nieuw huis, goede voornemens: alle voorwaarden voor een mooie start. Maar Dominique raakt verstrikt in een vriendschap met haar opdringerige onderbuurvrouw en ze belandt in een affaire met de oerlelijke Kris. De kleine onschuldige god, door Dominique in het leven geroepen omdat er toch iemand getuige moet zijn van haar leven, kijkt werkeloos toe.

zoeken in:
3,5
mdj
Gerritsen is hier gelukkig weer helemaal in vorm (ik vond haar boek Normale Dagen iets te normaal, weinig verrassend). Hier is de hoofdpersoon weer iemand met een boeiend gedachteleven. De kleine god speelt nauwelijks een rol in het boek. Interessant is vooral hoe de hoofdpersoon zich verhoudt tot andere personages en hoe ze daar zelf over nadenkt. Erg mooi gevonden ook dat de hoofdpersoon min of meer een positieve draai weet te geven aan het feit dat haar moeder dement is. Ligt dicht tegen het ironische aan, maar origineel gevonden. Zoals dat haar moeder altijd heel erg bezig was met wat anderen wel niet konden denken. Dus als haar inmiddels demente moeder iets wil gaan doen wat de dochter wil voorkomen, fluistert ze haar toe dat ze weer moet gaan zitten omdat iedereen naar haar kijkt en het raar vindt. Hoe dement ook, dat werkt voor de moeder nog steeds. De omgang met de benedenbuurvrouw die weinig sociaal is ingesteld, is het meest interessant. Deze vrouw kent geen sociale conventies en zegt wat ze denkt. Hoe de hoofdpersoon hiermee omgaat, haar visie op deze vrouw en hoe deze bijgesteld wordt (net als op andere personen) is interessant beschreven.

avatar van Lalage
4,0
Dominique weet zichzelf haarscherp te analyseren, met prachtige metaforen. Esther Gerritsen heeft een typische, rauwe, eerlijke schrijfstijl.

De kleine miezerige god – Esther Gerritsen | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

avatar van thomzi50
3,5
Interessante roman inderdaad, goeddeels om de redenen die mdj aangeeft: boeiende, originele gedachtewereld, op een fijne-strakke manier beschreven. Ik vond het pallet aan (bij)personages goed werken, en mooi hoe de hoofdpersonage geleidelijk zelf verandert in een patient, het soort dat ze zelf bij haar werk tegenover haar heeft. Het middenstuk van de roman vond ik het sterkst, wat er wellicht mee te maken had dat ik de interacties met Kris (en de ontwikkelingen rondom hun miskraam) het boeiendst vond, het meest strak beschreven ook - daar lijken de thema's, de titel en de toon helemaal in balans. Het begin vond ik een tikje stroef, het einde vond ik wat onaf en abrupt (vrij uit het niets gaat ze naar Amerika, en daarmee laat Gerritsen niet alleen alle vaste grond maar ook de belangrijkste thema's en personages achter, alsof ze geen zin had de roman volwaardig of helemaal 'af' te maken.).

avatar van mjk87
Ik heb niets gezegd thomzi50.

avatar van thomzi50
3,5
mjk87, oeps, je m'excuse, daar ging iets mis met taggen. (Aangepast.)

Gast
geplaatst: vandaag om 06:45 uur

geplaatst: vandaag om 06:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.