menu

Karakter: Roman van Zoon en Vader - F. Bordewijk (1938)

Alternatieve titel: Karakter

mijn stem
4,05 (203)
203 stemmen

Nederlands
Psychologisch

366 pagina's
Eerste druk: Nijgh & Van Ditmar, ’s-Gravenhage (Nederland)

Katadreuffe is bezeten van het verlangen advocaat te worden. Als zoon van een arme ongehuwde moeder in het vooroorlogse Rotterdam zet hij alles op alles om zijn doel te bereiken. De machtige deurwaarder Dreverhaven, zijn vader, werkt hem in alle opzichten tegen. Waarom? Twee onbuigzame karakters in een strijd die tot het uiterste lijkt te gaan - zelfs de liefde wordt eraan opgeofferd.

zoeken in:
FlyingPenguin
Bizar dat hier nog niets gezegd is!
Dit boek ademt echt de sfeer van zijn tijd (de jaren 30 schat ik) maar komt meteen ook heel afstandelijk over.
Knappe verhouding vader en zoon in dit boek!

avatar van thomzi50
4,5
Prachtig boek dit inderdaad. Ook bijfiguren als de communistische Jan Maan zijn erg sterk

4,5
Ontzettend sterk boek. De stijl van Bordewijk is ongelovelijk zakelijk, maar tegelijkertijd past dit zo ontzettend goed bij dit boek. Alle ingehouden emoties spatten van de pagina af.

Adembenemend! 4,5*

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Na het stemmen van dit boek heb ik een overweging moeten maken, welk boek in mijn top tien moet plaats ruimen omdat Karakter er ontegenzeggelijk thuishoort! Dat heeft niet alleen te maken met Borderwijks stijl: zakelijk en tegelijkertijd beeldend. Deze auteur was naar mijn mening een uitmuntend observator en zette door afstandneming emoties naakt neer.
In deze context laat Borderwijk een tijdsbeeld zien en anders dan de plot omschrijft zou ik zowel de vader en de moeder als de zoon Jacob Willem een onverzettelijk karakter toebedelen. Niet alleen het thema vader-zoon speelt een belangrijke rol, de omstandigheden tussen beide werken een niets ontziende ambitie in de hand: slágen.
Als lezer sluit ik Jacob Willem in mijn hart. Hij is trots en eerlijk, een man die als hij liefheeft, daarin uiteindelijk zuiver is.
Tot slot heeft zeker ook meegespeeld dat dit verhaal zich afspeelt in de omgeving waar míjn vader opgroeide. Ik ken de straten, oude volksbuurten m.n. de Rubroekstraat waar Drevershaven zijn beste ontruiming had. Ik ken de verhalen van mijn ooms, straatvechters. Hierdoor komt hun geschiedenis dichter naar me toe.
Ook zijn de meeste gebouwen en is de haven mij niet vreemd. Ik ben weer kind als Jacob Willem zijn moeder meeneemt naar de havens: de golven hadden die koninklijke slag van de grote stroom waar de wind speelruimte heeft, met dalen en toppen, maar zonder schuim. Bij plekken waren de verschieten heiïg, de rivier rook al naar zee, zijzelf was half zee. En dit bracht Katadreuffe op de gedachte - maar hij sprak hem niet uit - dat het water van de zee met dat van de bergen een eeuwige bruiloft viert te Rotterdam. Het is niet toevalllig dat Borderwijk vlak hierna misschien wel de mooiste liefdesscène beschrijft die ik ooit las!

5,0
Wat een fantastisch boek heeft Bordewijk hier weten te schrijven. Het geeft een zeer mooi tijdsbeeld van de jaren '30 en het tamelijk ouderwetse taalgebruik van Bordewijk is echt om van te smullen. Alle hoofdpersonages dwingen door hun karakter respect af, zelfs Dreverhaven op zijn eigen macabere manier. Zoals psyche ook al aangeeft moet je hoofdpersoon J.W. Katadreuffe wel in je armen sluiten; zijn trots, eerlijkheid en ambities spreken tot de verbeelding. De jonge Katadreuffe is een erg inspirerend karakter.

5*

Aan pscyhe:

De scène die je aan het eind van je post beschrijft, is dat de passage vlak naar het einde waarin Katadreuffe mevrouw Te George weer tegenkomt of betreft het een andere passage?

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Goodfella_90 schreef:

5*

Aan pscyhe:

De scène die je aan het eind van je post beschrijft, is dat de passage vlak naar het einde waarin Katadreuffe mevrouw Te George weer tegenkomt of betreft het een andere passage?



5,0
Oke. Is inderdaad mooi. Maar vooral de gedachten en daarna de uitspraak van moeder vlak na deze scène vond ik gedenkwaardig.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Goodfella_90 schreef:
Oke. Is inderdaad mooi. Maar vooral de gedachten en daarna de uitspraak van moeder vlak na deze scène vond ik gedenkwaardig.


Ja hè?

4,5
Ook in de film van Mike van Diem is dit een prachtige scène.

5,0
Het zien daarvan heb ik bewust uitgesteld, maar dat zal er nu binnenkort wel van komen.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Goodfella_90 schreef:
Het zien daarvan heb ik bewust uitgesteld, maar dat zal er nu binnenkort wel van komen.


Ik heb hem net gereseveerd bij de bibliotheek. Bij Jan Decleir als Dreverhaven kan ik me alvast alles voorstellen...

5,0
Op en top, zijn kop hóórt bij dit personage! Ik ben alleen bang dat Decleir nooit kan voldoen aan mijn verwachtingen van Dreverhavens postuur.

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Goodfella_90 schreef:
Op en top, zijn kop hóórt bij dit personage! Ik ben alleen bang dat Decleir nooit kan voldoen aan mijn verwachtingen van Dreverhavens postuur.


Nooouuu dat ben ik dan niet met je eens . Ik wil niet seksistisch uit de hoek komen maar als er één een vent is, een robuuste man met een karakteristieke kop, dan is hij het wel...

5,0
Absoluut! Maar ik rep hier dan ook enkel over zijn postuur, de enorme schouders, het monster dat Dreverhaven heet.

Hoe interpreteren jullie de laatste woorden van Dreverhaven eigenlijk, zal hij echt een restje goeds in zich gehad hebben wat Katadreuffe wilde sterken op weg naar de top?

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Goodfella_90 schreef:
Absoluut! Maar ik rep hier dan ook enkel over zijn postuur, de enorme schouders, het monster dat Dreverhaven heet.

Hoe interpreteren jullie de laatste woorden van Dreverhaven eigenlijk, zal hij echt een restje goeds in zich gehad hebben wat Katadreuffe wilde sterken op weg naar de top?


Ik zie het als heel spartaans. Misschien is het een idioot vergelijk, ik zag een tijdje geleden een interview met een man bij Ivo Niehe op wiens naam ik niet kan komen en die op het één of ander Nederlands Antillen eiland het helemaal gemaakt heeft. Deze man kan geen sprankje liefde geven danwel verdragen. Die zei doodleuk en bloedserieus: dat ouders hun kinderen net zoals hem was overkomen vooral moesten slaan, in de kast opsluiten en meer van dat soort kreten, want daardoor worden kinderen gehard om (de ambitie te hebben) te presteren. In dat kader zou ik eveneens willen verwijzen naar Het Land van de Geslagen Kinderen van Mitgutsch. Hier voldoet het hoofdpersonage min of meer aan een dergelijke voedingsbodem en: ze presteert, wil meer bereiken, overtreft zichzelf, steeds hoger, maar nooit, nooit, nooit zal het genoeg zijn. Ik dacht, toen ik het las, als dàt dan het voorland moet zijn...
Kortom, Dreverhaven heeft naar mijn idee zoon niets willen geven zodat de zoon niet alleen wilde bewijzen dat hij wel degelijk iets (eigen)waard(e) is en daarmee wellicht, wie weet, een zoon zou worden die de vader voorbij streefde en werd, wie Dreverhaven zelf nooit had kunnen worden en had willen zijn: nog groter en hoger....
Tja.


avatar van thomzi50
4,5
Leuke foto's, vooral die woonkazerne

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Goodfella_90 schreef:
Op en top, zijn kop hóórt bij dit personage! Ik ben alleen bang dat Decleir nooit kan voldoen aan mijn verwachtingen van Dreverhavens postuur.


Ik heb de film gezien. Eerst dacht ik slap aftreksel maar naarmate de film vorderde en hier en daar afweek van het boek vond ik het steeds beter worden. Dikkel keel aan het eind... Ja, Decleir is wat mij betreft wel Dreverhaven.
Vraag me af waar één en ander is opgenomen.
Een groot gedeelte van Rotterdam is destijds platgebombardeerd, wat er aan herkenbare straten is overgebleven heb ik niet gezien...

avatar van Iketes
Wel tof die laatste zin in de synopsis, geeft toch weer mooi een spoiler weg

avatar van ANDREO
5,0
Zéér ontroerend!
Het Karakter is ook goed uit de film gekomen. Maar al bij al toch een groter boon voor het boek!

Vandernagel
Prachtige lofuitingen van iedereen, maar ik zou ook graag berichten willen zien van mensen die het niks of matig vonden. Altijd benieuwd hoe hun klokje tikt. Mijn score trouwens:

4,5 sterren

avatar van Grovonion2
Hoe gaat dat dan? Snel even lezen en het op voorhand al niks vinden? Ik vond de film werkelijk goed en dit staat nog op mijn lees-lijst. Dus wie weet...

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
Vandernagel schreef:
Prachtige lofuitingen van iedereen, maar ik zou ook graag berichten willen zien van mensen die het niks of matig vonden. Altijd benieuwd hoe hun klokje tikt. Mijn score trouwens:

4,5 sterren



Niet iedere 'stemmer' plaatst een bericht.
Bovendien: als je stemmen aanklikt zul je zien dat niemand op boekmeter dusdanig laag heeft gestemd dat je het zou kunnen interpreteren als niets of matig.

Misschien heeft Borderwijk wel gewoon een briljant boek geschreven...

Vandernagel
psyche schreef:
Niet iedere 'stemmer' plaatst een bericht.
Bovendien: als je stemmen aanklikt zul je zien dat niemand op boekmeter dusdanig laag heeft gestemd dat je het zou kunnen interpreteren als niets of matig.

Misschien heeft Borderwijk wel gewoon een briljant boek geschreven...
Ik had al bij de stemmen gekeken want het viel mij op dat op één na, alle berichten van stemmers kwamen die 4,5 / 5,0 sterren geven terwijl het boekgemiddelde dichter bij de 4 is dan bij de 4,5. Zodoende.

avatar van thunderball
4,5
Prachtig boek. Jaren geleden voor het laatst gelezen, maar heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt. De stijl was wel even wennen en anders dan dat ik gewend was, maar al lezend wende dat snel en het was voor mij echt zo'n boek dat maar moeilijk weg te leggen was.
De film vond ik ook zeer goed, hoewel het einde sterk afweek van het boek. Het schijnt dat dit verhaal al eerder door Bordewijk was verteld en dat daar ook het andere einde van afkomstig is. Weet iemand hoe dit precies zit?
De passage waar Katadreuffe samen met zijn moeder mevr Te George tegenkomt vond ik ook de mooiste en is me -samen met de eindconfrontatie- altijd het beste bij gebleven.

Schitterend boek: 4,5 ster!

avatar van JJ_D
3,0
Ben ik werkelijk (weer) de enige die een stuk minder enthousiast loopt over dit boek dan mijn vrienden mede-gebruikers? Ok, met zijn zakelijke en beeldende stijl tekent Bordewijk een deftig verhaal uit over iemand die zijn leven, ondanks tegenstand uit verscheidene hoeken van het maatschappelijke spectrum, op poten weet te zetten. En wat nog meer?

Niets eigenlijk. ‘Karakter’ moet het stellen zonder bespiegelingen die de vertelling wat meer diepte zouden geven, noch heeft Ferdinand Bordewijk de scherpe, snedige pen van zijn superieure tijdgenoot Willem Elsschot. Bovendien spreekt Jacob Willem Kattadreufe nooit echt tot de verbeelding: hij is een asociale, anti-intellectuele persoonlijkheid die in staat is om alles op te offeren voor een banaal gegeven zoals “carrière” of “status” – een gedachtepatroon dat anno 2008 niet meer benijdenswaardig is.

Toch slaagt Bordewijk grofweg in zijn bedoelingen: ‘Karakter’ wordt goed verteld en houdt de lezer voortdurend in de ban. Ondanks zijn leeftijd leest het boek dus vrij vlot, en dat is ontegensprekelijk een verdienste.
Bordewijks gebrek aan ambitie ontgoochelt mij echter, en doet tevens denken aan een kritiek die ik onlangs hoorde over Murakami: “De man schrijf verhalen, dat is alles; maar een boek leest men nu eenmaal voor de extra dimensie.” Het gaat hier dus om een schrijvers-aberratie van alle tijden.
3,25*

3,0
Hier is er eentje. Laat ik je er wel bij zeggen dat ik het boek op 16-17 jarige leeftijd heb moeten gelezen ( 5-6 jaar geleden) en ik ondertussen (hopelijk) wat meer levenservaring heb opgedaan.

Het was op school VERPLICHT boek, en juist die verplichting baarde me angst in omdat je boeken moet lezen die je graag WILT lezen. Swat.

Het boek dus. Ik herinner me wel dat ik moeite had om in het verhaal te rollen. Eens je bezig bent naar het midden van het boek wil je natuurlijk de uitkomst weten, waar de schrijver goed in lukt. Maar is dat niet de bedoeling van alle boeken.
Het verhaaltje kan iedereen overkomen, en juist dat "onunieke" zorgt ervoor dat het me niet echt boeide.

Eén tegen de wereld zou ik zeggen, maar dat heeft elke levende ziel op aarde wel al eens moeten ervaren (hoop ik voor hem). Zodat een mens zijn/haar persoonlijkheid en lap daar heb je het, "het karakter" verstevigen. Het pantser sterker maken noem ik het...

Maar de uitdieping van de personages vindt ik dan wel weer een pluspunt. Ik had het gevoel dat elke figuur zijn eigen "karakter" en meer had. Natuurlijk speelt de vader-zoon relatie ook een grote rol, en je vraagt telkens in godsnaam af waarom die oude rot altijd een been van het hoofdpersonage afsnijdt. Meteen refereer ik naar mijn eigen persoonlijke leventje, waarbij mijn vader mij soms ook menig keer voor blok zet.

Vraag is dan: Hadden we niet allemaal zo'n boek kunnen neerpennen uit onze eigen (psychologische) ervaringen?

Ik antwoord ja, met alle respect voor F.Borderwijk die het wel op een betere manier heeft gedaan, dan ik ooit zou bewerkstelligen. Maar mijn nadruk ligt op het idee en het thema van het boek.

avatar van ikkie
5,0
Met de Max Havelaar misschien wel het beste boek van vaderlandse bodem!!!

avatar van psyche
5,0
psyche (crew)
JJ_D schreef:
met zijn zakelijke en beeldende stijl tekent Bordewijk



‘Karakter’ wordt goed verteld en houdt de lezer voortdurend in de ban. Ondanks zijn leeftijd leest het boek dus vrij vlot, en dat is ontegensprekelijk een verdienste.


Ik heb Karakter herlezen. Ik moet zeggen dat ik wat minder enthousiast ben dit keer, wat te maken heeft met Borderwijks stijl. Bij eerste lezing viel ik hier niet over, nu bleef ik af en toe bij passages hangen vanwege zijn stijl. Tegelijkertijd valt die stijl wat mij betreft wel weer samen met de hoofdpersoon Katadreuffe. En ook nu weer sprak me de inhoud aan. Ik denk dat een roman die zò de tand des tijds doorstaat inderdaad in ieder geval verdienstelijk genoemd mag worden en daarbij de noemer literatuur met recht verdient. Vraag voor mij is nu, blijft het bij 5* of niet?
Mm, lastig.

avatar van PeterIJ
4,5
Pas in 1987 voor het eerst gelezen: bijzonder en erg mooi.
In 1997 een voorvertoning van de film bijgewoond: uitstekend.
22 december 2010 het toneelstuk gezien: uitstekend.

Het is een bijzonder boek met prachtige zinnen. Humoristisch ook.

Ik heb helaas een negatief vooroordeel over Nederlandse schrijvers.
De inhoud spreekt mij zelden aan of staat mij tegen. Kneuterigheid is troef.
Bordewijk is een positieve uitzondering en ik heb sinds 1987 alle boeken van zijn hand verzameld en gelezen.

avatar van vladlev
4,0
Schitterende stijl. Vond de film ook heel goed.

avatar van Lalage
Alleen al om het elegante taalgebruik is het een genot om dit te lezen!
Karakter – F. Bordewijk | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

avatar van landloper
4,0
Dreverhaven is een onmogelijke man, een overlever. Hij maakt zijn huishoudster zwanger, die onmiddellijk bij hem vertrekt (zelfs zij, een erg onaantrekkelijke vrouw, moet hem niet) en is niet in staat haar terug te winnen. Toch zet hij alles op alles om van zijn zoon zijn evenbeeld te maken, door hem het leven zo zuur mogelijk te maken, zogezegd om hem sterker te maken, maar wat het leven mooi maakt sluit zich op die manier langzamerhand voor hem. Dreverhaven wint, zoon verliest. Nou ja, in de ogen van Dreverhaven wint zijn zoon ook...Karakter is een ironische titel. Ik vermoed dat Bordewijk de moeder met opzet een kleurloos, niets-zeggend karakter heeft gegeven om de destructieve invloed van Dreverhaven op zijn zoon's karakter beter tot uitdrukking te kunnen laten komen.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:59 uur

geplaatst: vandaag om 00:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.