Attaque! - Miquel Bulnes (2007)

Ik kies de laatste tijd onbewust steeds voor dit soort makkelijk behapbare werkjes waar je zo doorheen bent. Wel een fijn boek.

Het begint als een onderhoudende doktersklucht, vol vakjargon en cynische bespiegelingen op wat er in een ziekenhuis gebeurt. Bulnes is duidelijk zelf onderdeel geweest van de medische wereld en weet op grappige wijze de humor daarvan te belichten. Helaas neemt het over de helft een onverwachte wending en gaat het zich meer de kant van de psychiatrie richten. Daar gaat het wat mij betreft dan ook fout. Zonder vakkennis en een realistisch beeld van psychiatrie in Spanje valt hij terug op een stereotiep beeld van psychiatrische patiënten en hoe daarmee omgegaan wordt. Ook de verwikkelingen rond de nalatenschap van de grootvader komen niet helemaal goed uit de verf. Jammer, want als Bulnes iets minder hooi op zijn vork genomen had dan was deze roman vast veel beter tot zijn recht gekomen.

Aardig verhaal over een jonge, pillenverslaafde ziekenhuisarts die na een incident min of meer vlucht van NL naar Spanje, waar hij een tijd lang een psychiatrische instelling (uit de erfenis van zijn grootvader) gaat leiden. Veel verhalen over individuele patiënten en hun behandeling, die echter, op een enkele uitzondering na) voor het verloop van het verhaal niet van belang zijn. Wel lekker cynisch gebracht. Net als de beschrijving van (het gedrag van) de hoger geplaatste artsen. Daar ligt wel een persoonlijke ervaring achter, dunkt mij (Bulnes is arts). Je hebt soms het idee columns te lezen, in plaats van een roman. De verhaallijn over de instelling en de afwikkeling van de erfenis wordt uiteindelijk naar mijn smaak wat afgeraffeld.