menu

Het Einde van Mensen in 1967 - Herman Brusselmans (1999)

mijn stem
3,54 (39)
39 stemmen

Nederlands
Verhalenbundel
Historisch

199 pagina's
Eerste druk: Prometheus, Amsterdam (Nederland)

Met nostalgie kijkt Herman Brusselmans terug op de archetypische Vlaamse volksmensen en hun nietig lijkende, maar onderhuids broeiende en bruisende levens op het platteland van de jaren zestig. Hij maakt hierbij gebruik van zijn kennis van zaken, de koestering van zijn eigen geheugen, zijn aangeboren mededogen met de outcasts en de simpele zielen en zijn geloof in de universaliteit van alles wat menselijk is: liefde, haat, verlangen, nijd, jaloezie, ambitie, angst, hartstocht, eeuwige tekortkoming en alles was hiermee samenhangt. Personages die in het ene verhaal een hoofdrol hebben, komen in andere verhalen terug in een bijrol. Wat in het ene verhaal raadselachtig lijkt, verkrijgt klaarheid in andere verhalen. Waarover men in het ene verhaal fluistert, schreeuwt men het uit in andere verhalen. De cirkel wordt steeds ronder.

zoeken in:
avatar van omsk
3,5
Brusselmans een one trick pony? Nietes, dit kan hij ook. Dit boek maakt toch wel erg duidelijk dat Dmitri Verhulst in grote mate schatplichtig is aan de grootvorst der Vlaamse letteren.

avatar van thomzi50
2,0
Kan je uitleggen wat je precies zo goed vindt? Ik heb nu de eerste twee verhalen gelezen en het is wel onderhoudend maar qua schrijfstijl en verhalen ben ik toch erg weinig onder de indruk, moet ik zeggen.

avatar van thomzi50
2,0
Ik vond het in elk geval niet bijzonder. Het leest makkelijk, maar ik vond het nergens meer dan leuk: nergens ontroerend, verrassend, grappig of wat dan ook. Een tamelijk leeg boekje eigenlijk. Nodigt me niet uit snel ander werk van Brusselmans te gaan lezen.

avatar van Bassievrucht
Van wat ik begrijp hebben de oudere boeken van Brusselmans wat meer diepgang. Voor discussie, zie link

Dagboek van een Vermoeide Egoïst - Herman Brusselmans (1989)

of Neo's post bij deze,

Heden Ben Ik Nuchter - Herman Brusselmans (1986)

Dit heeft ongetwijfeld van doen met de drankverslaving (?) van Brusselmans, in 1993 zweerde hij de alcohol af.

Zelf heb ik De Man Die Werk Vond uit de jaren tachtig gelezen (en het vervolg uit de jaren 90), en daar zat inderdaad een beklemmende sfeer in, heel goed gedaan. Ook las ik Zijn Er Kanalen in Aalst, maar die had dat, voor zover ik mij herinner, niet.

Anyway, Brusselmans boeken lezen kun je doen om je te vermaken, het is gewoon grappig en het leest vlot weg - of je vindt het niets- , maar er zijn er bij die nét dat beetje extra hebben om ook te ontroeren of iets dergelijks. Alleen, met vijftig titels op zijn naam is het best lastig zoeken.

avatar van omsk
3,5
thomzi50 schreef:
Kan je uitleggen wat je precies zo goed vindt? Ik heb nu de eerste twee verhalen gelezen en het is wel onderhoudend maar qua schrijfstijl en verhalen ben ik toch erg weinig onder de indruk, moet ik zeggen.


Pardonnez, ik heb er ook geen vijf sterren voor gegeven hè . Het is gewoon een onderhoudend en authentiek boekje, met flagrante fundamenten voor de huidige Verhulst/Vekeman-opleving.

0,5
Ik ben een echte Brusselmans-fan; Mijn haar is lang, De perfecte koppijn, Trager dan de snelheid en bijv. ook Muggepuut zijn fantastische boeken, maar dit is toch wel het allersaaiste boek wat ik ooit gelezen heb. Het heeft me geen moment geboeid, en vandaar de 0,5.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:09 uur

geplaatst: vandaag om 12:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.