menu

Gods Wegen Zijn Duister en Zelden Aangenaam - Bob den Uyl (1975)

mijn stem
3,88 (20)
20 stemmen

Nederlands
Verhalenbundel
Autobiografische Roman / Humoristisch

142 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

Zes verhalen waarin weer het nodige afgereisd wordt, maar die toch meestal over kleine onbenulligheden gaan die gezamelijk vooral de zinloosheid van het bestaan weten weer te geven. Maar niet altijd, want soms valllen de zaken achteraf mee zoals in het openingsverhaal 'Het Rechtzetten van een Misvatting'. Hierin gaat de schrijver met de trein naar Keulen en dan verder met de fiets. Echter bij het beklimmen van de Rijnsbrug merkt hij dat er een tik of knik in zijn pedaal zit. De tik wordt steeds erger, hij stapt af, om tot de conclusie te komen dat zijn pedaal los zit. Er zit niets anders op dan terug te gaan naar Keulen en op zoek te gaan naar een fietsenmaker.

zoeken in:
avatar van DvonGeem
5,0
Misschien wel de mooiste Nederlandse boektitel ooit en ook nog eens fantastisch grappige diep treurige verhalen.

avatar van divart
5,0
Helemaal mee eens. En heeft ook al 3 stemmen. Niet slecht voor een van de beste boekjes uit de ned. literatuur.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Wat betreft de titel mee eens. Gezien de waardering een boekje dat je gelezen moet hebben,ik zal hem maar eens gaan reserveren.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
Gisteravond in de bibliotheek opgehaald, vanmorgen van het nachtkastje gepakt. Bij het eerste hoofdstuk hier en daar een glimlach, het tweede korte verhaal was goed voor gegrinnik mijnerzijds en bij het derde Leerzame Mededelingen lag ik lachend over de onbijttafel. Ik kòn het niet nalaten de persoon tegenover mij - voor zover - mogelijk een passage voor te lezen, de derde keer begon deze me meelijwekkend aan te kijken. Nog drie verhalen te gaan. Ik hoop dat ik het eind levend haal.

2,0
Ik heb het net als psyche zojuist gelezen vanwege de hoge waardering hier. Maar het spijt me zeer, ik vond het zeer flauwe humor en vaak eigenlijk alleen maar gezeur. Al moet ik zeggen dat ik bij de beschrijving van Assen (als de hoofdpersoon er is om verslag te doen van de TT) toch wel hardop heb gegrinnikt:

"Het centrum van Assen is een plaats waar je heel voorzichtig moet lopen: één verkeerde beweging en je bent er weer uit, en zelfs als je erin bent knaagt voortdurend de twijfel of dat nu echt wel zo is. Daarbij is het stratenplan zo simpel dat je er steeds in verdwaalt; de geest, gewend aan listen en lagen, wil er gewoon niet aan."

Maar ik heb me vaker geërgerd. Chagrijnige verslagen van fietstochten in Europa, stompzinnige dronkenmanspraat en hupsakee laten we er nog meer bier ingieten om nog lolliger te worden. Haha wat leuk. Het laatste verhaal, een eindeloze, taaie, saaie monoloog, heb ik niet tot het eind gehaald. Zal me er binnenkort eens braaf doorheenworstelen om tot een definitief eindoordeel te komen.

avatar van psyche
3,5
psyche (crew)
lngrid schreef:
Het laatste verhaal, een eindeloze, taaie, saaie monoloog, heb ik niet tot het eind gehaald. Zal me er binnenkort eens braaf doorheenworstelen om tot een definitief eindoordeel te komen.


Dat laatste verhaal was inderdaad een tegenvaller. Humor is natuurlijk persoonlijk, in zijn soort kan ik Gods Wegen Zijn Duister en Zelden Aangenaam op zijn tijd wel waarderen. Om nu te zeggen dat ik over 3 jaar nog precies weer waarover het
ging ... Ik heb lekker gelachen. Bij nader inzien 0,5* eraf.

avatar van Aazhyd
4,5
Een van de beste boeken van Den Uyl. "Verlangens van gedresseerde ratten" is tevens 1 van zijn beste verhalen.

avatar van Theunis
4,5
Het is een kunst om een lezer hardop te laten lachen. Humor is toch voornamelijk weggelegd voor de beeldcultuur. Til de lach maar eens op uit enkel woorden. Het kan. Het is me eerder overkomen. Maar het blijven uitzonderingen. Dit boek van Bob Den Uyl was dan ook een aangename verrassing. Den Uyl schrijft korte verhalen en hij waarschuwt meteen dat de verhalen in wezen nergens over gaan:

“Een waarschuwing: in dit verhaal gebeurt niets. Inderdaad, eindelijk een verhaal waarin niets gebeurt. Dank u. Jarenlang ben ik gebukt gegaan onder de heersende mening dat er in een verhaal, vertelling of verslag iets wezenlijks dient te gebeuren. Op niet nader te omschrijven wijze is me geopenbaard dat dit een misvatting is. Er gebeurt al genoeg. Dus eigenlijk ook weer niets.”

Ja, en als er niet veel gebeurt is er opeens ruimte voor van alles. Zo ontstaat er ruimte voor een blaaskaak in het verhaal: Leerzame mededelingen. Het enige wat de hoofdpersoon doet is schreeuwend zijn onzin uitspuwen over zijn toehoorders, terwijl hij vanaf het ene nietszeggende feest, naar een andere reist.

“Ik ben aan twee grote werken bezig. (…) Er zal veel gewoel rond mijn persoon ontstaan, daarom heb ik me al een geheim telefoonnummer verschaft. Dat nummer is twaalf vierendertig zesenvijftig. Ik koop van de royalties een oud buitenhuis aan de Vecht waar ik de rest van mijn dagen in weelde en overvloed zal doorbrengen. Iedereen die langskomt krijgt een molotovcocktail naar zijn hersens”.

Een Bukowskiaans verhaal, onnavolgbaar, geestig en het leest als een trein.

De hoofdpersoon in Het Morele Verval krijgt de opdracht om over de TT van Assen te schrijven. Het is geen kenner, geen liefhebber. Hij is een outsider met een frisse, of beter: creatieve blik. “De rijder die bij de training de snelste rondetijd heeft gemaakt mag zich bij de start vooraan opstellen. Dat klopt natuurlijk niet. De snelste moet juist een handicap krijgen door in de achterste rij te worden geplaatst. De hier gevolgde procedure lijkt een beetje op een systeem waarin de rijke een beetje minder belasting hoeft te betalen dan de armste.”

Alsof hij overvallen wordt door een misselijkheid is hij bij de volgende zin de wedstrijd opeens beu.

“Dan ben ik het ineens geweldig zat. Als een bezetene maak ik dat ik wegkom, het circuit af, de bus in naar het station.” En om het chagrijn nog wat kracht bij te zetten: “Niemand zal voortaan in mijn nabijheid het woord motorfiets mogen gebruiken.”

En om mijn pleidooi voor het lezen van dit boek nog een beetje extra kracht bij te zetten laat ik jullie alleen met de volgende Finkersiaanse (Almelo was nog nooit zo dichtbij) zinsnede.

“Het centrum van Assen is een plaats waar je heel voorzichtig moet lopen: één verkeerde stap en je bent er weer uit, en zelfs als je erin bent knaagt voortdurend de twijfel of dat nu wel echt zo is.”

Gast
geplaatst: vandaag om 19:27 uur

geplaatst: vandaag om 19:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.