menu

Pappa Is een Hond - Guus Kuijer (1977)

mijn stem
3,90 (10)
10 stemmen

Nederlands
Jeugdboek
Avontuur

86 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

Op een ochtend wordt Mark wakker; het is doodstil in huis. In de verte klinkt geblaf van honden. Mark vindt geen van zijn huisgenoten; ze zijn verdwenen, net als de mensen op straat, de kinderen op school. Alleen de dieren zijn er, heel veel dieren: de honden, paarden, koeien, schapen, varkens, zwanen, eenden, noem maar op. Mark krijgt het drukker en drukker; hij trekt met de dieren naar het zuiden, tot Gibraltar. Het is één groot avontuur, maar niet altijd even plezierig. Mark mist de mensen steeds minder; steeds meer vereenzelvigt hij zich met de dieren.

zoeken in:
avatar van Ted Kerkjes
3,5
Ted Kerkjes (moderator)
Dit boek lijkt me wel een typisch voorbeeld van een high concept-boek, een soort gedachte-experimentje: wat als alle mensen - op één na - van de één op de andere dag zouden verdwijnen?

Dat is precies wat er in het boek gebeurt: Mark wordt op een dag wakker en ontdekt dat er verder niemand in het huis is. Het gas en de elektriciteit zijn afgesloten, de straten zijn leeg, de huizen staan er verlaten bij, in de verte blaffen honden. Alle mensen zijn verdwenen, maar de andere dieren zijn er nog wel.
Mark ontfermt zich over de dieren - al is ontfermen eigenlijk niet het juiste woord: Mark past wel op de dieren, maar hij merkt gaandeweg dat de natuur eigenlijk alles prima zelf regelt. En tegelijk ontdekt hij dat hij zelf ook een schakeltje in de natuur is.

Het is een bijzonder apart verhaal. De verlaten wereld is zowel herkenbaar als bevreemdend. De “dystopische” omschrijvingen van de lege gebouwen deden mij denken aan de beelden van het verlaten Londen uit Danny Boyle’s film ‘28 Days Later...’. Tamelijk akelig allemaal.

Marks contact met de dieren wordt nergens geromantiseerd of wat dan ook: de dieren vreten elkaar op of worden opgevroten door grote insectwolken en zo. De omslag en de (zeer misleidende) titel doen misschien een jolig boekje vermoeden, maar dat is het dus allerminst. Al is er ook wel typische wrange Kuijers-humor aanwezig. Stilistisch is het een hier en daar wat minder scherp dan in zijn andere boeken (misschien ook omdat Guus Kuijer wat mij betreft excelleert in de dialogen, die in dit boek grotendeels ontbreken), maar verder is het een leuk boekje.

Wat een bijzonder en verrassend oeuvre heeft Guus Kuijer toch.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:59 uur

geplaatst: vandaag om 05:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.