menu

La Possibilité d'une Île - Michel Houellebecq (2005)

Alternatieve titel: De Mogelijkheid van een Eiland

mijn stem
3,83 (91)
91 stemmen

Frans
Ideeënliteratuur

420 pagina's
Eerste druk: Fayard, Parijs (Frankrijk)

Daniel is een succesvolle komiek: met bijtende humor legt hij de pijnlijke plekken van onze tijd bloot en verdient daarmee veel geld. Door zijn status heeft hij de vrouwen bovendien voor het uitkiezen. Toch is hij niet gelukkig - of hooguit tijdelijk. Vele eeuwen later, lang nadat de mensheid is vervangen door een nieuwe intelligente soort, formuleert Daniels kunstmatige nazaat Daniel25 de vraag heel pregnant: valt een volmaakt rimpelloos leven te verkiezen boven een leven met (een paar) hoge toppen en (steeds meer) diepe dalen? De Opperzuster zegt van wel, maar zij vergeet één ding: de mogelijkheid van een eiland.

zoeken in:
avatar van slowgaze
4,5
Net als Huxley, een belangrijke invloed op Houellebecq (zie ook Elementaire Deeltjes) is Michel een betere denker dan schrijver. Verhaaltechnisch, qua personages en stilistiek is het werk net beneden gemiddeld, maar hoe de moderne samenleving en het huidige tijdsgewricht aangepakt worden is ronduit fenomenaal.

Daar was Michel echter niet klaar mee, hij laat ons in dit fascinerende werk, dat nauw aansluit bij zijn vorige twee romans en de novelle Lanzarote, al een stuk van de toekomst volgens deze misantroop zien. Op virtuoze wijze worden de (soms tegenstrijdig lijkende visies) van o.a. de eerder genoemde Huxley, veel Nietzsche & Kant en nog een aantal denkers van wiens werk ik dan weer niets weet, in elkaar gepast tot een onwrikbare, zwartgallige en enigzins karikaturale, maar daarom zo effectieve legpuzzle die de vinger op de pijnlijke punten van de moderne tijd legt, om vervolgens pesterig te blijven drukken.
Alleen al vanwege deze groteske tour de force vind ik dit absoluut zijn beste roman.

4,0
Ja, dit boek kan mij wel bekoren. Inderdaad niet omdat zijn stijl zo geweldig is, of omdat de personages zo fantastisch zijn uitgewerkt. Maar aan de andere kant: dat sluit wel uitstekend aan op het beeld dat in de roman wordt opgeroepen: de directe en soms wat lompe manier van vertellen en de afstandelijkheid waarmee Daniël de mensen uit zijn omgeving ziet passen bij het karakter dat steeds meer los van de wereld komt te staan. Van hem hoeft het niet meer, en dat geldt ook voor de mensheid als geheel.
Dat beeld van een afbrokkelende mensheid wordt tot in het absurde doorgevoerd in de commentatoren op Daniëls levensverhaal, tot in een post-apocalyptische wereld waarin ook bij de nieuw-menselijke personages weer iets menselijks opduikt. Blijkbaar zijn bepaalde verlangens en onzekerheden niet uit te roeien.
Dit is wel zo'n boek waarbij ik achteraf denk: had ik maar meer aantekeningen gemaakt. Dat moet dan maar als een compliment aan de schrijver worden geïnterpreteerd.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:58 uur

geplaatst: vandaag om 00:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.