The Call of Cthulhu - H.P. Lovecraft (1928)
Alternatieve titels: De Roep van Cthulhu | De Lokroep van Cthulhu
mijn stem
23 stemmen
Engels
Verhalenbundel
Griezel
148 pagina's
Eerste druk: Weird Tales (periodiek),
Chicago (Verenigde Staten)
Tussen de papieren van wijlen Francis Wayland wordt een reliëf gevonden met een macabare figuur uitgebeeld. Het blijkt het werk te zijn van Henry Anthony Wilcox die het werk in een staat van delirium heeft gemaakt. Politie-inspecteur Legrasse leidde destijds in New Orleans een zoektocht in de moerassen naar verdwenen mensen, die later geofferd teruggevonden werden aan de voet van een beeld dat ook op het reliëf staat afgebeeld. Het blijkt om de oude oppergod Cthulhu te gaan. Maar daar blijft het niet bij... 'The Haunter of the Dark' vindt plaats in Providence, Rhode Island rond de kerk van de Sterrenwijsheid. In deze kerk wordt een artifact aanbeden, het schijnende trapezium. Dit relikwie werd gevonden in Egyptische ruïnes, in een doos van buitenaardse makelij, door professor Enoch Bowen. Hiermee kunnen ze de Jager der Duisternis oproepen, een avatar van Nyarlathotep, de Kruipende Chaos. Niet echt verstandig...
3
PeterW
geplaatst: 24 augustus 2008, 20:06 uur
De hele Chtulhu-mythe (spreek uit: Stjoeljoe) valt naar mijn inziens niet onder het beste werk van Lovecraft, met ik vind het iedere keer weer knap dat in staat is een gehele nieuwe wereld te creëren met allerlei vreemde wezens, en dat dan ook nog overtuigend te doen. Daarnaast voerde hij op nog overtuigender wijze allerlei rekwisieten ten tonele, die de normaalste zaak van de wereld lijken. Zo vond er in de jaren dertig van de vorige eeuw een run plaats op boekwinkels en antiquariaten van mensen die een exemplaar van de Necronomicon wilden hebben; het boek waarin allerlei duivelse formules stonden om de oude goden weer op te wekken, geschreven door de waanzinnige Arabier Abdul Alhazred. Het moet een enorme teleurstelling zijn geweest wanneer men ontdekte, zo men het al ontdekte, dat boek nog schrijver ooit hebben bestaan. Het boek bestaat inmiddels nu wel, en zal een dezer dagen op boekmeter komen te staan, als het goed is althans.
0
geplaatst: 15 februari 2010, 15:15 uur
Mijn leerkracht Engels stelde voor dat ik eens wat las van Lovecraft, gezien ik E.A. Poe (die ongeveer 2 generaties vroeger leefde) ook een fantastische schrijver vind. Mijns inziens komen ze vooral overeen in schrijfstijl. Het vertelde ligt op een verschillend niveau. Daar waar Poe eerder de belevenis van angst, begeerte en andere emoties uitdiept via een vrij eenvoudige verhaallijn, is de Cthulhu mythos van Lovecraft toch van een ander niveau. Het is een materiële angst die de mensen beleven en zijn verhaal is gedetailleerder uitgewerkt dan wat ik van Poe al heb gelezen.
Van deze bundel heb ik eigenlijk alleen maar The Call of Cthulhu gelezen. Een volledige recensie en stem volgt wanneer ik alle kortverhalen heb gelezen, maar dat zal niet voor de nabije toekomst zijn. (Lang geleden dat ik me nog aan horror heb gewaagd, maar ik heb er zeker geen spijt van.)
Van deze bundel heb ik eigenlijk alleen maar The Call of Cthulhu gelezen. Een volledige recensie en stem volgt wanneer ik alle kortverhalen heb gelezen, maar dat zal niet voor de nabije toekomst zijn. (Lang geleden dat ik me nog aan horror heb gewaagd, maar ik heb er zeker geen spijt van.)
1
yorgos.dalman
geplaatst: 6 juli 2010, 16:08 uur
Uitgeverij Loeb bracht destijds in het Nederlands twee Lovecraft bundels uit: "Het gefluister in de duisternis" (met daarin de Cthulhu verhalen) en "Griezelverhalen", met daarin de niet-Cthulhu verhalen. De laatste zijn dan meer traditionelere Gothic horror stories, waarvan sommige in de lijn van Edgar Allan Poe.
Beide bundels zijn warm aan te bevelen. In de eerste staat uiteraard dan ook 'De lokroep van Cthulhu' , Lovecrafts meest beroemde, of zoals u wilt: beruchte novelle.
Schetsmatig, fragmentarisch, en meer opgeschreven als een wetenschappelijk of journalistiek verslag dan als een goed doorleefd emotioneel verhaal, maar daarin ligt m.i. juist de kracht van het geheel. De curieuze combinatie van theoretische zakelijkheid van schrijven en het mystieke en mythische van het onderwerp is Lovecraft zeer eigen, en niet zonder succes dus.
Beide bundels zijn warm aan te bevelen. In de eerste staat uiteraard dan ook 'De lokroep van Cthulhu' , Lovecrafts meest beroemde, of zoals u wilt: beruchte novelle.
Schetsmatig, fragmentarisch, en meer opgeschreven als een wetenschappelijk of journalistiek verslag dan als een goed doorleefd emotioneel verhaal, maar daarin ligt m.i. juist de kracht van het geheel. De curieuze combinatie van theoretische zakelijkheid van schrijven en het mystieke en mythische van het onderwerp is Lovecraft zeer eigen, en niet zonder succes dus.
3
geplaatst: 26 oktober 2017, 14:49 uur
''Knap staaltje literatuur.''
Hoe creatief en fantasierijk moet je wel niet zijn om zo een
kort mythisch/religieus griezelverhaal op papier te kunnen
zetten, grote bewondering voor.
Ook al spreekt niet elk verhaal mij even goed aan. Na het
lezen van een aantal verhalen van H.P. Lovecraft begin ik
deze veels te vroeg gestorven auteur toch steeds meer te
waarderen.
The Call of Cthulhu: Mysterieus, duister, origineel en apart.
Erg interessant om te lezen dus. Langs deze weg is het dan
ook het eerste verhaal van Lovecraft dat ik persoonlijk aan
één ieder kan aanraden.
Vierenhalve ster van mijn kant, en een welverdiende 8ste
plaats in mijn top 10.
Hoe creatief en fantasierijk moet je wel niet zijn om zo een
kort mythisch/religieus griezelverhaal op papier te kunnen
zetten, grote bewondering voor.
Ook al spreekt niet elk verhaal mij even goed aan. Na het
lezen van een aantal verhalen van H.P. Lovecraft begin ik
deze veels te vroeg gestorven auteur toch steeds meer te
waarderen.
The Call of Cthulhu: Mysterieus, duister, origineel en apart.
Erg interessant om te lezen dus. Langs deze weg is het dan
ook het eerste verhaal van Lovecraft dat ik persoonlijk aan
één ieder kan aanraden.
Vierenhalve ster van mijn kant, en een welverdiende 8ste
plaats in mijn top 10.
2
geplaatst: 28 oktober 2017, 08:22 uur
De door ons aller boeken vriend HALVE TAMME. genoemde termen als mysterieus en duister schoten ook door mijn hoofd na het dichtslaan van dit boek.
Dit was het eerste verhaal dat ik las van deze schrijver. Ik moest even wennen aan de schrijfstijl. In een eerdere recensie las ik over een schetsmatige en zakelijke benadering. En ook; een vrij wetenschappelijke en journalistieke benadering. In die typeringen kan ik me wel vinden. Deze aanpak kan saai zijn, maar hier werkt het juist andersom. Het maakt dit verhaal juist mysterieus, geloofwaardig en prettig leesbaar. Het zou toch niet echt waar zijn?? ? Goed gedaan meneer Lovecraft en tot de volgende keer ?.
Dit was het eerste verhaal dat ik las van deze schrijver. Ik moest even wennen aan de schrijfstijl. In een eerdere recensie las ik over een schetsmatige en zakelijke benadering. En ook; een vrij wetenschappelijke en journalistieke benadering. In die typeringen kan ik me wel vinden. Deze aanpak kan saai zijn, maar hier werkt het juist andersom. Het maakt dit verhaal juist mysterieus, geloofwaardig en prettig leesbaar. Het zou toch niet echt waar zijn?? ? Goed gedaan meneer Lovecraft en tot de volgende keer ?.
1
geplaatst: 24 juni 2019, 12:35 uur
The Call of Cthulhu weet vooral indruk te maken door het fantastische duistere en visualiserende taalgebruik van Lovecraft. De man weet veel over te brengen door weinig te zeggen.
Zijn zinnen zijn doorspekt met bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden en dat draagt bij aan het betrokken raken bij het verhaal. Dat gezegd hebbende; verhaaltechnisch stelt het niet heel veel voor en lijkt de mist die Lovecraft optrekt om de duistere sfeer te creëren toch eigenlijk vooral ook teken van een gemis aan sturing en inhoud.
Mijn eerste ervaring met een geschreven verhaal van Lovecraft (de vele filmadaptaties van zijn werk heb ik wel gezien) is mij goed bevallen en dat valt echt toe te kennen aan de uitstekende schrijfstijl.
Zijn zinnen zijn doorspekt met bijvoeglijke naamwoorden en bijwoorden en dat draagt bij aan het betrokken raken bij het verhaal. Dat gezegd hebbende; verhaaltechnisch stelt het niet heel veel voor en lijkt de mist die Lovecraft optrekt om de duistere sfeer te creëren toch eigenlijk vooral ook teken van een gemis aan sturing en inhoud.
Mijn eerste ervaring met een geschreven verhaal van Lovecraft (de vele filmadaptaties van zijn werk heb ik wel gezien) is mij goed bevallen en dat valt echt toe te kennen aan de uitstekende schrijfstijl.
3
geplaatst: 31 mei 2020, 23:37 uur
De laatste tijd lees ik soms 's avonds voor het slapengaan een kortverhaal van H.P. Lovecraft. Hij is een intrigerend auteur. Enerzijds heeft hij een oubollige schrijfstijl die uit het begin van de 19de eeuw lijkt te komen; hetgeen onder meer blijkt uit enkele *kuch* onflatteuze beschrijvingen van delen van de wereldbevolking. Anderzijds passen de thema's die deze auteur aansnijdt goed binnen het modernisme. Verwacht: cynische vertellingen over de gevaren van kennis, onthullingen die de hoofdkarakters tot waanzin drijven en pessimisme over de mensheid en zijn vermogen om te vechten tegen een alles-verslindend kwaad.
The Call of Cthulhu is het bekendste verhaal van Lovecraft, waardoor het lezen enigszins een feest der herkenning bleek. De visuele invloeden, slijmerige monsters ontdekt door nukkige vissers en aanbeden door cults, komen bijvoorbeeld dikwijls langs bij videogames. De structuur van het verhaal voelt haast aan als detective. Bij het hoofdkarakter vallen in ieder geval de puzzelstukjes steeds meer op hun plaats na het onderzoeken van diverse getuigenverklaringen, wat uitmondt in een heftige conclusie. Het resultaat is een verhaal dat heerlijk wegleest.
The Call of Cthulhu is het bekendste verhaal van Lovecraft, waardoor het lezen enigszins een feest der herkenning bleek. De visuele invloeden, slijmerige monsters ontdekt door nukkige vissers en aanbeden door cults, komen bijvoorbeeld dikwijls langs bij videogames. De structuur van het verhaal voelt haast aan als detective. Bij het hoofdkarakter vallen in ieder geval de puzzelstukjes steeds meer op hun plaats na het onderzoeken van diverse getuigenverklaringen, wat uitmondt in een heftige conclusie. Het resultaat is een verhaal dat heerlijk wegleest.
* denotes required fields.
* denotes required fields.