menu

Terugkeer naar Atlantis - Hubert Lampo (1953)

mijn stem
3,62 (13)
13 stemmen

Nederlands
Psychologisch

159 pagina's
Eerste druk: A.A.M. Stols, ’s-Gravenhage (Nederland)

Als een veertigjarige Belgische arts het overlijden van zijn moeder aangeeft, ontdekt hij dat zijn vader niet, zoals hij altijd geloofde, een dertig jaar geleden is gestorven, maar dat hij bij het tabak halen eenvoudigweg niet terugkwam. Door het ophalen van jeugdherinneringen komt hij tot een beter inzicht in de geheimzinnige verdwijning. Elementen uit zijn jeugd keren in het heden terug, zoals een jonge vrouw die hij tijdens zijn studententijd uit een moeilijke situatie redde en zijn vroegere jeugdvriendinnetje. Hij ontdekt de grote belangstelling van zijn vader voor Atlantis, het beroemde, verdwenen paradijselijke eiland in de Westelijke Oceaan. Hiermee begeeft de schrijver zich op de grens van werkelijkheid en droom.

zoeken in:
avatar van Jasper
4,0
Schitterende korte roman van Lampo. Herinneringen en dromen die terugkomen tijdens een periode van rouw. Lampo begeeft zich hier steeds meer op het terrein van het magisch-realistische. Voor veel lezers zal het einde dan ook niet zo bevredigend zijn, voor mij was dat geen probleem. Lampo is groots, al was het al om zinnen als de volgende:

"Wanneer ik schijnbaar achteloos, de handen mannelijk in de broekzakken, naar de heuvel slenterde, was er altijd een grote en beschroomde angst in mij bij de gedachte, dat zij er ditmaal niet zou zijn, Eveline, de vlasblonde prinses van die ene zomer uit de jaren der onschuld, Eveline met haar grote klare ogen, die wel paars leken en mij in bed soms stilletjes deden huilen, ofschoon ik haar slechts aan te kijken had, om mij blij en licht te voelen, zonder andere oorzaak dan te weten, dat zij er was, iedere avond weer in mijn nabijheid en dat zij mij zou toestaan haar hand vast te houden, wanneer wij in de buurt van Vissersrust post vatten langs de slootkant om naar Petrus' accordeon te luisteren."

Wow!

avatar van Arkan
4,5
Lampo is genieten van prachtige zinnen zoals Jasper hierboven al aanhaalde.

Mooi geschreven, boeiend, kortom, de moeite van het lezen dubbel en dik waard.

Wat het einde betreft, zou ik zeker niet durven zeggen dat het geen bevredigend einde is.
Het is gewoon een einde à la Lampo, tout court.

4,0
Och, het magisch realisme valt nogal mee. Wat overblijft is een fraai, redelijk kort, verhaal, waarbij de hoofdpersoon van alles meemaakt en terugkijkt naar het verleden, naar zijn vader die hij slechts tijdens zijn jeugd gekend heeft. En hij komt dan voor vraagtekens te staan. Fraai is dat emotievolle gebeurtenissen invoelend, maar tegelijk met een zekere afstandelijkheid worden beschreven. Nog steeds een lezenswaardig goed Vlaams boek uit de vorige eeuw dat een periode beschrijft van enkele decennia eerder.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:52 uur

geplaatst: vandaag om 19:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.