menu

Den Skrattande Polisen - Maj Sjöwall en Per Wahlöö (1968)

Alternatieve titels: De Lachende Politieman | Roman om ett Brott 4

mijn stem
3,85 (27)
27 stemmen

Zweeds
Detective

199 pagina's
Eerste druk: Norstedts, Stockholm (Zweden)

Een rode dubbeldekker is van de weg geraakt. Alle inzittenden blijken te zijn vermoord. Een van de slachtoffers is de jonge politieman Åke Stenström. Zou zijn dood iets te maken hebben met het motief van de dader? Het is niet uitgesloten dat Stenström de oplossing van een oude zaak op het spoor was. Aan Martin Beck de taak uit te zoeken om welke zaak dat ging.

zoeken in:
avatar van Thomas83
4,5
Ik zie dat er inmiddels nog wat meer van de boeken uit mijn geliefde Martin Beck-reeks op Boekmeter staan, waaronder deze.
Zoals allemaal is ook dit boek echt top. Het verhaal is lekker geheimzinnig, en je krijgt weer goed mee hoe frustrerend een politieonderzoek kan verlopen. Ook Martin Beck en de andere personages zijn sterk uitgewerkt en je krijgt wat mee van hun persoonlijke levens. In de meeste van dit soort boeken is dat meer een hinderlijke onderbreking vind ik, maar in de Beck-reeks lees ik het graag.

avatar van DMF
4,0
DMF
De Lachende Politieman is deel vier in de sterke Martin Beck reeks en opnieuw erg vermakelijk. Het verhaal heeft net even een andere inslag doordat een collega van Beck en consorten betrokken is bij een misdrijf en daarbij het leven laat, maar verder biedt het de gebruikelijke ingrediënten die weer leiden tot een sterk plot.

Maj Sjöwall en Per Wahlöö beginnen direct met een cynische knipoog naar de ontevreden Zweedse jeugd, maar verder valt de maatschappijkritiek erg mee in dit boek. Er wordt her en der nog wel schaamteloos gegeneraliseerd, wat de nodige grappige taferelen teweeg brengt, maar verder valt het alleszins mee.
Veel belangrijker is uiteraard de plot, wat opnieuw weer goed in elkaar gedraaid is. Dit keer gaat Martin Beck met zijn collega's op zoek naar een massamoordenaar die tijdens een busrit negen mensen van het leven berooft. Voor Gunvald Larsson is, net als in deel drie, een vrij prominente rol weggelegd. Zijn karakter is echt een mooie toevoeging. De persconferentie die hij in het begin gaf, zal ongetwijfeld de meest grappige zijn uit de serie. Heerlijk droog. Ook het foeteren op Kvant en Kristiansson was hilarisch, mede dankzij Beck die weer onaangeroerd blijft en stiekem wat sneertjes uitdeelt. Larsson heeft sowieso veel flauwe one-liners die hij soms op totaal verkeerde momenten de wereld inslingert, maar dat maakt allemaal deel uit van de running gags die de serie zo herkenbaar maakt. Ook Fredrik Melander is in dit boek constant bezig met één van zijn twee bezigheden: of hij is diep in gedachten verzonken om zijn fenomenale geheugen op te frissen of hij zit op het toilet op de meest vreemde momenten.
Het maakt het verhaal lekker luchtig en de dosering is precies goed. De plot zelf wordt vanzelfsprekend met een meer serieuze invalshoek bekeken en ook dat pakt in dit vierde deel weer prima uit. Alle obstakels die het team dwarsbomen worden beschreven en de frustratie druipt soms van de pagina's af, al gaan de personages daar consequent vrij laconiek mee om. Vooral Beck blijft een ontzettende droogkloot. De climax zelf wordt pas laat ingezet, maar is wel erg sterk. Zeker in vergelijking met het derde deel, waar het einde me toch wat tegenviel. Het paste nu allemaal beter in elkaar.

Kortom: ook De Lachende Politieman is een aanrader in de Martin Beck reeks. De combinatie van humor en plotontwikkeling komt weer goed uit de verf en de komst van Gunvald Larsson komt het corps alleen maar ten goede. Het einde steekt goed in elkaar en vormt een waardige afsluiter.

* * * *

avatar van Insignificance
4,0
De veelal koude, druilerige wereld van inspecteur Martin Beck. Voor mij voelt het inmiddels als een warm bad. Dit keer voorzien van een extra heftig misdrijf. Amerikaanse toestanden in de straten van Stockholm!

Een of andere mafketel heeft het vuur geopend in een stadsbus en maar liefst negen mensen neergemaaid. Een van hen een rechercheur. Massamoord. En een volledig vertrapte misdaadlocatie. Daag bewijzen, hallo frustratie. Niet de enige tegenvaller waarmee Beck en z'n team te maken krijgen. Slecht humeur op bijna elke bladzijde. Opmerkelijk hoe weinig dit schrijversduo daarvan nodig had om tot een rijk verhaal te komen. Lang zijn ze niet, de boeken in deze serie, maar de zaken waaraan gewerkt wordt zijn dat wel.

Traag zijn ze eigenlijk ook, maar nooit saai. Op de een of andere manier weten Maj Sjöwall en Per Wahlöö het standaard politiewerk speciaal te maken. In hun handen is klassieke uitpluizerij iets dat nooit verveelt.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:51 uur

geplaatst: vandaag om 02:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.