Suzumiya Haruhi no Tameiki - Nagaru Tanigawa (2003)
Alternatieve titels: The Sigh of Haruhi Suzumiya | 涼宮ハルヒの溜息
Japans
Jeugdboek
Avontuur
296 pagina's
Eerste druk: Kadokawa,
Tokio (Japan)
Haruhi komt met het idee dat de SOS Brigade iets moet doen voor het aankomende culturele festival. Haar klas is bezig met een vragenlijst, wat ze maar saai vindt. Ze besluit een film te maken met Mikuru in de hoofdrol. Haruhi begint echter de filmwereld te verwarren met de echte wereld, en de echte wereld begint steeds meer op haar film te lijken. De duiven voor het heiligdom worden wit en veranderen in trekduiven, kersenbomen bloeien in de herfst, Mikuru begint lasers uit haar ogen te schieten en de kat Shamisen begint te praten. Dankzij de inspanningen van Itsuki en Yuki weet Kyon Haruhi er uiteindelijk van te overtuigen om aan het einde een disclaimer toe te voegen dat de film fictie is. 's Nachts lijkt de film zichzelf te bewerken en wordt hij vertoond. Met de disclaimer beseft Haruhi zelf dat het fictie is en keert de wereld terug naar normaal.
En wat is dan eigenlijk nog het verschil tussen young adult en "boeken voor volwassenen"? Aan de seksscènes kan het niet liggen, want die heb je in ya ook. Sterker nog: een schrijfster van ya gaf in een kranteninterview zelf toe dat de fans ya liever in het Engels lezen, doordat de seksscènes in het Nederlands "te direct" zijn. M.a.w.: ze lezen ze in het Eng, omdat hun kennis van het Eng niet goed is.
Eigenlijk is het enige verschil tussen ya/ranobe en volwassenenlit., dat de hoofdpersonages een andere leeftijd hebben.
Het is een typische mediatactiek om je hoofdpersonages de leeftijd te geven van de doelgroep, omdat die doelgroep zich er dan gemakkelijker mee kan identificeren, d.w.z. zich gemakkelijker in de personages kan inleven.
En eigenlijk schrijf ik veel te vaak "eigenlijk".
