Welverdiende Onrust - Simon Carmiggelt (1982)

Nederlands
Verhalenbundel
Humoristisch

164 pagina's
Eerste druk: Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

Bundel 'Kronkels' die vanaf januari 1981 niet meer dagelijks maar nog slechts wekelijks in het Parool verschenen. Carmiggelt was met pensioen en probeerde het met schrijven rustiger aan te doen, maar slaagde daar niet geheel in, zoals hij schreef ter verklaring van de titel. In het verhaal 'Saartje Wip' bekijkt de ik-figuur een oude schoolfoto en herkent daarop een lerares, die Saartje Wip werd genoemd. Hij kijkt terug op de prille gevoelens die ze bij hem wekte, haar geur kwam niet uit een flesje. Dan gaat de schrijver over in een beschouwing over de vruchten van de sociaaldemocratie. De vooruitgang, met een auto voor iedereen, een propere badkamer. Het bracht veel, maar nam ook iets weg: een geur van verlangen. In 'Een schuldgevoel' ontmoet de auteur een oude bekende die hem vertelt hoe het hem in de oorlog verging, en welke grote liefde hij misliep. In 'Bezoek' staat ineens iemand voor de deur met een pakketje. Een pet. De bezorger is geen postbode, maar een man met een verhaal. Een treurig verhaal.