De Duur van de Actualiteit - Cornelis Verhoeven (1996)

Nederlands
Ideeënliteratuur

44 pagina's
Eerste druk: Damon, Eindhoven (Nederland)

In dit boekje filosofeert de auteur over zaken als: nieuws, nieuwsgierigheid, actualiteit en het nieuws als product. Hij vertrekt bij Prediker voor wie het wezen der dingen kennelijk zo vast staat dat hun zogenaamde loop een oninteressante herhaling wordt: ''De toekomst herhaalt het verleden, de daden der mensen herhalen zichzelf, en nieuw is er niets onder de zon''. Vervolgens zoekt Verhoeven naar andere tradities in de oudheid waarin het nieuwe niet te herleiden valt tot een cyclische herhaling van het oude. Nieuws blijkt dat dubbelzinnig te zijn: aan de ene kant vertegenwoordigt het een welkome gespreksstof in een samenleving van nieuwsgierige en praatzieke mensen, van de andere kant is het nieuws ook bedreigend omdat het nieuwe en andere een inbreuk kunnen vormen op de vertrouwde veiligheid. Een enkele malen terugkerend motief vormt de parallellie tussen de nieuwsvoorziening en de aloude wetten van het drama, waarvan zij gretig de categorieën hanteert. "De gebeurtenis waarover wordt bericht, heet 'dramatisch' de afloop of ontknoping heet soms 'tragisch', het verslag van de ooggetuige ter plaatse het verhaal van de bode, de plaats van handeling heet 'toneel', de hoofdpersoon is de 'held' en heet een 'rol' te spelen in het drama. In de geregisseerde actualiteit van het gebeuren vinden wij de klassieke eenheid van plaats en tijd terug, in de selectie de eenheid van handeling."