The Curious Incident of the Dog in the Night-Time - Mark Haddon (2003)

Ik snap wel wat je bedoelt, je hebt in ieder geval een punt dat het zwaartepunt bij het jongetje met autisme ligt in niet bij zijn - belangrijke - omgeving.
De allerbeste boeken vind ik toch de boeken die mensen met autisme zèlf hebben geschreven.

Ik heb A Spot of Bother gelijk maar even op mijn lijstje gezet (ik probeer eerst eens die stapel weg te lezen en wat minder te kopen ).

Originele vertelstijl waarbij het verhaal (bewust?) op de tweede plaats gezet is.

De karaktereigenschappen van de hoofdpersoon horen echter bij klassiek autisme en niet bij het Syndroom van Asperger, zoals op de flaptekst vermeld staat. [/betweter modus]

Hoezo?

O0 Agaath ...je weet niet waar je aan begint.
Succes

Hehe, ik bevind me nu op glad ijs zeker. Maar ik ben geen complete leek op het gebied van autisme, dus ik waag toch maar een poging.

Vergelijk de criterialijsten maar eens met elkaar:
Syndroom van Kanner

Syndroom van Asperger

Ik zou zeggen, ik stel jou de vraag 'hoezo?': vergelijk voor míj de DSM IV Klassiek Autisme en de DSM IV Asperger en leg (inclusief het verschil tussen) beide DSM IV naast het boek. Je moet denk ik overwegen of je hier op deze plek antwoord geeft of me een berichtje stuurt. Dat houdt de discussie over de literaire aspecten van de roman m.i. beter gescheiden van discussie over allerlei (uitingsvormen)vormen van ASS.
Enne ... tegen een niet complete leek hoef ik natuurlijk niet te vertellen dat de DSM IV erbij halen alléen onvoldoende is .

Ontzettend leuk geschreven.
De opmaak van het boek maakt het leuk om te lezen.
Het verhaal opzich niet echt.
Het is gewoon mooi gedaan, goed geschreven, mooi omschreven, leuk om te lezen.

Het leest als een trein, heeft een origineel uitgangspunt maar stelt verder niet heel veel voor. Ging iets te lang door, het verhaaltje is natuurlijk broodmager en kent iets te weinig artistieke verrassingen om me echt te boeien. Nu gewoon een leuk, origineel en krachtig boekje. Dikke 3*

Iemand die weet hoe het met de filmversie zit? Compleet afgeblazen. Kloves was er een tijdje mee bezig...

Géén idee. Ik ging al (na niet goed lezen) te voortvarend maar enthousiast op zoek bij Bol: is er een dvd? Nee natuurlijk niet want de filmversie is afgeblazen. Jammer, want voor mij zéér bruikbaar voor mijn werk.
Mocht iemand meer weten of als hij/zij andere berichten heeft, ik houd mij aanbevolen.

Wat heb ik genoten! Ik las dit boek praktisch in één ruk uit en het had me voortdurend in zijn greep. Ik lachte soms luidop, maar werd op bepaalde momenten ook zwaar ontroerd. Het feit dat het hele verhaal door het oogpunt van het hoofdpersonage, een autistische jongen, verteld wordt, is meer dan louter een gimmick: na een tijdje ging ikzelf haast zoals Christopher denken. Als je dat als schrijver voor elkaar krijgt, dan moet je wel wat kunnen.
Het enige echte minpunt vind ik het feit dat sommige delen wat subtieler mochten. En dan heb ik het specifiek over de stukjes waarin Christopher zijn handicap erg gedetailleerd uitlegt en de werking van zijn eigen brein zelfs vergelijkt met dat van mensen zonder een verstandelijke afwijking. Als de schrijver de themas van deze stukjes in het verhaal geïntegreerd had in plaats van ze zo letterlijk te vermelden en er zelfs aparte hoodstukken voor te maken, was het boek nog indrukwekkender.
Maar voor de rest at ik 200 paginas lang uit Haddons hand. En dan zijn vier sterren wel het minste wat ik kan geven.

Ik merk trouwens net de Nederlandse titel op. Da's wel erg slecht vertaald zeg. 'Eigenaardig' (of iets dergelijks) zou veel beter passen dan 'wonderbaarlijk'.

Heel origineel boek, waain een goed inkijk is in het hoofd van een autist (denk ik). Zijn denkwijze, zijn angsten. Leuke geintjes als de hoofdstukken priemgetallen geven, vele tekeningen die van alles toevoegen aan het schrijven door een autist. (In de ik-vorm tenslotte. Steeds dezelfde stijl bij conversaties, als:
I said: , so she said, I said, than she said, et cetera.
Ook een vermakelijk verhaal, met spanning, ontroering en soms wat zwartere humor.
Toen verplicht voor Engels moeten lezen, en me ermee vermaakt, dat zegt meestal wat.

De hoofdpersoon heeft inderdaad een diagnose in het autisme spectrum.

Ik doelde eerder op de schrijver, ik dacht niet dat deze zelf autist was (gezien discussie hierboven) dus of een autist denkt als de hoofdpersoon is voor mij de reden van het "denk ik".

Mark Haddon heeft zelf geen autisme, ik heb ergens een interview met hem liggen waarin hij dit aangeeft. Hij werd wel geïnspireerd door iemand/mensen in zijn omgeving.
Behalve het theoretische werk vind ik dit een leuke roman om mensen een beetje te laten 'proeven' hoe autisme zich kan uiten. Echter, het autismespectrum is veelomvattender en complex.
De beste boeken zijn wat mij betreft de boeken die door mensen met autisme zelf zijn geschreven. Bijvoorbeeld Daar Komen de Gekken, Born on a Blue Day, Van Een Andere Planeet, En Toen Verscheen een Regenboog.

geweldig goed geschreven pareltje

Wow. Dit is echt een héél goed boek. We moesten het lezen voor Engels en het is eigenlijk een kinderboek, maar als je het leest, merk je daar niks van. Ik kon dit boek bijna niet wegleggen. Het is geen moeilijk Engels, maar alles wordt wel duidelijk uitgelegd. Het is geschreven vanuit het standpunt van Christopher, die 15 is en het Asperger-syndroom heeft (een soort autisme). Je kan je heel goed inleven in het hoofdpersonage en alle vreemde dingen aan hem, zoals het feit dat hij niet houdt van bruin, geel en aangeraakt worden en gek is op patronen, wiskunde en de waarheid, worden heel logisch uitgelegd. Het is ook een relativerend boek, hoe Christopher de dingen soms stelt, dan ga je je echt afvragen waar wij ons toch druk om maken. Er zitten ook leuke verrassende wendingen in. Een echte aanrader!

Sterker nog: de Engelstalige titel is perfect, de Nederlandse is waardeloos en geeft aan dat de vertaler er niets van heeft begrepen. 'Curious' wilt 'vreemd', 'eigenaardig' zeggen. Het is een woord zonder enige emotionele bijklank. Dit is precies de manier waarop Christopher de moord op de hond benadert: koel, emotieloos, zonder enige emotiolele betrokkenheid met het slachtoffer, met andere woorden: typerend voor iemand met zijn handicap.
'Wonderbaarlijk' is daarentegen een zeer emotioneel geladen woord - en nog positief geladen ook! 'Dit is wel het laatste wat Christopher denkt als hij de dode hond ontdekt!

Ik heb de Nederlandse versie nooit gelezen, maar een vertaler die een titel die perfect bij het boek past, zo misvormt, zal de inhoud ook wel verkeerd begrepen hebben. Door alleen de titel gelezen te hebben, weet ik al dat de Nederlandse versie het niet verdient om gelezen te worden. Noem het muggenziften, maar de titel van een werk is mijn inziens van zeer essentieel belang, het is de eerste indruk die een boek op mij maakt en eerste indrukken zijn nu eenmaal onbevooroordeeld - en daardoor meestal eerlijk.

Volgens mij is de titel van het boek een citaat uit het Sherlock Holmes and the Silver Blaze. Ik heb niet de indruk dat de vertaler daar van op de hoogte was.

Ik heb de Nederlandse titel altijd al krakkemikkig gevonden, ongeacht er nu 'eigenaardig' of 'wonderbaarlijk' gebruikt wordt. Op een of andere manier bekt het niet lekker. Maar ik vind het zelf een beetje te ver gaan om daar nu de hele vertaling op af te rekenen .

Ik vind het dat vertalers zich bewust moeten zijn van hun grote verantwoordelijkheid: als zij niet zorgvuldig genoeg te werk gaan, ondermijnen zij de moeite en tijd die een schrijver in zijn boek gestoken heeft én geven ze duizenden lezers een vertekend beeld van zijn bedoelingen. Als de vertaler reeds in de titel blijk geeft van nalatigheid, moet ik het boek niet eens meer openslaan om de kwaliteit van de rest van de vertaling te kennen.

Theo Kars: Cervantes vergeleek vertalingen met Vlaamse wandtapijten die je van de verkeerde kant bekijkt, 'want al zie je de figuren, ze zitten vol draden die ze verdoezelen'. Hij geeft zo plastisch het soort bevreemding weer dat zich van je meester maakt wanneer je een te letterlijk, te vrij of te slordig vertaald weer leest.


Dat klinkt best aannemelijk. In het boek geeft Christopher zelfs aan dat hij van de detectives van Sir Arthur Conan Doyle houdt.


Ik was er ook niet van op de hoogte (ik heb nog nooit een boek over Sherlock Holmes gelezen), maar dat maakt eigenlijk weinig uit. Waar het om gaat is dat 'curious' simpelweg niet hetzelfde betekent als 'wonderbaarlijk'.

Geweldig boek. Echt fantastisch. Ik heb het hele boek met een warm gevoel in mijn buik gezeten omdat ik van Christopher hou.
Toen ik een jaar of 15 was heeft mijn lerares Engels mij dit boek uitgeleend. Ik lag regelmatig met haar in de clinch en het deed me opzich wel wat dat zij, als toch vrij harde en strenge vrouw, mij zei dat dit echt iets voor mij was en het me zelfs uitleende. Omdat het Engels was liet ik het boek toch een beetje liggen. De hoofdstukken die ik las vond ik wel leuk, maar ik begreep alles toch niet zoals ik het had moeten begrijpen wat autistme betreft (vanwege de taal), ik vind Engels lezen echt inspannender dan Nederlands lezen. Ik heb het dus grotendeels ongelezen teruggegeven. Maar enkele jaren later heb ik het uit interesse voor autisme toch eens geleend, in het Nederlands. Ik kan je vertellen, het zit echt wel snor met die vertaling. Ik begrijp hoe belangrijk de vertaling van dit boek is, juist ook door de miljoenen autistmedetails die erin zitten. Daarom vind ik het ook raar dat de titel inderdaad slecht gekozen is.
Ik heb echt gelachen bij dit boek, hardop gelachen. Veel bladzijden heb ik meerdere keren opnieuw gelezen, zo leuk en vooral ook zo goed vond ik ze. Het is geweldig hoe Mark Haddon de lezer echt in de denkwereld van een autistische jongen laat komen, op een onwijs grappige en luchtige manier. Dit boek behoorde direct tot één van mijn grootste favorieten. Ik ben nu benieuwd naar andere boeken van Mark Haddon, helaas zijn ze altijd uitgeleend bij de bieb.

Echt een aanrader voor iedereen met ook maar een klein beetje interesse voor het onderwerp.

Een verhaal vertelt vanuit het perspectief van een autistisch jongetje. Ik denk dat hier toch mijn interesse niet ligt, ik vond het namelijk enorm leuk geschreven echter is dat rond het midden van het boek over toen ik over nadacht dat er eigenlijk nog niets gebeurd was. Na de helft van het boek komt er toch iets meer verhaal. Wat ik prettig vond, daar het jongetje met zijn gedachtengang dit boek niet compleet kon vullen.

In onze bieb staat dit bij de jeugdboeken.
Dat blijkt terecht te zijn. Kinderlijke zinnen en alles tot op het bot uitgelegd.

Het is ook vanuit een kind/autist vertelt, dus past dat taalgebruik en uitleggerige er perfect bij en kom je mooi in de levenswereld daarvan. Ikzelf zie dit niet als kinderboek, wel dat je als jongvolwassene al kan lezen, net als De Kleine Blonde Dood of Gebr.

Iemand van vijtien met autisme is nog steeds vijftien en geen zes, zeker als hij zo pienter is.
Maar misschien moet ik nog even doorlezen, want als jij (en veel anderen) het mooi vindt zou mijn eerste indruk best fout kunnen zijn.

mjk87, je hebt gelijk. Ik riep te snel.
Ik heb inmiddels begrepen dat er veel meer vormen en gradaties van autisme zijn dan ik tot nu toe was tegengekomen.
Ik ben heel benieuwd wat mensen met autisme zelf van dit boek vinden.

Voorts gaat het in het algemeen natuurlijk over het moeizaam maar met volharding bereiken van een gesteld doel en het zelfvertrouwen dat dat oplevert.

De mop die Christopher vertelt is echt grappig!

Help me even herinneren ...