Hunger & Thirst - Claire Fuller (2026)
Engels
Griezel / Thriller
320 pagina's
Eerste druk: Fig Tree,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
1987: Na een jeugdtrauma en jarenlang in en uit de pleegzorg te zijn geweest, vindt de zestienjarige Ursula een nieuwe baan op de postkamer van een lokale kunstacademie, een bed in een begeleid wonen-project en - heerlijk - een paar nieuwe vrienden, waaronder het 'wild child', Sue. Wanneer Ursula wordt uitgenodigd om in een kraakpand te trekken in The Underwood, een mysterieus huis waarvan de eigenaren aan een vreselijk einde kwamen, kan ze de belofte van een kant-en-klare, bij elkaar geraapte familie niet weerstaan.Maar naarmate Sues gedrag en eisen extremer worden, voert Ursula - die altijd hongerig is geweest naar voedsel en, nog belangrijker, naar liefde, acceptatie en ergens bij horen - de vreselijke durfopdracht van haar vriendin uit. Het is een beslissing die haar decades lang zal achtervolgen. Zesendertig jaar later is Ursula een vermaarde, teruggetrokken beeldhouwster die onder een pseudoniem in Londen woont, wanneer haar identiteit wordt onthuld door een maker van true-crime documentaires die onderzoek doet naar een onopgeloste verdwijning. Maar niet alleen de filmmaker heeft Ursula's verblijfplaats ontdekt; terwijl haar verleden haar heden inhaalt, moet Ursula uitzoeken of de monsters zich in haarzelf bevinden of daarbuiten.
Toen ik Hunger and Thirst van Claire Fuller voorbij zag komen op Netgalley dacht ik: die moet ik hebben! Ik had geluk, want ik werd uitgekozen om dit boek te mogen lezen voordat deze uitkomt. Het bleek een geweldige horrorroman die helemaal draait om een vrouw die smacht naar wat liefde en geborgenheid.
In 1987 krijgt de zestienjarige Ursula een baantje op een kunstacademie. Na een leven in en uit de pleegzorg heeft ze behoefte aan mensen om zich heen waar ze op kan bouwen. Ze raakt bevriend met Sue en trekt in bij Sues vriend in een kraakpand, The Underwood genaamd. Maar vanaf dan gaat het bergafwaarts met Ursula en iemand verdwijnt spoorloos. 35 jaar later maakt een journalist een true-crime-documentaire over de zaak en moet Ursula, die inmiddels een befaamd kunstenares is en leeft onder een pseudoniem, opnieuw leren omgaan met haar verleden.
Spookhuis
Het kraakpand The Underwood heeft alles weg van een spookhuis. De vorige bewoners zouden op gruwelijke wijze aan hun einde gekomen zijn en wanneer Ursula’s begeleider langskomt, weet ze niet hoe snel ze weer weg moet komen uit dit huis. Het is ook het moment dat de vriendschap tussen Ursula en Sue onder druk komt te staan en dat Ursula mentaal afglijdt. Het lijkt erop dat The Underwood op alle bewoners en betrokkenen een uitzonderlijk slechte invloed heeft.
Er gebeuren heel veel vreemde en nare dingen in dit spookhuis en de herinneringen aan deze periode plagen Ursula. Toch laat Fuller het in het midden of de horrorelementen in dit verhaal daadwerkelijk gebeurd zijn, of dat ze het product zijn van de getroebleerde geest van Ursula en dat alle horror eigenlijk alleen maar in haar hoofd zit. Dat maakt Hunger and Thirst tot een heerlijk mysterieus boek dat eigenlijk meer vragen oproept dan ze beantwoordt. En dat is in dit geval echt een heel positief punt.
Beklemmend
Uiteindelijk is de beschadigde Ursula en de gevechten die ze met zichzelf voert de rode draad van dit verhaal. Fuller zet Ursula zo krachtig neer dat ik helemaal meegesleurd werd naar haar dieptes. De neerwaartse spiraal die ontstaat doordat Ursula smacht naar een beetje warmte en aandacht, maar nooit geleerd heeft hoe je een gezonde relatie hebt en dus telkens weer teleurgesteld wordt is zeer beklemmend. Fuller maakt heel erg knap invoelbaar hoe het is om er helemaal alleen voor te staan in het leven.
De combinatie van de horrorelementen en het inkijkje in het hoofd van Ursula maken dit tot een aangrijpende roman die enerzijds benauwt en die aan de andere kant zeer veel medeleven opwekt. De horrorelementen zijn hier niet geïncorporeerd ter vermaak, maar benadrukken hoezeer Ursula als klein meisje beschadigd is en hoe haar hele perspectief op de werkelijkheid verwrongen is. Er is veel horror waar je om kunt lachen, maar om dit boek moest ik bijna een traantje laten omdat ik zo te doen had met Ursula.
Intens
Dit was het eerste wat ik van Fuller las, maar het zal zeker niet het laatste zijn. Wat een intense, geweldige kennismaking was dit met haar werk. Het is inmiddels alweer enkele weken geleden dat ik Hunger and Thirst uitlas, maar ik merk dat die knoop in mijn maag waarmee ik dit boek gelezen heb direct weer terugkeert nu ik dit stukje aan het schrijven ben. Dat zijn de beste boeken wat mij betreft!
blogpost
Ik merk dat die knoop in mijn maag waarmee ik dit boek gelezen heb direct weer terugkeert nu ik dit stukje aan het schrijven ben. Dat zijn de beste boeken wat mij betreft!
Nu is horror totaal niet mijn genre, maar dit lijkt me inderdaad van een andere (sub?)categorie. Ik denk dat de horror zeker komt doordat deze in Ursula’s hoofd zit. Je hebt het inllevend beschreven wat je hebt gelezen, ik kan me die knoop wel voorstellen …