De Eigenzinnigheid van de Literatuur: Opstellen en Kritieken - Kees Fens (1964)
Nederlands
Verhalenbundel
Kunst en Cultuur / Ideeënliteratuur
179 pagina's
Eerste druk: G.A. van Oorschot,
Amsterdam (Nederland)
In 'De Eigenzinnigheid van de Literatuur' onderzoekt Kees Fens de aard en functie van literatuur aan de hand van een centrale tegenstelling: die tussen waarheid en verzinsel. Vertrekkend vanuit historische en literaire voorbeelden betoogt hij dat literatuur niet moet worden beoordeeld op feitelijke juistheid, maar op haar vermogen om via verbeelding een diepere, algemene waarheid zichtbaar te maken. Fens laat zien hoe fictie, door selectie, verdichting en vormgeving, de toevallige werkelijkheid overstijgt en transformeert tot betekenisvolle inhoud. Daarbij benadrukt hij dat elk literair werk volgens zijn eigen wetten moet worden gelezen en beoordeeld. De rol van de criticus is volgens hem dienend en tekstgericht: nauwkeurig lezend en interpreterend, zonder zich boven de lezer te verheffen.
Inhoudsopgave van De eigenzinnigheid van de literatuur, Kees Fens - DBNL
Inhoudsopgave:
Woord vooraf
De eigenzinnigheid van de literatuur
Ogenblik en eeuwigheid
Reidans der heiligen
Galgemaal als apéritief
De oude man en de oude vrouw
Puriteinen en piraten, filosofen en sluipmoordenaars
Nieuwe schepping in nieuwe taal
Kaas contra fromage
Zoemen en niet noemen
Legenden van de tijd
Balling tussen jeugd en dood
Micro- en macro-poëzie
Paradijs in de schemer
Ik zie wat jij niet ziet
Lezen met en zonder herinnering
Eichmann als symbool van de vooruitgang
Holen, vijvers en nesten van Damocles
De droom als vluchthaven
Het litteken van de dood
Kamertoneel in de winter