Nulpunt - Day Lernout (2025)
mijn stem
1 stem
Nederlands
Thriller
216 pagina's
Eerste druk: Hoofd / Octopus,
Amsterdam (Nederland)
Ellington Bell heeft altijd geprobeerd om juist te handelen. Maar wanneer de wereld om hem heen geleidelijk instort, ontdekt hij dat zelfs gerechtvaardigde keuzes verkeerd kunnen uitpakken. Door een reeks noodlottige gebeurtenissen raakt hij verstrikt in de meedogenloze wereld van de New Yorkse maffia en wordt hij gedwongen een aantal hartverscheurende keuzes te maken. Maar al snel ontdekt hij dat geen enkele daad zonder gevolgen blijft.
1
geplaatst: 12 april, 11:23 uur
Nulpunt van Day Lernout is een thriller met een vleugje sci-fi, aangezien er een wonderlijke rol voor een tijdmachine is weggelegd. Precies in mijn straatje, zou je zeggen, maar ik vond dit verhaal nogal voorspelbaar en de personages nogal cliché en vlak.
Ellington Bell woont met zijn opa in New York. Het is hem niet gelukt zijn studie af te ronden en hij moet nu gaan werken om te sparen om alsnog zijn opleiding te doen slagen. Het gevolg is een reeks noodlottige gebeurtenissen die hem diep in de problemen brengen, zeker wanneer de New Yorkse maffia een grote rol gaat spelen. En dan is er nog zijn opa die hem altijd al probeerde te behoeden voor het ongeluk waar Ellington zich in stort.
Pluspunten
Nulpunt leest makkelijk weg. De hoofdstukjes zijn kort en de omvang van de roman is beperkt. Wat opvalt is het Vlaamse taalgebruik dat ik misschien niet erg vond passen in een New Yorkse setting, maar ik heb me er zeker niet aan gestoord.
Met het feit dat dit boek lekker wegleest en dat je er zo doorheen bent, ben ik dan ook wel door mijn pluspunten heen. Het gedoe met die tijdmachine vond ik wel leuk bedacht, maar er wordt veel te weinig mee gedaan. Bovendien vond ik de personages erg vlak; enige gelaagdheid bleef uit en de karakters gingen voor mij nooit leven.
Gebrek aan verrassing
Dat levert uiteindelijk een verhaal op waarbij je alles al van mijlenver ziet aankomen. De uiteindelijke clou heeft natuurlijk iets met die tijdmachine te maken, maar ik had na twee hoofdstukken al geraden hoe dit boek zou gaan eindigen. Dat betekent dat Lernout niets nieuws weet te doen met dit object. Daarnaast zijn de karakters zo karikaturaal dat ze erg voorspelbaar zijn in hun doen en laten. Het was leuk om te raden hoe het verhaal verder zou gaan, maar het werd toch een stuk minder leuk toen ik telkens gelijk bleek te hebben.
Ja, Nulpunt leest inderdaad makkelijk weg, maar ik was eerlijk gezegd wel blij toen ik de laatste bladzijde omsloeg. Het gebrek aan enige verrassing zorgde er namelijk voor dat ik het verhaal gaandeweg steeds vervelender begon te vinden. Dit was voor mij een thriller die geen enkele spanning bevatte. Helaas, hopelijk hebben genoeg andere lezers er wel plezier van, maar ik vond er weinig aan.
blogpost
Ellington Bell woont met zijn opa in New York. Het is hem niet gelukt zijn studie af te ronden en hij moet nu gaan werken om te sparen om alsnog zijn opleiding te doen slagen. Het gevolg is een reeks noodlottige gebeurtenissen die hem diep in de problemen brengen, zeker wanneer de New Yorkse maffia een grote rol gaat spelen. En dan is er nog zijn opa die hem altijd al probeerde te behoeden voor het ongeluk waar Ellington zich in stort.
Pluspunten
Nulpunt leest makkelijk weg. De hoofdstukjes zijn kort en de omvang van de roman is beperkt. Wat opvalt is het Vlaamse taalgebruik dat ik misschien niet erg vond passen in een New Yorkse setting, maar ik heb me er zeker niet aan gestoord.
Met het feit dat dit boek lekker wegleest en dat je er zo doorheen bent, ben ik dan ook wel door mijn pluspunten heen. Het gedoe met die tijdmachine vond ik wel leuk bedacht, maar er wordt veel te weinig mee gedaan. Bovendien vond ik de personages erg vlak; enige gelaagdheid bleef uit en de karakters gingen voor mij nooit leven.
Gebrek aan verrassing
Dat levert uiteindelijk een verhaal op waarbij je alles al van mijlenver ziet aankomen. De uiteindelijke clou heeft natuurlijk iets met die tijdmachine te maken, maar ik had na twee hoofdstukken al geraden hoe dit boek zou gaan eindigen. Dat betekent dat Lernout niets nieuws weet te doen met dit object. Daarnaast zijn de karakters zo karikaturaal dat ze erg voorspelbaar zijn in hun doen en laten. Het was leuk om te raden hoe het verhaal verder zou gaan, maar het werd toch een stuk minder leuk toen ik telkens gelijk bleek te hebben.
Ja, Nulpunt leest inderdaad makkelijk weg, maar ik was eerlijk gezegd wel blij toen ik de laatste bladzijde omsloeg. Het gebrek aan enige verrassing zorgde er namelijk voor dat ik het verhaal gaandeweg steeds vervelender begon te vinden. Dit was voor mij een thriller die geen enkele spanning bevatte. Helaas, hopelijk hebben genoeg andere lezers er wel plezier van, maar ik vond er weinig aan.
blogpost
* denotes required fields.
* denotes required fields.