Ascendants: A Novel - Don Schechter (2026)
Engels
Sciencefiction / Toekomst
306 pagina's
Eerste druk: GFB,
Seattle (Verenigde Staten)
Tegen 2060 is de samenleving door een baanbrekende ontdekking verdeeld in twee klassen: er bestaat een hiernamaals, maar alleen voor een selecte groep genetisch bevoordeelden. ‘Ascendanten’ zijn genetisch voorbestemd om te ervaren wat er na de dood komt. ‘Biomassa's’ zijn gedoemd tot de vergetelheid. Dit nieuwe tijdperk van ‘Ascentie’ wordt beheerst door het Jacobs Instituut, een machtige onderzoeksinstelling die de grenzen van bewustzijn en moraliteit opzoekt. De roman ‘Ascendants’ volgt drie personages die verstrikt raken in het web van geheimen van het Instituut: de visionaire wetenschapper die het allemaal begon, een rouwende echtgenoot die vasthoudt aan zijn geloof en een felle jonge vrouw die worstelt met wat de samenleving is geworden. Wat zullen ze ervoor moeten betalen om de wetenschap te ontrafelen die de macht van het Instituut voedt?
- vanaf dinsdag 24 maart te koop
Recensie door Kyle Eaton in het januarinummer 2026 van het periodiek Manhattan Book Review:
Ascendants - Manhattan Book Review
Oordeel van deze recensent:
Recensie van 28 januari 2026 door Brandon Pawlicki op de site van forewordreviews:
Review of Ascendants (9781967510344) — Foreword Reviews
Oordeel van deze recensent:
Ik ben altijd wel te porren voor science-fiction waarbij de wetenschap zich in dusdanig hoog tempo ontwikkelt dat onze nabije toekomst er totaal anders uitziet. In Ascendants van Don Schechter heeft de wetenschap de waarheid ontdekt omtrent het leven na de dood. Maar hoe leuk deze premisse ook is, deze sci-firoman kon me niet bekoren.
In Ascendants volgen we verschillende personages in een wereld waarbij voor sommigen een leven na de dood mogelijk is en voor anderen niet. Deze laatste groep zijn tweederangsburgers geworden en er heerst veel politieke en maatschappelijke onrust in de Verenigde Staten van 2060. Het Jacobsinstituut heeft met haar onderzoeken en beweringen eigenlijk alle macht in handen, maar het wordt al snel duidelijk dat deze macht op een leugen berust.
Veelbelovend
Deze science-fictionroman bestaat uit drie delen. Het eerste deel vond ik behoorlijk veelbelovend. Het dystopische vergezicht dat Schechter schetst spreekt tot de verbeelding en de spanningen tussen de verschillende bevolkingsgroepen zijn voelbaar. Bovendien vond ik de personages die we volgen interessant en goed gekozen; door de ogen van deze personages krijg je als lezer een hoop implicaties mee van een wereld waarin sommigen, maar lang niet iedereen, een leven na de dood kunnen hebben.
Een goed begin is het halve werk, zou je denken, maar voor mij werd al het leesplezier totaal teniet gedaan door het tweede deel. Je wil na het einde van het eerste deel weten hoe het verhaal verder gaat, maar nee, we krijgen een flashback van honderd pagina’s waarin Schechter uiteenzet hoe het Jacobsinstituut belangrijke kennis vergaart en macht krijgt. Twee woorden: tergend saai.
Half oog
Waarom het Schechter een goed idee leek om dit totaal niet enerverende middendeel toe te voegen is mij een raadsel – de informatie die we in dit deel krijgen voegt immers niks toe aan de opgebouwde spanning in het eerste deel, maar na deze honderd pagina’s kon ik me er nauwelijks nog toe zetten om überhaupt aan het derde deel te beginnen. Uiteindelijk heb ik me toch door dat derde deel heen geworsteld, maar dat was regelmatig met een half oog. Ik had simpelweg geen enkele behoefte meer om nog te weten hoe het verhaal afliep.
Het is jammer dat een boek dat voor mij zo positief begon uiteindelijk is geëindigd in een enorme tegenvaller. Ik had goede hoop dat ik eindelijk weer een moderne science-fictionroman las die me bij de lurven greep, maar helaas, op een dergelijke hoogvlieger is het nog even wachten.
blogpost