Zondagskinderen: Europeanen, Oorlog en Vrede - Caroline de Gruyter (2026)

mijn stem

3,83 (3)

3 stemmen

Nederlands
Politiek / Historisch

304 pagina's
Eerste druk: De Geus, Amsterdam (Nederland)

Sinds 1945 hebben Europeanen oorlog zo succesvol van hun grondgebied geweerd dat ze de grootste pacifisten ter wereld zijn geworden. Maar zelden stelden ze de vraag: ''Wat als iemand van buitenaf óns de oorlog verklaart?'' Met de inval van Rusland in Oekraïne is oorlogsdreiging terug op het continent. Europeanen herbewapenen zich en denken opnieuw na over oorlog en geweld – kwesties die lang onder het tapijt waren geveegd. ''Nooit meer oorlog'' was de grondgedachte in Europa. In 'Zondagskinderen' onderzoekt Caroline de Gruyter wat Europa leert – of vergeet – als vrede niet langer vanzelfsprekend blijkt.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

3,5

mjk87

geplaatst: 3 mei, 22:23 uur

De Gruyter zegt direct in het begin al als waarschuwing dat ze geen lopend verhaal heeft gemaakt maar vooral allerlei ideeën en gedachtes kwijt wil. En dat bleek. Op een bepaalde manier kent het boek geen focus (de hoofdstukken zijn enkel genummerd maar zonder titel of thema) maar De Gruyter heeft genoeg boeiends te vertellen om het allemaal wel interessant te houden. Ik denk wel dat een boek met meer focus en opbouw een nog sterker werk zou hebben opgeleverd, nu blijft het interessante allemaal wat hangen net als haar gedachtes over een Europa dat niet meer gewend is aan oorlog. Ze zegt veel interessant erover maar een schrijver mag mij best iets meer bij de hand nemen. 3,5*.

4,0

Pecore

geplaatst: 7 augustus, 17:07 uur

Een allegaartje van herinneringen, observaties, geschiedenis en journalistiek. Precies zoals De Gruyter in haar inleiding belooft. Geen grote, doorwrochte analyse, wel een persoonlijke en vaak interessante blik op het Europa waarin haar generatie opgroeide. Een tijd waarin vrede, welvaart en vooruitgang steeds vanzelfsprekender leken - en die van de Europeaan daardoor een zondasgskind maatke - maar die nu langzaam uit beeld verdwijnt.

Die losse vorm is tegelijkertijd de charme en de zwakte van het boek. Alles loopt door elkaar en juist daardoor ontstaat mooi het beeld van een tijdperk en een doorsnee van geografisch afgebakend gebied. Maar wat meer ordening had geen kwaad gekund. Zelfs de indeling in hoofdstukken voelt tamelijk willekeurig. Desondanks prettig leesbare en interessante materie.

* denotes required fields.