VHS: Mijn Eerste Liefde - Thomas Heerma van Voss (2026)
Nederlands
Ideeënliteratuur
80 pagina's
Eerste druk: Cossee,
Amsterdam (Nederland)
'VHS' is een liefdevol, bijna tastbaar verslag van de tijd waarin Thomas Heerma van Voss vrijwel wekelijks de videotheek bezoekt. Eerst alleen om films te huren – van The Fugitive kent hij nu nog woordelijk de dialogen uit zijn hoofd – maar vanaf zijn zestiende ook voor zijn eerste bijbaantje. De sympathieke eigenaresse, die vasthoudt aan de VHS-band terwijl het tijdperk van de dvd aanbreekt, vraagt namelijk aan Thomas om een avond per week films te gaan verhuren. In een intieme brief aan zijn beste vriend, destijds ook medewerker van videotheek Filmplan, staat Thomas Heerma van Voss stil bij de charme van de VHS-band en bij hun jeugd die zo door films werd ingekleurd. Wat maakt dat de een monter zijn rug naar het verleden keert, en de ander, licht melancholisch, de rug naar de toekomst?
"Er zijn plekken waar ik jarenlang kwam en toch nooit voluit ben geweest – en plekken die allang niet meer bestaan en die ik toch nooit helemaal heb verlaten.
In mijn jeugd ben ik veel verliefd geweest. Op muzikanten, op voetballers, op televisiepresentatoren, op een enkele klasgenoot. Jij was vrijwel altijd in de buurt, eerst samen op de basisschool en daarna op de middelbare school, we bewonderden dezelfde rappers en regisseurs. Onze vriendschap zelf, die ruim dertig jaar geleden begon, was natuurlijk ook een vorm van liefde. Maar als ik me probeer voor te stellen wat mijn allereerste liefde is, denk ik aan Anne Marie. Of nou ja, eigenlijk denk ik niet zozeer aan haar, maar aan de videobanden die we opgetogen bij haar uitkozen, aan die uitvalsbasis waar we wekelijks naartoe trokken.
De videotheek, het is zo’n plek waar ik nooit volledig ben weggekomen."