Een Woord Voor - Eva Meijer (2026)

mijn stem

3,00 (1)

1 stem

Nederlands
Sociaal

240 pagina's
Eerste druk: Cossee, Amsterdam (Nederland)

Achteloos is het eerste woord dat verdwijnt, achteloos, en niemand heeft het door. Ekster en geld worden meer gemist. Maar pas bij het verlies van geel ontstaat er echt onrust, als de zonzeggers en kaaszeggers tegenover elkaar komen te staan. Woordenziekte? Taalsabotage? Betekeniscomplot? Niemand weet waar de woorden zijn gebleven of hoe ze moeten worden bewaard. De regering stelt een tijdelijke taal change voor naar het Engels, dat is ook goed voor het bedrijfsleven. Een groepje denkers en dichters legt zich er niet bij neer. De verdwenen woorden drukken iets uit wat niet anders gezegd kan worden, iets wat we nodig hebben om elkaar te bereiken. Maar hoe kun je je verzetten als je de woorden mist om je gedachten vorm te geven? Hoe red je de taal, als het woord taal verdwenen is? En wie heeft er baat bij als mensen voortdurend naar woorden moeten zoeken?

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

3,0

mjk87

geplaatst: 13 april, 22:20 uur

Het idee van deze roman is best goed. En het is iets om over na te denken vaak. In het boek gaat men (de auteur ook) steeds meer Engels gebruiken als vervanging van Nederlandse woorden. Dat is ergens even wennen maar als je dan beseft hoeveel van zulke taal we nu al gebruiken, zowel de jeugd maar zeker ook in de corporate wereld. Jammer alleen dat het drama dat als kapstok dient en de enkele hoofdpersonen totaal niet interessant zijn. Verder zegt Meijer vaak interessante dingen over het kwijtraken van taal en wat dat doet met mensen maar eigenlijk blijft ze een beetje aan de opervlakte daarmee - er is zoveel over te zeggen en dat laat ze na. Verder lijkt ze van alles kwijt te willen en dat is wat rommelig. Er komt ook zeker kritiek langs op de rechtsere partijen (FvD, PVV) maar geen idee wat die kritiek precies doet in deze roman want het voegt niets toe. Sterker, juist nationalistische partijen zouden iets vinden van het verdwijnen van taal, dus die kritiek in juist deze roman is een beetje scheef. (of nou ja kritiek, het is eerder duidelijk maken dat daar Meijers sympathie niet ligt. had dan een briljante theorie gegeven waarom juist nationalisme ertoe leidt dat een nationale taal verdwijnt).

Verder qua opzet wel leuk en goed gedaan. Er komt steeds meer Engels in, het woordje 'dat' verdwijnt en dan gebruikt men maar 'die' en dat gaat Meijer ook consequent doorvoeren. En ze komt met allerlei leuke taalvondsten. 3,0*.

* denotes required fields.