Dream State - Eric Puchner (2025)
Engels
Psychologisch / Klimaat
448 pagina's
Eerste druk: Doubleday,
New York (Verenigde Staten)
Cece arriveert in Montana bij het huis van haar toekomstige schoonfamilie om haar en Charlies bruiloft voor te bereiden. De bruidegom heeft zijn beste vriend, Garrett, een nurkse, getraumatiseerde man, als ceremoniemeester gevraagd. Omdat Charlie later komt, zijn Cece en Garrett de eerste dagen op elkaar aangewezen. Bijna ongemerkt legt Garrett zijn norse masker af en Cece begint steeds meer te twijfelen aan haar toekomst. De gebeurtenissen van die zomer hebben niet alleen verstrekkende gevolgen voor henzelf, maar werpen ook een lange schaduw over het leven van hun kinderen. Vijftig jaar omspannend en tegen de achtergrond van een opwarmend Montana, onderzoekt 'Dream State' wat het betekent om te leven met gemaakte fouten uit het verleden, zowel die van onszelf als die van generaties voor ons.
1) Dit stadje ligt in Californië (bij de noordingang van Joshua Tree National Park) terwijl het boek voornamelijk in Montana afspeelt.
2) Dit is ineens een stukje sfeerbeschrijving. Over een stadje waar je met de auto naar de supermarkt moet met een hoofdstraat zo breed als een voetbalveld, met palmbomen en een casino dat eruit ziet als een Walmart. Ineens, zeg ik want de rest van het boek ziet vooral op de personages en je mist een beetje context rond hen. Erger is nog: die personages wisten minder en minder boeiend te blijven, vooral door het enorme drama dat Puchner erin stopt (te veel, echt te veel) en de nogal episodische structuur waardoor je ineens jaren verder bent maar dat personage ook kwijt bent. Als schrijver doet Puchner het goed, zo is er een hoofdstuk waar hij heel knap ineens jaren laat verstrijken zonder dat expliciet te melden. Of af en toe een aardige gedachte over de 80.000 mensen die een mens tegenkomt in zijn leven maar slechts een enkele die als vriend over blijft. Dat is allemaal prima. Maar als verteller faalt hij.
3) Ik ben er zelf geweest in oktober voor een nacht onderweg richting LA en eerst een ochtend in Joshua Tree National Park. Erg leuk om dit stadje dan tegen te komen en vooral die beschrijving was raak. Voor ons hotel lag de doorgaande weg, officieel vier breed maar met nog wat vluchtstroken erlangs en inderdaad: erg breed dus en naar de supermarkt ga je met de auto. Erg leuk om dit dan te lezen en te herkennen. Maar het zegt ook wel iets dat dit punt mij het meeste blijblijft. 2,0*.