Wat Moed Dat Moet - Simon Keizer (2025)

Simon Keizer was nooit de slimste van de twee, maar die titel is echt om te huilen.

Ik heb me werkelijk waar nooit afgevraagd wie nu slimmer was dan de ander, want ze kwamen allebei niet bijster snugger over (Nick bijvoorbeeld die z'n gitaar naar elk optreden meesleepte en daar wat mee ging playbacken op nummers waarop overduidelijk geen gitaar te horen viel). Verder: pertinent eens over de titel.

“Waar hij zijn leven aan zich voorbij laat gaan”… arme Simon.

Nick Schilder schaakt. Slimme mensen schaken. Hier is mijn hele intelligentieprofiel op gebaseerd.

Pfoeh. Misschien ben ik met het verkeerde been uit bed gestapt (en sowieso trek ik het me iets te veel aan), maar wat een teleurstellend afgunstige (onder)toon valt er te bespeuren in de reacties hier. Ik dacht dat dit nog een laatste uithoek was waar welbespraakte mensen (vooral) weldoordachte berichten achterlieten, maar het wordt maar weer eens duidelijk dat we ons hier op het roemruchte internet begeven.

Ik wil hier niet onnodig of betweterig een of andere moraalridder uithangen, maar als iemand die hier bijna elke dag even komt peilen of er nog iets interessants gezegd is, schrok ik toch even van deze woorden vol onwelkomheid op een plek waar ik dat niet zo gewend ben. Er zal hier vast ook wel af en toe een boek helemaal met de grond gelijk gemaakt worden, maar het lijkt me dat daarbij de inhoud doorgaans door de mangel gehaald wordt. Dit is wel heel erg op de persoon en heeft weinig met het boek van doen.

'Ga lekker een boek lezen dat je (wel) interessant lijkt', denk ik dan... En dat ik me geneigd voel die gedachten hierover daadwerkelijk onder woorden te brengen en hier te plaatsen, is misschien wat overdreven, maar goed, ik plaats hier toch al niet al te vaak (meer) en dacht 'ik laat nog maar eens van me horen'. Wellicht binnenkort maar weer over een boek, want hoe langer ik hier bij stil sta, des te beter me dat eigenlijk lijkt.

Met respect hoor, Luuk. Maar zo zwaar is 't allemaal niet. Een beetje joligheid rond een boek van een BN'er. Ik heb niet eens écht iets tegen Nick & Simon.

Er zat misschien niet al te veel serieus' achter en misschien heeft het met een (ander) soort gevoel voor humor te maken, maar ik vind dat de berichten naast een beledigende een vrije nutteloze indruk achterlaten (eveneens met een zeker respect voor eventuele intenties). Maar goed, ik voelde me weliswaar geroepen mijn verbijstering te delen, maar merk dat ik het inmiddels een plekje heb kunnen geven.

Dat laatste lijkt me het belangrijkst. Alvast een ontzettend leuke jaarwisseling!

(En dat 2026 maar minder sneren mag hebben richting Simon Keizer!)

Ik vond die ene zin gewoon grappig. Ik gun de heren Smit of Keizer of hoe ze ook heten verder het beste.

Interview van 30 december 2025 met Simon Keizer door Rinskje Koelewijn op de site van NRC (let op: €):
Brand t Hemeltje na 25 jaar - NRC