De Geest Bemint de Buitenkant: Jodendom in Fragmenten - René Süss (2010)
Nederlands
Ideeënliteratuur
184 pagina's
Eerste druk: VU Uitgeverij,
Amsterdam (Nederland)
In het Jodendom wordt al vroeg in het menselijke bestaan de relatie tussen leer en lichaam zichtbaar gemaakt. Joodse jongetjes worden al na acht dagen besneden, dat wil zeggen: gemerkt met het Woord. In orthodox-Joodse ziekenhuizen treden de regels voor Sjabbath buiten werking als een patiënt in levensgevaar verkeert. Het lichaam en de aardse werkelijkheid staan in dit boek centraal; ze vormen het kader van wat de auteur tekstuele spiritualiteit noemt. Wat hem betreft is er niets tussen hemel en aarde. Niets, zelfs geen iets, laat staan een meer. Dit boek doet een poging om duidelijk te maken waarin het Jodendom als godsdienst uniek is. Het is een essay dat uitgaat van de stelling dat een vruchtbare dialoog tussen de godsdiensten begint met het respecteren van verschillen.
Als theoloog richt hij zich verzoenend naar twee kanten, wil bruggen slaan, al kan hij zeer kritisch zijn. Met Luther had hij nog een appeltje te schillen en deed dat in zijn omstreden proefschrift (2006). Maar, hij herstelde het beeld van de bekende reformator en wilde niet voorbijgaan aan de unieke positieve betekenis die hij ook had naast zijn onvergeeflijke antisemitische teksten.
In dit boek staat centraal de betekenis van de Naam van G'd, in het jodendom onuitspreekbaar en duidelijk afwijkend van wat veel mensen en christelijke Bijbelvertalers in het bijzonder, zoal onder 'God' verstaan. Een leesles Hebreeuws dus. In het jodendom is 'geestelijk leven' vooral een kwestie van concreet op de aarde gericht zijn en verankerd in de thora. Er is niets tussen hemel en aarde, betoogt Süss, die aan een voortleven na de dood niet wil denken: 'Ik heb maar één leven en dat is dit lichamelijke eenmalige leven.'
Het is een mening.