Het Glinstert - Marieke De Maré en Lara Taveirne (2025)
mijn stem
1 stem
Nederlands
Sociaal
128 pagina's
Eerste druk: Pelckmans,
Kalmthout (België)
In 'Het glinstert' bundelen Marieke De Maré en Lara Taveirne kleine en grote verhalen over mensen in een stad aan de rand van een machtige zee. Sommigen zijn van ver gekomen om daar te wonen, anderen zijn nooit ergens anders geweest. Achter gevels die zwijgen, vertellen ze elkaar veel. Er wordt gelachen, gefluisterd, ook weleens gezongen. Soms, wanneer de stilte zich uitstrekt over de stad en het donker wordt, roept iemand: ''Waar is iedereen?''
0
geplaatst: 1 oktober, 08:38 uur
Op internet (en ook op het eind van het boek wordt dit uitgelegd) kwam ik het volgende tegen:
Ik denk dat dit ook voor een groot deel verantwoordelijk is waarom ik weinig feeling met dit boek heb. Het zijn allemaal losse flarden waar ik niet heel veel lijn in kan vinden, of althans; geen lijn waar ik zelf iets mee kan. Sommige verhalen zijn een paar regels, sommigen slechts een bladzijde, sommigen iets langer; meeleven kan ik daardoor nergens. Alles is zo vluchtig en bijna doelloos.
Poeh, ik wil helemaal niet zo negatief klinken. Het zijn gewoon mijn overpeinzingen tijdens het lezen. Ik vermoed dat er echt wel mensen zijn die dit prachtig vinden, en de mensen die de inspiratie waren voor dit boek zullen helemaal aanslaan op dit boek. Ik kan er echter gewoon echt niet veel mee.
Op 17 september 2023 werden de eerste twee Brugse stadsschrijvers bekendgemaakt: Marieke De Maré en Lara Taveirne. Twee jaar lang zullen zij verhalen verzamelen van gewone Bruggelingen die achter de mooie stadsgevels wonen. Tijdens De Avonden gaven ze schrijfateliers, waarbij ze mensen begeleidden om hun verhaal op papier te zetten. Deze werden telkens op bijzondere locaties gehouden zoals het Penitentiair Complex, het stedelijke zwembad, de Centrale Begraafplaats van Assebroek, het Begijnhof, … .
Vooral Brugse mensen zullen er zaken in herkennen
Ik denk dat dit ook voor een groot deel verantwoordelijk is waarom ik weinig feeling met dit boek heb. Het zijn allemaal losse flarden waar ik niet heel veel lijn in kan vinden, of althans; geen lijn waar ik zelf iets mee kan. Sommige verhalen zijn een paar regels, sommigen slechts een bladzijde, sommigen iets langer; meeleven kan ik daardoor nergens. Alles is zo vluchtig en bijna doelloos.
Poeh, ik wil helemaal niet zo negatief klinken. Het zijn gewoon mijn overpeinzingen tijdens het lezen. Ik vermoed dat er echt wel mensen zijn die dit prachtig vinden, en de mensen die de inspiratie waren voor dit boek zullen helemaal aanslaan op dit boek. Ik kan er echter gewoon echt niet veel mee.
* denotes required fields.
* denotes required fields.