menu

Royal Assassin - Robin Hobb (1996)

Alternatieve titels: Moordenaar des Konings | The Farseer Trilogy Book 2

mijn stem
4,24 (76)
76 stemmen

Engels
Fantasy

580 pagina's
Eerste druk: HarperCollins, Londen (Verenigd Koninkrijk)

In het tweede boek uit de Farseer-trilogie heeft de bastaard Fitz Chivalry door zijn keuzes machtige vijanden gemaakt. Met deze vijanden aan de ene kant en de Rode Kapers aan de andere kant wordt het leven hem erg lastig gemaakt.

zoeken in:
4,0
Knappe aan deze boeken vond ik dat de meeste gebeurtenissen niet zomaar plaatsvonden en dat er zomaar oplossingen waren, maar dat er goed overnagedacht is!

avatar van Chungking
3,5
Vond ik ook. Het leek mij alsof er goed was nagedacht over het einde, en op welke manier hier het best naartoe kon worden gewerkt. De eerste twee boeken staan dan ook grotendeels ten dienste van dit derde, waarin alles mooi samenkomt. In de eerdere delen wordt ruimte gelaten voor karakterontwikkeling (de grote aandacht hieraan laat hoge graad van identificatie toe met de personages, voor fantasy toch), randinformatie en uitwerken van intriges en conflicten. Om een schaakmetafoor te gebruiken: de stukken zijn vakkundig opgesteld en laten een krachtig einspel toe in het derde boek.

Dit in scherp contrast met bijvoorbeeld prutser Robert Jordan, die weliswaar goed begint in zijn serie 'The wheel of time', maar daarna de boel vakkundig om zeep helpt, omdat hij totaal niet weet waar hij naartoe wil met zijn verhaal.

avatar van Chungking
3,5
Hmmm, bovenstaande post hoorde dus eigenlijk thuis bij het derde boek (Assassin's Quest) .

avatar van Donkerwoud
4,5
In alle opzichten een waardig vervolg op het eerste deel, waarin we de politieke situatie in Buckkeep leerden kennen en hoe FitzChivalry zich daarin moest manoeuvreren. De kracht van Robin Hobb is hoe zij zo ontzettend goed de karakters weet te profileren. De grootste verrassing in dit deel is hoe de man- en vrouw-verhoudingen in het kasteel worden weergegeven door het karakter van Kettricken. Zij weet als bijrol toch de nodige aandacht op te eisen in het verloop van de verhaallijn. Ook mooi is hoe de schrijfster de kwetsbaarheid van haar karakters weet te benadrukken. Mijn grootste bezwaar tegen fantasy is dat het vaak draait om die ene held met dat ene magische zwaardje die die ene schurk moet verslaan. In de wereld van Robin Hobb zijn er alleen gewone stervelingen die dingen kwijtraken in hun hang naar idealisme, loyaliteit en heldhaftigheid.

avatar van Donkerwoud
4,5
Chungking schreef:
Dit in scherp contrast met bijvoorbeeld prutser Robert Jordan, die weliswaar goed begint in zijn serie 'The wheel of time', maar daarna de boel vakkundig om zeep helpt, omdat hij totaal niet weet waar hij naartoe wil met zijn verhaal.


Ook een groot verschil is dat Robert Jordan niet weet te doseren. Dat spreekt me ook aan in Robin Hobb; ze neemt drie boeken en zet daarin een verhaal neer. Finito! Perfect voor de lezer. Wel de epische grootsheid van een trilogie, maar compact en behapbaar. Bij Jordan blijft de verhaallijn maar doorsudderen en worden hoofd- en bijzaken door elkaar gemieterd. Ik blijf zijn boeken baanbrekend vinden, maar het is gewoon teveel van het goede.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:06 uur

geplaatst: vandaag om 21:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.