De illusie van bezit
Voor het jongetje Kuankuan is die doodgewone gans een zwaan. Zijn nanny Yu Ling heeft het rijkeluiszoontje ontvoerd met haar toekomstige verloofde, maar in een daad van barmhartigheid schenken ze hem deze illusie. Voor Yu Ling beginnen er echter scheurtjes te ontstaan in haar ontvoeringsplan, zeker als ze merkt dat haar partner in crime niet zal schromen om het jongetje iets aan te doen. Haar moederlijke gevoelens laten het niet toe dat Kuankuan op enigerlei wijze wordt gekwetst. Ze besluit de ontvoering stop te zetten, maar dan blijken de ouders van het jongetje betrokken te zijn bij een grootschalig corruptieschandaal. De vader is al opgepakt door de politie en de moeder houdt zich schuil in Hong Kong. Kuankuan en Yu Ling blijven achter met de illusie van de zwaan die eigenlijk een gans is. Ze hebben alleen nog elkaar.
Terug in de veiligheid van de ouderlijke villa is alles veranderd. De koelkasten zijn nog goedgevuld en bestellingen met dure boodschappen blijven binnenkomen, maar de rijke familie is een fantoom uit het verleden. Het jongetje Kuankuan zet in de villa een tentje neer en doopt het om tot 'Huize Zwaan', als een herinnering aan de rijkdom die hij ooit als vanzelfsprekend ervoer. In de hoop dat de gans uit eigen vrije wil zijn weg vindt naar de veilige plek. Yu Ling ziet het vertederend aan, maar twijfelt ook aan haar voornemen om bij het jongetje te blijven. En dan dienen er zich de andere gasten aan die hun eigen plekje willen toe-eigenen in de achtergebleven rijkdom. Elke persoon met eigen illusies over bezit hebben en anderen bezitten.
'Huize Zwaan' (2024) is een sociaal realistische fabel, waarin rijke mensen een andere werkelijkheid willen zien dan arbeiders. Zij die anderen menen te bezitten tegenover de werkenden die denken dat zij weinig invloed kunnen uitoefenen. Vervreemd van elkaar en de eigen menselijkheid. De kapitalistische illusie dat mensen elkaar kunnen bezitten creëert afgunst, rancune, machtsverhoudingen, corruptie en onmenselijke systemen. Toch is er in 'Huize Zwaan' (2024) ruimte om de kloof te dichten, want de moederlijke gevoelens van Yu Ling maken dat zij het jongetje Kuankuan wil beschermen. Het evenwicht tussen arm en rijk blijkt fragiel, misschien zelfs veranderbaar. Bezit maakt mensen niet tot vijanden, dat doen ze zelf.
Er is geen tekort aan Oost-Aziatische cultuuruitingen vol hardvochtige kritiek op het kapitalisme. De meest prominente voorbeelden natuurlijk de zwarte komedie 'Parasite' (2019) en natuurlijk het hypergewelddadige 'Squid Game' (2021-2025). 'Huize Zwaan' (2024) is liever en meer contemplatief. Beslist niet zoetsappig of sentimenteel, want de hoofdpersoon Yu Ling is bereid heel ver te gaan om haar eigen recht op te eisen. Op zijn beurt is het jongetje Kuankuan bij vlagen een verwend nest, en hij confronteert zijn surrogaatmoeder even makkelijk met een immens trauma om zijn eigen zinnetje door te drijven. Maar de twee schurende persoonlijkheden vinden elkaar in de arme gans die hen nodig heeft om zelf te overleven. Niemand kan zonder anderen. Met illusies krijg je geen brood op de plank.