Cranford - Elizabeth Gaskell (1853)
Engels
Streek/Familie
120 pagina's
Eerste druk: Household Words,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Juffrouw Matty, een vrijgezelle dame op leeftijd, woont in het stadje Cranford, vol met ongetrouwde vrouwen of weduwen. Deze vrouwen leven tamelijk gelukkig in hun eigen maatschappij, maar er wordt wel veel geroddeld, wat sommige mensen wel eens in een precaire positie kan brengen. Dan gaat juffrouw Matty's bank bankroet, en ze verliest de 12 pond per jaar waar ze van moest leven. Ze neemt al haar tegenslagen moedig, maar de andere dames helpen haar op een vertederende wijze, zodat ze toch haar levensstijl kan handhaven.
Het boek heeft weinig plot, maar is meer een beschrijving van een aantal gebeurtenissen in de levens van de dames van Cranford. Tijdens het lezen vermoedde ik al dat Cranford oorspronkelijk als feuilleton is uitgegeven, omdat elk hoofdstuk grotendeels op zichzelf staat. Normaal gesproken ben ik toch meer een voorstander van een verhaal met een duidelijk plot, maar in dit geval vind ik de rustig voortkabbelende levens van een stel vrijgezelle vrouwen boeiend genoeg - haast tot mijn eigen verbazing. Wellicht komt het door de aangename schrijfstijl van Elizabeth Gaskell. Bovendien is het niet alleen maar zoetig en lieflijk, maar zijn er soms ook spoortjes van echt drama te vinden (wanneer Peter verdwijnt wordt er gedacht aan zelfmoord, verschillende bijpersonen sterven, en er is natuurlijk de romance tussen juffrouw Matty en Mr Holbrook, die zo mooi had kunnen zijn...) die sober zijn beschreven, waardoor het boek de kitsch ontstijgt.
Nu ben ik ook wel benieuwd naar de verfilming, hoewel die natuurlijk ook voor een deel gebaseerd is op andere verhalen. Hoe dan ook, Cranfrod is en blijft een alleraardigst boek om te lezen.