In Mijn Ogen Draag Ik Wolken - Forugh Karimi (2025)
mijn stem
4 stemmen
Nederlands
Sociaal / Psychologisch
527 pagina's
Eerste druk: Meridiaan,
Amsterdam (Nederland)
Ooit besloot Widá bij moeilijke momenten in het leven voortaan haar gevoel uit te schakelen. Dat bracht haar ver toen ze als vijftienjarige Kabul moest ontvluchten en in Nederland terechtkwam, waar ze zich binnen de kortste keren de taal eigen maakte en de middelbare school afrondde, waarna ze geneeskunde studeerde en een carrière als psychiater opbouwde. Maar dan krijgt ze nieuws over een meisje dat vroeger in Kabul als een zusje voor haar was en valt de basis onder haar zo zorgvuldig opgebouwde leven weg…
0
geplaatst: 4 december 2025, 16:41 uur
Hoe mooi de voorkant en de titel ook zijn, ik vond dit boek helaas tegenvallen. De schrijfstijl vond ik erg matig, alsof ik een b-thriller aan het lezen was. Ik ergerde me ook heel erg dat de reisgenoot van Widá telkens als dom en onwetend neergezet blijft worden en bijvoorbeeld de naam van de hoofdpersoon consequent als "Wido" blijft uitspreken. Met welk doel? Ik kon me ook niet zo goed vinden in de 2 verhaallijnen. Het doel van de meest recente verhaallijn ontging me een beetje, behalve dan natuurlijk dat vluchten en de geschiedenis daarachter haar sporen nalaat en dat mensen op verschillende plekken terecht komen, etc. De stukken in Afghanistan aan het begin van de eerste verhaallijn vond ik wel mooi en interessant, maar dat waren er eigenlijk te weinig. Ik lees in veel recensies dat mensen onwijs onder de indruk van dit boek zijn, maar dat voelde ik niet echt. Ik heb redelijk wat boeken met vergelijkbare thema's (kinderen in oorlog) van betere kwaliteit gelezen. Ik miste hier diepgang en achtergrond (bijvoorbeeld bij het huwelijk met Baktash, omdat daar de diepgang miste vond ik dat hele stuk nu nul toegevoegde waarde hebben). Omdat het verder wel allemaal oké weg las geef ik 2.5 ster.
* denotes required fields.
* denotes required fields.