Laatste Brood. Literaire Herinneringen - Guus Luijters (2024)

mijn stem

geen stemmen

Nederlands
Autobiografisch

320 pagina's
Eerste druk: De Kring, Amsterdam (Nederland)

Schrijvers schrijven, maar zelfs schrijvers maken weleens iets mee, zeker als ze zoals Guus Luijters zo’n zestig jaar hebben meegelopen in het literaire circuit. In die jaren heeft hij veel schrijvers ontmoet en is hij met veel schrijvers bevriend geweest. Aan het einde van zijn lange leven heeft hij zijn herinneringen aan die schrijvers te boek gesteld. Aan Gerard Kornelis van het Reve, die hij als 18-jarige ontmoette in het café van Bet van Beeren op de Zeedijk, aan W.F. Hermans en Jan Wolkers. Aan Heere Heeresma, die net als Luijters regelmatig de trap van uitgever Thomas Rap beklom; aan Theo van Gogh, Tim Krabbé, Martin Bril, Jules Deelder, Theo Kars en Arie Visser, aan K. Schippers en Barbarber, aan Remco Campert, Marga Minco en Mensje van Keulen, aan Propria Cures en Playboy. Een rijk leven zorgt voor rijke herinneringen, waarin ook zijn favoriete schrijvers Jane Austen, Vladimir Nabokov, Arthur Rimbaud, Emily Dickinson en Georges Perec hun rol spelen.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

1 BERICHT

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

Raspoetin

geplaatst: 25 april, 22:59 uur

Sprongen in de verloren tijd - neerlandistiek.nl

In literaire kringen hangt rond Guus Luijters (1943) nog altijd de vloek die Jeroen Brouwers eind jaren zeventig in zijn pamflet De Nieuwe Revisor (Tirade 250) over hem uitsprak: ‘Uit alles, alles, spreekt dezelfde kindse kinderachtige verkindsing.’ Jongensliteratuur van aardige jongens. Luijters c.s waren volgens Brouwers geheel ‘vernesciood’. In het pas verschenen Laatste brood (uitgeverij De Kring), literaire herinneringen, van Guus Luijters komt de affaire kort maar openhartig ter sprake.

* denotes required fields.