Zomertijd - Suzanne Vermeer (2008)

Zomertijd is de derde thriller die Suzanne Vermeer heeft geschreven. Voor mij was het ’t eerste boek dat ik van haar las. En ik moet zeggen: ik ben blij verrast!
Isabel is een jonge rechter en krijgt haar eerste grote zaak toegewezen. Ook haar man Koen is drukdoende met zijn eigen werk. Wanneer Isabel’s vader een hartinfarct krijgt, staat hun -met zorg geplande- leven op zijn kop. Hun dochtertje Bibi heeft namelijk vakantie en zou een week bij haar grootouders logeren. Ze hebben geen idee hoe ze hun drukke werk met dit probleem moeten combineren. Ze vinden echter een alternatief: een soort zomerkamp voor kinderen. Na lang wikken en wegen, besluiten ze Bibi naar het zomerkamp te sturen. Maar dan gebeurt er iets wat niemand ooit durfde te dromen… Bibi wordt vermist!
Als diehard chicklit-fan vond ik het een gewaagde stap om met één voet buiten de deur te lezen. Maar met Zomertijd kun je die gok wel wagen. Het boek valt weliswaar onder de thrillers, maar in mijn beleving is het boek meer een spannende roman; met recht een spannende chick, als je het mij vraagt. Hoofdpersoon Isabel is een carrièregerichte vrouw, gelukkig getrouwd met een even ambitieuze man en moeder van een jonge dochter; een vrouw die net zo goed de hoofdpersoon had kunnen zijn in een chicklit.
Niet alleen kijk je door de ogen van Isabel, ook maak je kennis met haar man, de rechercheur en andere mensen die met de vermissing van Bibi te maken hebben. Zelfs Bibi passeert af en toe de revue en ook de ontvoerder(s) worden niet overgeslagen. De ontvoering van Bibi is de spil in het verhaal, dat van alle kanten wordt belicht. Aan de ene kant erg interessant, omdat je als lezer de diverse invalshoeken leert kennen. Daarentegen is er op deze manier van échte spanning weinig meer over, je kan immers niet echt meer voor verrassingen komen te staan. Je weet dat Bibi nog leeft, je weet wie het gedaan heeft en je weet ook waarom. Het feit dat de andere personages dit allemaal nog niet van elkaar weten, is het enige puzzelstukje dat nog moet worden gelegd. De opbouw hiervan is echter goed bedacht en door de prettige schrijfstijl lees je het boek in een mum van tijd uit. De achterliggende gedachte over het drukke werkleven in combinatie met een gezin wordt subtiel tegen het licht gezet. Isabel wordt onder druk gezet en komt voor een groot dilemma te staan: haar carrière of haar gezin.
De korte hoofdstukken en de wat grote letters zorgen voor een eenvoudig te lezen boek dat ik als “thriller-groentje” zeker weten met plezier heb gelezen. Suzanne Vermeer heeft mijn interesse in spannende boeken gewekt en dit zal zeker niet het laatste zijn wat ik van haar lees. Wil je dus eens een keer wat anders dan de zoveelste geijkte chicklit? Dan is Zomertijd absoluut geen verkeerde keuze!

Ik vond het een spannend boek, maar de "bad guys" irriteerden me. Een beetje oppervlakkige personages en het motief voor hun daad vond ik tevens slap...

Daar ben ik het ook mee eens. Had zelfs de neiging die pagina's over te slaan.

Niet veel aan.
Het begint goed en spannend en dan komen er veeels te veel verhaallijnen
door elkaar die niet boeiend zijn.
De lijn van het dochtertje is het leukst maar tevens ook het kortst.

Niet de moeite waard om te kopen, maar heb slechtere van haar gelezen.
2,5*

Een boek dat vlot leest door de simpele schrijfstijl en de korte hoofdstukken.
Ook het verhaal op zich is heel simpel en toch wel spannend.

Voor mij hoort het niet echt thuis in de categorie thriller, maar ik zou het eerder bestempelen als een spannende roman.

Zomertijd is een boek om tijdens de zomervakantie te lezen met een glaasje wijn bij de hand.

Waar ligt dan het verschil tussen die twee?

Ik had dezelfde vraag

Voor mij ligt bij een thriller de nadruk op actie en gevaar.
Bij een roman ligt de nadruk op personen, ontwikkelingen in hun leven, vooral op familievlak en op relaties.
Bij een spannende roman is het niet zo melig, maar komt er ook wel actie bij.
Da is voor mij het grote verschil.
En Zomertijd is voor mij niet meteen een boek waar je echt bij gaat thrillen van de spanning, maar waar je ook op vlak van romantiek en familiebanden veel te lezen krijgt.

Maar dat is inderdaad mijn bescheiden mening.