Armoede Uitgelegd aan Mensen met Geld - Tim 'S Jongers (2024)

Nooit Meer Slapen: Tim 'S Jongers - VPRO

Ik lees weleens (sociaal geëngageerde) boeken die me vastgrijpen de eerste 50 pagina’s en dan verzaken in lange opsommingen, romantisering, .. waardoor het boek uiteindelijk meer water dan wijn wordt.
Dit boek is niet onnodig dik en is geschreven met een urgentie waardoor de boodschap binnenkomt en blijft hangen.

Uitgelegd aan mensen met geld. Ik heb dan geen geld denk ik want ik leerde hier weinig. Het boekje leest vlot weg en is op zich prima opgebouwd maar brengt niets nieuws. En soms speelt hij te veel en makkelijk slachtoffer. Hij komt zelf uit een slecht en arm milieu en zit maar te beklagen hoe hij daar last van heeft. Nou kom ik zelf ook niet bepaald uit een rijk gezin (althans niet in de jaren 90 toen ik opgroeide) en mijn moeder al helemaal niet maar ik herken maar weinig van zijn gezanik daarover en welke tegenslag hij allemaal wel niet had. Richting het eind als hij zijn eigen ervaringen vertelt en hoe hij die gebruikt ten op zichte van mensen die kennis vergaren via studie en hoe zijn praktische oplossingen beter werken wordt het boekje wel interessanter. 3,0*.

NB: Nadat ik dit had gelezen kwam ik op X langs een discussie rond Tim 'S Jongers waarin hij even wilde deugpronken, de christenen wel durfde weg te zetten en mensen op een vervelende arrogante manier benaderde terwijl hij inhoudelijk helemaal werd ingemaakt. Misschien zegt dat wel veel meer over hem en misschien ook wel over veel uitdagingen waarover hij zo klaagt. Dat die niet lagen aan zijn afkomst maar vooral aan zijn persoon.

Helemaal mee eens..Ben pas op 1/3 maar ik vind dat hij zich zelfs vaak beklaagt en zichzelf als treurig voorbeeld neemt, bv. dat hij qua gezondheid een weinig florissante toekomst tegemoet gaat, dat zn gebit wel niet heel lang mee zal gaan...en o ik geef mezelf tussen de regels even een schouderklopje dat ik na zoveel generaties de armoede-dans ontsprongen ben, al schrijf ik dit natuurlijk niet expliciet op, want ik acteer de bescheiden jongen

Veel nieuws heb ik ook nog niet ontdekt, maar die neiging om zichzelf de hele tijd als slachtoffer/voorbeeld voor hetgeen betoogd wordt ter berde te brengen, maakt de argumentatie minder krachtig, omdat je het gevoel krijgt dat er selectief studies en quotes aangehaald worden om de persoonlijke ervaring van deze auteur te kunnen generaliseren.

Ik zeg niet dat dit zo is, maar als hij zijn eigen ellende eruit gelaten had zou het hele werkje sterker overkomen. En ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het publiek waar hij zich overduidelijk op richt in ruime meerderheid dezelfde mening is toegedaan.

Enfin, vanavond weer even verder lezen, want het is echt wel onderhoudend

Ik ben blij dat ik doorgelezen heb, waar ik mij aan het begin aan stoorde werd uiteindelijk een logische component: wanneer ik het hele plaatje van de geschiedenis van de auteur eenmaal rond had, werd juist door steeds de persoonlijke ervaring te betrekken, het geheel objectiever en beter te begrijpen.

Wat overblijft is een boekje dat ervoor heeft gezorgd dat ik permanent anders tegen armoede en mensen in armoede in Nederland aan zal kijken. Enige minpunt is dat sommige paragrafen als een herhaling van zetten beginnen te voelen op het eind, maar dat wijt ik dan maar aan het feit dat het bestrijden van armoede en waarschijnlijk dan ook de beschrijving ervan, nu eenmaal een holistische benadering vereist

4*

Een nietszeggende titel

Doet me denken aan Eerdmans die ten tijde van antifeminist pimmetje F. een week de gevangenis in ging om zo'n straf eens echt te ervaren. Ja ja ..... met in je achterhoofd 7 streepjes op de muur .

Echte armoede kun je uitleggen het gevoel niet. Bij zo'n titel denk ik toch maar weer eens aan het Anna Karenina principe. Heeft de titel toch nog een minuscuul pluspuntje.

Misschien dat het lezen van het boek je op andere gedachten weet te brengen ...never judge a book by its cover...or title for that matter

Een boek waar de perfecte seriemoordenaar kinderen veerkracht en daarna oppeuzelt en daarna een reeks boeken schrijft om zijn gevoelens zijn genot te kunnen delen zal daar niet in slagen zelfs als hij alle literaire prijzen op wereldniveau wint zal dat niet lukken.ĝevoelens zijn subjectief en daarom niet 1op 1 over te brengen angst en lust behoren tot intiemste gevoelens die een mens kan hebben

Volgens jou redenering zou je äls je na het lezen van een aantal van de beste holocaust literatuur tot op redelijke hoogte weten hoe het voor die mensen destijds was. Dat is natuurlijk klinkklare onzin. Zoals dat ook voor iemand die altijd minstens een tön op z'n rekening heeft onmogelijk is de stress te voelen dag in dag uit of je dochtertje wel warm eten krijgt of je zoontje wel op kamp kan. Een boek kan veel duidelijk maken maar ñiet bv hoe iemand zich echt voelt bij de wetenschap dat gij over een maand dood is. Dat pure gevoel kan een boek hooguit een pagina overbrengen (2 minuten of zo) maar jij denkt niet 24 uur per dag aan jou niet gediagnosticeerd dood over ongeveer een maand.


En natuurlijk laat ik me beïnvloeden door titels en kaften daar zijn ze voor je moet älleen bij twijfel misschien wel even kijken
Maar als er kabouter over de kaft lopen en de titel is "op vlucht voor kwaadaardige pim) of er staar kluun op de kaft dan laat ik me op zo'n manier beïnvloeden dat ik met looppas versnel

Mja, dat is denk ik wat zwart-wit, maar soit ik hou wel van chargeren ...Wat je zegt is dat je iets enkel echt kunt ervaren door het echt te ervaren. Eens, maar je kunt het wel uitleggen en dan is er nog een factor inlevingsvermogen, die per lezer verschilt, waar jij aan voorbij gaat, dan wel waar jij je niets bij kunt voorstellen - your pick

Toch ook nog heel even terug naar je oorspronkelijke bericht:

Jij gaf hierboven aan de titel nietszeggend te vinden, omdat armoede wel, maar het gevoel van armoede niet uitgelegd kan worden.

Maar het boek heet toch niet "Het gevoel van armoede uitgelegd aan mensen met geld"? Ook uit de synopsis en het boek zelf blijken die pretenties niet.