Armoede Uitgelegd aan Mensen met Geld - Tim 'S Jongers (2024)

Nooit Meer Slapen: Tim 'S Jongers - VPRO

Ik lees weleens (sociaal geëngageerde) boeken die me vastgrijpen de eerste 50 pagina’s en dan verzaken in lange opsommingen, romantisering, .. waardoor het boek uiteindelijk meer water dan wijn wordt.
Dit boek is niet onnodig dik en is geschreven met een urgentie waardoor de boodschap binnenkomt en blijft hangen.

Uitgelegd aan mensen met geld. Ik heb dan geen geld denk ik want ik leerde hier weinig. Het boekje leest vlot weg en is op zich prima opgebouwd maar brengt niets nieuws. En soms speelt hij te veel en makkelijk slachtoffer. Hij komt zelf uit een slecht en arm milieu en zit maar te beklagen hoe hij daar last van heeft. Nou kom ik zelf ook niet bepaald uit een rijk gezin (althans niet in de jaren 90 toen ik opgroeide) en mijn moeder al helemaal niet maar ik herken maar weinig van zijn gezanik daarover en welke tegenslag hij allemaal wel niet had. Richting het eind als hij zijn eigen ervaringen vertelt en hoe hij die gebruikt ten op zichte van mensen die kennis vergaren via studie en hoe zijn praktische oplossingen beter werken wordt het boekje wel interessanter. 3,0*.

NB: Nadat ik dit had gelezen kwam ik op X langs een discussie rond Tim 'S Jongers waarin hij even wilde deugpronken, de christenen wel durfde weg te zetten en mensen op een vervelende arrogante manier benaderde terwijl hij inhoudelijk helemaal werd ingemaakt. Misschien zegt dat wel veel meer over hem en misschien ook wel over veel uitdagingen waarover hij zo klaagt. Dat die niet lagen aan zijn afkomst maar vooral aan zijn persoon.

Helemaal mee eens..Ben pas op 1/3 maar ik vind dat hij zich zelfs vaak beklaagt en zichzelf als treurig voorbeeld neemt, bv. dat hij qua gezondheid een weinig florissante toekomst tegemoet gaat, dat zn gebit wel niet heel lang mee zal gaan...en o ik geef mezelf tussen de regels even een schouderklopje dat ik na zoveel generaties de armoede-dans ontsprongen ben, al schrijf ik dit natuurlijk niet expliciet op, want ik acteer de bescheiden jongen

Veel nieuws heb ik ook nog niet ontdekt, maar die neiging om zichzelf de hele tijd als slachtoffer/voorbeeld voor hetgeen betoogd wordt ter berde te brengen, maakt de argumentatie minder krachtig, omdat je het gevoel krijgt dat er selectief studies en quotes aangehaald worden om de persoonlijke ervaring van deze auteur te kunnen generaliseren.

Ik zeg niet dat dit zo is, maar als hij zijn eigen ellende eruit gelaten had zou het hele werkje sterker overkomen. En ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het publiek waar hij zich overduidelijk op richt in ruime meerderheid dezelfde mening is toegedaan.

Enfin, vanavond weer even verder lezen, want het is echt wel onderhoudend

Ik ben blij dat ik doorgelezen heb, waar ik mij aan het begin aan stoorde werd uiteindelijk een logische component: wanneer ik het hele plaatje van de geschiedenis van de auteur eenmaal rond had, werd juist door steeds de persoonlijke ervaring te betrekken, het geheel objectiever en beter te begrijpen.

Wat overblijft is een boekje dat ervoor heeft gezorgd dat ik permanent anders tegen armoede en mensen in armoede in Nederland aan zal kijken. Enige minpunt is dat sommige paragrafen als een herhaling van zetten beginnen te voelen op het eind, maar dat wijt ik dan maar aan het feit dat het bestrijden van armoede en waarschijnlijk dan ook de beschrijving ervan, nu eenmaal een holistische benadering vereist

4*