Lettres au Castor et à Quelques Autres, Tome 2: 1940-1963 - Jean-Paul Sartre (1983)

Alternatieve titels: Brieven aan Castor 1940-1963 | Privé-Domein Nr. 124 | Brieven aan Castor en aan Enige Anderen 1940-1963

Frans
Verhalenbundel
Autobiografisch / Sociaal

376 pagina's
Eerste druk: Gallimard, Parijs (Frankrijk)

Deze tweede verzameling brieven van Sartre aan Simone de Beauvoir, die de periode 1940-1963 behelst, vangt aan als Sartre nog maar nauwelijks over dramatische tegenslagen heen is. Hij is nog niet beroemd. Hij denkt zelfs soms nog aan zelfmoord. Hij heeft één grote steun in zijn leven: Simone de Beauvoir. Vandaar dat hij haar vooral in het jaar 1940, dat hij ten dele nog in militaire dienst moet doorbrengen, overstelpt met brieven. Zij leest zijn werk, corrigeert het, kort het in, gelooft in hem, vangt hem op, stimuleert hem. Sartre geeft ook, als hij in de latere jaren voortdurend andere relaties heeft, steeds zijn geheimen aan haar prijs. Ze moest hem raad blijven geven en adviseren. Sartre's eerlijkheid kon soms zonder meer ontaarden in wreedheid. Ook dat geven deze brieven prijs. Ze strekken zich uit tot en met 1963. Daarna zag Simone de Beauvoir hem vrijwel dagelijks en waren brieven overbodig. Zowel zijn meest intieme leven als zijn politieke en intellectuele worstelingen, zijn plannen voor nieuwe boeken, zijn rusteloze activisme komen in deze brieven aan Castor tot uitdrukking. De brieven vormen daarom een unieke bron tot het sociaal-culturele patroon van de periode die ze behelzen. En ze tonen Sartre vóór alles als een gewoon mens: aldoor strevend naar volkomen evenwicht, heel dikwijls echter sentimenteel, tegenstrijdig, onzeker en gedeprimeerd.