België door de Ogen van Suske en Wiske - Diane Broeckhoven, Walter Zinzen, Vincent Scheltiens Ortigosa, Gert Dooreman, Sarah Van Bouchaute, Naomi Izabela, Erika Vlieghe, Noël Slangen, Geert De Weyer, Koen Maas, Gert Meesters, Dirk Draulans en Walter Pauli (2024)
Nederlands
Verhalenbundel
Historisch / Kunst en Cultuur
196 pagina's
Eerste druk: Houtekiet,
Antwerpen (België)
In december 2022 verschenen de laatste stroken van ‘Suske en Wiske’ in de krant De Standaard. Daarmee kwam een einde aan een traditie van zevenenzeventig jaar. Ook al loopt de reeks nog door, het verdwijnen van ‘Suske en Wiske’ als krantenstrip voelde als het einde van een tijdperk. Een tijdperk dat de reeks zélf in beeld heeft gebracht. De toenemende welvaart van België, de veranderende manier waarop wij naar Afrika kijken? Onze visie op wetenschap, het milieu, het katholicisme? Wie bladert door de ‘Suske en Wiske’-albums krijgt tussen de plaatjes door een ingekookte geschiedenis van het naoorlogse België te zien. Die geschiedenis wordt in dit boek beschreven door dertien kenners en fans. Zij hebben het over de persoonlijkheid van Lambik (‘miljaar!’; Gert Dooreman) en Sidonia (‘eeek!’; Sarah van Bouchaute), Krimson en onze omgang met pillen (Erika Vlieghe), het sociale milieu van de helden (Walter Pauli), Vandersteens fascinatie voor de Spaanse Nederlanden (‘carambolios!’; Vincent Scheltiens Ortigosa) en nog veel meer. Ook het Franse en Nederlandse perspectief op ‘Suske en Wiske’ komt aan bod (Gert Meesters). De schrijvers bekijken hun favoriete albums daarbij vanuit hun persoonlijke invalshoek en expertise. Van deze schrijvers zijn in een appendix verkorte biografieën opgenomen.
Interessant gegeven, maar in het artikel lees ik dat er geen afbeeldingen in het boek staan, dat is dan wel een gemis.
Er staat geen enkele afbeelding in het boek, dat daardoor vooral gericht is op de al bestaande groep van S&W-fans. In gedachten zag ik een aantal van de aangehaalde stroken uit de strip voor mij. Ook lijkt de nadruk wat meer te liggen op de albums van Vandersteen zelf, het tijdvak tot circa 1970-1980 dus.
Er worden gemiddeld gesproken veel 'weetjes' vermeld en het is wel aangenaam en interessant leesvermaak, maar sommige historische feiten komen niet echt als een verrassing en het gaat globaal genomen niet echt de diepte in.
Vandaar dat ik gisteren voor dit boek niet veel verder kwam dan circa 3* à 3,5*.
Ik heb al geruime tijd wat meer afstand genomen van de S&W-reeks, omdat ik vind dat deze serie door 'massaproductie' in kwaliteit toch wat achteruit is gegaan.
