Teemestarin Kirja - Emmi Itäranta (2012)
Alternatieve titel: De Smaak van Water
Fins
Toekomst
265 pagina's
Eerste druk: Teos,
Helsinki (Finland)
In een afgelegen dorp van de Scandinavische Unie staat de zeventienjarige Noria op het punt de volgende theemeester te worden. Al eeuwenlang bewaakt haar familie een geheime zoetwaterbron. Ooit schonk de bron voldoende water voor het hele dorp. Tegenwoordig heerst er grote waterschaarste, en wordt het illegale bezit van water zwaar bestraft. Noria wordt in toenemende mate verscheurd tussen haar verplichtingen als hoeder van de bron en trouw aan haar vriendin Sanja, wier familie nauwelijks nog kan leven van hun waterrantsoen. En de bron is niet Noria’s enige geheim…
Wat een lief, klein, mooi verhaal. Ik waande me middenin de gecreëerde wereld waarin Noria haar rol als dochter van een Theemeester uiterst serieus neemt. Dat gevoel had ik de hele tijd; alles is enorm plechtig, zwaar en bloedjeserieus. Alsof we allemaal snappen wat een Theemeester is, die theeceremonies uitvoert en allerlei bijbehorende gebruiken en rituelen moet eren en respecteren. Het zegt me niks, maar ik begreep het gewicht ervan meteen. Itäranta zorgt ervoor dat ik deel uitmaak van de dystopie en de gebruiken die er heersen. Echt heel knap gedaan. Verder blijft het beperkt wat betreft gebeurtenissen en leunt het verhaal zwaar op de prachtige zinnen die ingezet worden om vooral heel veel sfeer te scheppen.
Wat een ontzettend fijne leeservaring. Komt misschien toch nog goed tussen mij en het Fantasy-genre. 4*