Belgarath the Sorcerer - David Eddings en Leigh Eddings (1995)
Alternatieve titels: Belgarath de Tovenaar | Polgara (deel 1) | De Volgelingen (deel 2)
mijn stem
4 stemmen
Engels
Fantasy
736 pagina's
Eerste druk: Del Rey,
New York (Verenigde Staten)
Belgarath heeft al zo'n achtduizend jaar geleefd. Hij vertelt op verzoek van Belgarion over alle gebeurtenissen voorafgaand aan de gebeurtenissen beschreven in de boeken over Belgarion. Van de verbanning uit het dorp, het discipel worden van de god Aldur, tot de geboorte van Belgarion.
0
geplaatst: 19 september 2006, 05:34 uur
Een vriend van mij heeft David Eddings eens getypeerd als de nijntje onder de fantasy en eigenlijk krijgt Eddings daarmee nog te veel eer. Maar hij was wel mijn eerste kennismaking met Fantasy en daarom zal hij toch altijd een speciale plek in mijn waardering behouden, ook al is het nog zo slecht. 
0
geplaatst: 20 september 2006, 00:06 uur
De nijntje onder de fantasy ? Geinig dat die vriend van je dat zegt aangezien ik als 12-jarige aan de haal ging met de Belgariad-reeks van mijn broer 
Best wel fris en fruitig die eerste reeks van vijf boeken van Eddings. De daaropvolgende reeks, de Malloreon, was ook best aardig met zijn karakteristieke mix van humor en fantasy. Als Eddings daarna boek na boek bleef doorzetten met gerecycleerde personages en plotgegevens, begon de lol er voor mij snel af te gaan.
Dit boek(één van zijn latere) kon op bepaalde momenten nog wel een grijs op mijn gezicht toveren als Belgarath lekker koppig tekeer ging. Desondanks slaagt dit boek er niet in om bij mij het gevoel weg te nemen dat Eddings qua inspiratie aan het eind van zijn latijn zat.
En misschien is een relaas dat ettelijke millenia omspant iets teveel van het goede voor de consistentie van de verhaallijn.
Maar goed, voor die zeldzame glimlach heb ik nog wel 2* over. Die laatste reeks van hem, The Dreamers Saga, zal op wat minder clementie van mijn kant mogen rekenen.
Best wel fris en fruitig die eerste reeks van vijf boeken van Eddings. De daaropvolgende reeks, de Malloreon, was ook best aardig met zijn karakteristieke mix van humor en fantasy. Als Eddings daarna boek na boek bleef doorzetten met gerecycleerde personages en plotgegevens, begon de lol er voor mij snel af te gaan.
Dit boek(één van zijn latere) kon op bepaalde momenten nog wel een grijs op mijn gezicht toveren als Belgarath lekker koppig tekeer ging. Desondanks slaagt dit boek er niet in om bij mij het gevoel weg te nemen dat Eddings qua inspiratie aan het eind van zijn latijn zat.
En misschien is een relaas dat ettelijke millenia omspant iets teveel van het goede voor de consistentie van de verhaallijn.
Maar goed, voor die zeldzame glimlach heb ik nog wel 2* over. Die laatste reeks van hem, The Dreamers Saga, zal op wat minder clementie van mijn kant mogen rekenen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.