Paddy Clarke Ha, Ha, Ha - Roddy Doyle (1993)
mijn stem
36 stemmen
Engels
Sociaal / Streek/Familie
282 pagina's
Eerste druk: Secker & Warburg,
Londen (Verenigd Koninkrijk)
Paddy Clarke is een jongentje dat opgroeit in Barrytown, een achterstandswijk in Dublin. Hier beleeft hij allemaal avonturen en moet hij leren omgaan met de, steeds heviger wordende, ruzies tussen zijn ouders.
0
geplaatst: 30 januari 2009, 17:50 uur
Op de achterkant van mijn versie van Paddy Clarke Ha Ha Ha staat een quote uit de Sunday Telegraph:
Doyle is a virtuoso of timing and structure ... a brilliant mixture of the unsentimental and the heartbreaking.
Beter kan ik het niet omschrijven. Wat een schitterend geschreven verhaal van Doyle over Paddy, vertelt door Paddy. Paddy is een tienjarig Iers jongetje, woont samen met zijn vader, moeder, jongere broertje en twee jongere zusjes in Barrytown. Paddy vertelt over school, zijn vriendjes, de streken die ze uithalen, de buren en over het leven midden jaren zestig in een Iers stadje waar volop nieuwe huizen worden gebouwd. Hij vertelt ook over de steeds kleiner wordende speelruimte, de strenge schoolmeester Henno, over Kevin, zijn boezemvriend, Sinbad, het broertje dat hij 'haat', het jatten uit winkels, over de slager die hem en zijn vriendjes aan de hand van een poot van een geslacht dier laat zien wat er met hen gebeurt als ze zijn zaagsel blijven jatten, kortom over alles wat dit jochie meemaakt en bedenkt.
Maar vooral vertelt hij over zijn Ma en Da. Daar is Doyle op zijn best... dan is Paddy echt 'heartbreaking'. Geen tranentrekker, geen sentimentaliteit, maar Paddy raakt je. Recht in je hart.
Doyle is a virtuoso of timing and structure ... a brilliant mixture of the unsentimental and the heartbreaking.
Beter kan ik het niet omschrijven. Wat een schitterend geschreven verhaal van Doyle over Paddy, vertelt door Paddy. Paddy is een tienjarig Iers jongetje, woont samen met zijn vader, moeder, jongere broertje en twee jongere zusjes in Barrytown. Paddy vertelt over school, zijn vriendjes, de streken die ze uithalen, de buren en over het leven midden jaren zestig in een Iers stadje waar volop nieuwe huizen worden gebouwd. Hij vertelt ook over de steeds kleiner wordende speelruimte, de strenge schoolmeester Henno, over Kevin, zijn boezemvriend, Sinbad, het broertje dat hij 'haat', het jatten uit winkels, over de slager die hem en zijn vriendjes aan de hand van een poot van een geslacht dier laat zien wat er met hen gebeurt als ze zijn zaagsel blijven jatten, kortom over alles wat dit jochie meemaakt en bedenkt.
Maar vooral vertelt hij over zijn Ma en Da. Daar is Doyle op zijn best... dan is Paddy echt 'heartbreaking'. Geen tranentrekker, geen sentimentaliteit, maar Paddy raakt je. Recht in je hart.
0
geplaatst: 14 mei 2009, 21:24 uur
Verschrikkelijk saai boek. Een hopeloos lange aaneenrijging van flauwe anekdotes. Vrij onsympathiek hoofdpersonage met een cliché-afloop. Na een tijd werkt zelfs dat trucje van Roddy Doyle's schrijfstijl, waarbij kinderen van de hak op de tak springen, niet meer. 1*
* denotes required fields.
* denotes required fields.