Tagebuch 1946-1949 - Max Frisch (1950)
Alternatieve titel: Dagboek 1946-1949
Duits
Autobiografisch
464 pagina's
Eerste druk: Suhrkamp,
Frankfurt am Main (West-Duitsland)
Het Dagboek dat Max Frisch in de jaren kort na de oorlog bijhield, bevat al het een en ander uit zijn latere werk, in aanzet, als idee of als voorlopige schets. Dit boek is een mengeling van verhalen, reisberichten - echt en verzonnen - en herinneringen en geeft een pregnant beeld van de naoorlogse jaren van de vorige eeuw. Zo zijn er beschrijvingen van verwoeste steden als bijvoorbeeld Warschau, Berlijn, Nurnberg en Wurzburg, van ontmoetingen met bekende mensen en van levensnormen en staatsvormen. Verder geeft hij zijn gedachten weer over zaken als kunst en cultuur of over begrippen als beleefdheid, liefde, jaloezie of nog schuld.
De dagboeken van Max Frisch, die dit jaar vijfenzeventig jaar werd, worden algemeen als ‘fascinerend’ aangemerkt. Het zijn geen intieme dagboeken, maar ze houden zich informeel bezig met alles waarmee iemand te maken krijgt die zijn ogen niet in zijn zak heeft en die in alles aanleiding ziet er over na te denken en zich van alles af te vragen, van de aard van Goethes ‘grootheid’, tot het cliché van de kunstenaar en de van Mozart houden de nazi. In 1972 publiceerde Meulenhoff het Dagboek 1966-1971, nu is het eerste deel verschenen over de jaren na de oorlog: Dagboek 1946-1949 (406 p., f47,50). Jacques Kruithof schrijft over de steekhoudende gedachten in deze dagboeken.