menu

Kees de Jongen - Theo Thijssen (1923)

mijn stem
3,98 (96)
96 stemmen

Nederlands
Psychologisch / Sociaal

338 pagina's
Eerste druk: Van Dishoeck, Bussum (Nederland)

Kees is een dromer en zou graag een vooraanstaand burger zijn die bedreven is in sport en cultuur. Als er een rijk meisje in de klas komt wil hij graag met haar optrekken, maar hij realiseert zich sterker dan ooit dat er een verschil tussen rijk en arm is.

zoeken in:
avatar van FisherKing
4,0
Helemaal kapot gelezen vroeger. Ik herinner me de boekomslag nog als de dag van gister.

Ik kreeg nog commentaar op de bieb waarom ik dit boek zo vaak leende

4,0
Mijn boekenbestaan verloopt schoksgewijs. In 1990 zat ik gehurkt, voorzien van een glas budget-chocolademelk ("Je smaakt het verschil met Cécémel niet, jongen! En ondertussen sparen we aardige stuiver uit voor onze komende vakantie in de Ardennen!", dixit moeder) en duchtig schransend aan de rijstkoeken, in onze witbeschilderde veranda Pietjes Puk te lezen. Lichamelijk aanwezig, maar de geest had een enkeltje genomen naar Pietje Puk-land. Het liep echter mis in 1990, plotsklaps boeiden de letters mij niet meer. Greenpeace en ecologische wijsneuzerij hadden mijn algehele aandacht vandoen. De wereld diende gered te worden (en wanneer het niet lukte met die wereld, was ik reeds tevreden mocht mijn radijzentuintje gevrijwaard blijven van cfk's).

Toen mijn strijd gestreden was ("Ja hoor, jongen, moeder gebruikt van nu af aan geen haarlak meer."), zag ik dat letterenmoeheid sluipenderwijs zijn intrede deed. De door de school uitgekozen jeugdliteratuur was langdradig zonder meer: synthetische tienerpijnen, georchestreerde ouderconflicten, B-film achtige romantiek, ... Boeken door volwassenen voor tieners. Verdacht materiaal, aldus. Een schip die de letterenwateren afschuimde met valse vlag.

Tot mijn vader me Kees de jongen in de handen stopte. "Misschien is dit wel iets voor jou". Verdomd ja, dat was het ook.

"Zou die toerist beseffen dat Kees een aardig mondje Frans kon spreken?"

Naar verluidt was Carmiggelt idolaat van dit boek. Logische zaak. Carmiggelt en Thijssen zijn twee schrijvers waarbij je niet veronderstelt: "Zo zou het wel eens kunnen wezen", maar waarbij je geest galmt: "Verdomd, zo is het". Dit soort literatuur lijkt me enkel geschreven te kunnen worden op basis van ellenlange conversaties met "zijn" kinderen (Thijssen was een leerkracht). Het geestelijk leven verwoorden van de ander door je eigen pen, dat zou wel eens de kern kunnen wezen van schrijven

monkey
Film was net ietsje beter

avatar van gertjan P.
4,5
Na de eerste helft heb ik een paar maandjes rust genomen, het toen weer gepakt en verdulle; het was prachtig, ontroerend, herkenbaar, vreugdevol, hartverscheurend en alles!! Ik doe dat ook, dat vantevoren alles al verzinnen en vanuit andere mensen kijken. Ze zullen wel denken, dat is geen gewone jongen.

avatar van Donna Tartt
2,5
Lang geleden gelezen. Ik ben zelf niet echt onder de indruk van het verhaal. Ik heb het einde kunnen halen maar het mij niet echt veel gedaan. Tja.....

-2.5-

avatar van gertjan P.
4,5
monkey schreef:
Film was net ietsje beter

Ik geloof niet dat ik ... Ik snap niet ... Nee, laat ik het zo zeggen; ik heb wel even een wenkbrauw opgetrokken na het lezen van jou commentaar.

avatar van Thomas83
5,0
Een geweldig boek en misschien wel mijn grote favoriet.
De tijd en omgeving waarin alles zich afspeelt alleen al is prachtig. Ik vond ook heel ontroerend hoe het allemaal loopt met dat meisje, dat hij wel ziet zitten. Ook zeer ontroerend zijn natuurlijk de verschillende zeer dramatische gebeurtenissen, en hoe Kees zijn fantasie vaak prachtig de vrije loop laag gaan. De "zwembadpas" is natuurlijk ook echt een begrip geworden. Ook wordt er mooi het Amsterdam van die tijd beschreven. Het heeft allemaal iets heerlijks knus en nostalgisch.
Het einde van het boek is heel mooi.

2,5
Lang geleden een eerste keer gelezen. Bij herlezing toch een erge tegenvaller: zo verouderd van sfeer, stijl, taal. Kees zelf loopt nog wel rond, maar zijn wereld bestaat niet meer, of misschien moet ik zeggen: als Vlaming herken ik die wereld niet meer. Thijssens respect voor Kees' belevingswereld blijft natuurlijk zeer voelbaar.

4,0
Ik heb dit boek gelezen voor school en persoonlijk vond ik het een heel mooi boek. Me leraar was minder onder de indruk, hij kwam doodleuk met de mededeling dat Kees de jongen niet tot de nederlandse literatuur kan worden geteld.......belachelijk

avatar van ikkie
4,5
Hoe knap is het dat Thijssen zich zo geweldig goed weet te verplaatsen in de belevingswereld van Kees....de jongen in wie anno 2010 volgens mij een ieder, jong of oud, man of vrouw, zich herkent!
Een ware klassieker uit de Nederlandstalige literatuur!

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ted Kerkjes (moderator)
Schitterend boek.

Kees Bakels blijft een interessant figuur, en inderdaad zoals ikkie hierboven al zegt: knap dat Thijssen zich zo geweldig goed in de belevingswereld van Kees kan verplaatsen. Dit boek wordt ook haast niet oud. Elke generatie die dit boek leest, zal zich wel op één of andere manier herkennen in Kees.

Fenomenaal boek.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ted Kerkjes (moderator)
Zachary Glass schreef:
Naar verluidt was Carmiggelt idolaat van dit boek.
Willem Wilmink ook. Hij verhuisde zelfs naar Amsterdam.

avatar van chiel
3,0
Ted Kerkjes schreef:
Hij verhuisde zelfs naar Amsterdam.

Suggereer je nu dat Wilmink naar A'dam verhuisde omdat hij zo idolaat was van dit boek?

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ted Kerkjes (moderator)
chiel schreef:
Suggereer je nu dat Wilmink naar A'dam verhuisde omdat hij zo idolaat was van dit boek?
Ja, daar lijkt het wel op, maar Willem Wilmink verhuisde naar Amsterdam om daar te studeren. Sorry voor het misverstand.

avatar van Theunis
4,5
Al jaren heb ik het boek in mijn boekenkast staan en steeds als ik eraan wilde beginnen, was er wel weer een ander boek dat voor ging. Na het pleidooi van Matthijs van Nieuwkerk bij De Meesterwerken van Paul Witteman moest ik wel snel beginnen aan het boek. En na een paar bladzijden dacht ik al dat het jammer was dat ik dat niet eerder had gedaan.

Wat ten eerste opvalt is dat je door de manier van schrijven meteen in het hoofd van Kees zit. Het gebruik van ‘ie’, ‘oh’ of ‘zo’ versterkt dat. Of de bravoure van Kees als hij alles natuurlijk alweer allang doorheeft. Hij wel. Je droomt vanaf het begin met Kees mee en wat wil je graag dat zijn dromen uitkomen. Het deed me als geen ander denken aan de onbezorgde tijd als schooljongen. Nostalgisch, maar niet sentimenteel. De harde werkelijkheid dreunt ook door en wat er dan met Kees gebeurd op enig moment is bijna hartverscheurend. Als zijn vader op sterven ligt, kan hij zich geen voorstelling meer maken van zijn vader die wakker is, die rondloopt. Zijn fantasie laat hem voor het eerst in de steek. Een moeilijke periode volgt en ook al lijkt de onbezorgde tijd voorbij, er is hoop voor Kees. En wat zijn de laatste bladzijden geweldig!

Het verhaal geeft ook een mooi tijdsbeeld. Het verhaal is klein, het speelt zich af rond Kees en zijn familie, maar niet minder meeslepend. Eén van de mooiste Nederlandstalige boeken die ik gelezen heb.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ted Kerkjes (moderator)
Theunis schreef:
Na het pleidooi van Matthijs van Nieuwkerk bij De Meesterwerken van Paul Witteman moest ik wel snel beginnen aan het boek.
Van Nieuwkerke heeft zijn zoon zelfs naar Bakels vernoemd.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ted Kerkjes (moderator)
chiel schreef:
(quote)

Suggereer je nu dat Wilmink naar A'dam verhuisde omdat hij zo idolaat was van dit boek?

Nou, om hier nog even op terug te komen, op de achterkant van het boekje Waar komt dat kind vandaan? staat het volgende: "Wilmink beschrijft zijn kennismaking met het werk van Theo Thijssen, dat hij zo inspirerend vindt dat hij op jonge leeftijd naar Amsterdam vertrekt.".
Dus het lijkt erop dat het toch waar was wat ik zei.

avatar van gert_r
Ted Kerkjes schreef:
Van Nieuwkerke heeft zijn zoon zelfs naar Bakels vernoemd.
In Trouw stond eerder dit jaar een mini-interview met kinderboekenschrijfster Sunna Borghuis. Ook bij haar duikt dit boek op diverse manieren in haar leven op. Zo heeft ze haar eigen zoon Kees genoemd.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Ted Kerkjes (moderator)
gert_r schreef:
In Trouw stond eerder dit jaar een mini-interview met kinderboekenschrijfster Sunna Borghuis. Ook bij haar duikt dit boek op diverse manieren in haar leven op. Zo heeft ze haar eigen zoon Kees genoemd.
Grappig!
In het werk van de eerder genoemde Willem Wilmink duikt Kees ook vaak op. Neem Ver van de stad, Buurjongens en het eerste verhaal in Het verkeerde pannetje. Net zoals Theo Thijssen zijn protagonist 'Kees' noemde om het autobiografische element te verdoezelen, lijkt Wilmink dit ook te willen doen in zijn autobiografisch getinte boeken, al heeft de laatste parallellen met zijn eigen leven nooit ontkent, zoals Thijssen dat wel deed.
En natuurlijk duikt Kees ook nog op in Het leven is vurrukkulluk.

avatar van gert_r
Ted Kerkjes.Ter voorbereiding op het lezen van het boek (nog nooit gedaan ) alvast een paar filmpjes met de 'zwembadpas' bekeken.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:33 uur

geplaatst: vandaag om 16:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.