menu

Memoria de Mis Putas Tristes - Gabriel García Márquez (2004)

Alternatieve titel: Herinnering aan Mijn Droeve Hoeren

mijn stem
3,30 (59)
59 stemmen

Spaans
Psychologisch

112 pagina's
Eerste druk: Mondadori, Barcelona (Spanje)

Een man krijgt op zijn negentigste verjaardag een ongebruikelijk cadeau van een bevriende bordeelhoudster. Het is een jong meisje, maagd nog, maar in afwachting van een bestaan in de prostitutie. Tussen de oude man en het meisje groeit een kwetsbare en ongewone relatie.

zoeken in:
avatar van thomzi50
3,5
Prima boek. Een kort boekje, dat je zo uitleest en waarin niet ontzettend veel gebeurt, maar ik vind dat Márquez een erg mooi beeld schets van een oude man, die zichzelf al in het begin neerzet als een viezige en lelijke oude man. Het bevat een lichte ironie, een beetje weemoedigheid en wat humor, en is bovenal leuk beschreven.

3,5
Fantastische titel. Alleen daarom heb ik hem een tijd terug gekocht. Was niet op de hoogte van de reputatie van Marquez.

avatar van Prowisorio
2,5
Mwah.... niet ergerlijk slecht, maar het verhaal, noch de hoofdpersoon of de andere personages boeiden me. Terwijl het natuurlijk wel een boeiend gegeven is! Een negentigjarige die zichzelf een veertienjarige maagd cadeau doet.
Het is dat het maar een klein boekje is, anders had ik het waarschijnlijk niet uitgelezen.

avatar van Rio Negro
3,5
Prowisorio schreef:
Terwijl het natuurlijk wel een boeiend gegeven is! Een negentigjarige die zichzelf een veertienjarige maagd cadeau doet.


Tja, waar haalt die (80-jarige) Gabriel de inspiratie toch vandaan...


avatar van Grovonion2
4,0
Hij heeft het in zijn boeken inderdaad vaak over hoeren...

avatar van Donkerwoud
3,5
Ik vond het een erg deprimerend boek in hoe het beschrijft dat je soms dingen kwijt raakt bij het ouder worden. Dat is bij mij een fundamentele angst, ook al ben ik op een leeftijd dat ik zou moeten genieten van het jong zijn. Door die gevoelens hield ik een enorm rotgevoel eraan over.

avatar van boekaap
4,0
Ik ben het nu aan het lezen en bijna op de helft. Ik moet zeggen dat ik het een prima roman vind. Ik had hiervoor nog nooit iets van hem gelezen en heb me voorgenomen om hierna honderd jaar eenzaamheid te proberen.

avatar van boekaap
4,0
Inmiddels uitgelezen en ik moet zeggen dat ik het uiteindelijk verhaaltje niet bijzonder vind. De observaties van een 90 plusser vind ik daarintegen erg mooi. Ik vond het daardoor juist een erg optimistisch en hoopgevend boek. Verder heeft de auteur een prachtige stijl en alleen al voor de heerlijk lopende zinnen is deze kleine roman een aanrader.

avatar van Dexter
3,5
Dan wens ik je alvast ontzettend veel plezier met het lezen van Honderd Jaar Eenzaamheid

avatar van omsk
4,0
3,75 zou ik zeggen. Maar omdat ik hem in het Spaans heb gelezen, en me daarom misschien eea ontgaan is, rond ik hem af naar vier sterren.

3,5
Memoria de Mis Putas Tristes is duidelijk een beschouwing van de zorgen waar Márquez ongetwijfeld met zijn 82 jaar ook mee worstelt. Hoewel de eerder zo fijne sfeer plaats heeft gemaakt voor een haast modernere schrijfstijl (of vertaling), ademt de novelle een fijne melancholiek uit waardoor het prettig lezen blijft.

Plot is niet aanwezig, wel een pakkend portret van een oude man waarbij je je af en toe afvraagt of je sympathie wel bij hem ligt. Het verhaal confronteert de lezer met zijn/haar sterfelijkheid, maar kan niet zo pakken als het eerdere werk van deze geniale schrijver. Een (w)aardige coda, misschien wel zijn laatste werk. 3.5*

avatar van mjk87
3,5
Een verhaal waar niet geen plot in zit, en waar relatief weinig gebeurt, maar wel met een prachtige sfeerzetting. Inmiddels m'n vierde Marquez, met veel dezelfde ingrediënten, maar toch een iets andere invalshoek. Soms speelt hij wel iets te simpel op de emotie, en het nihilistische denken aan het begin van de hoofdpersoon vond ik ook niet heel sterk.
De hoofdpersoon wordt nog redelijk uitgediept voor zo een kort verhaal, en het laat je wel met hem meeleven.
En als gezegd, als geen ander weet hij sfeer op te roepen, en helemaal die van Latijns Amerika en de Carribische eilanden. En dat houdt de aandacht er meer dan bij.

avatar van Bruno_6
Marquez werd voor dit werk geïnspireerd door De Schone Slaapsters van Yasonari Kawabata.

2,5
Naar mijn smaak wentelt Marquez zich hier zó in het gevoel van de oude dag, dat het bijna artificieel overkomt. Ik had het gevoel dat de druk die de uitgever in de roman zette op de ik-figuur om te blijven schrijven, ook in werkelijkheid een grote rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van dit laatste werk van Marquez. Het leek soms wel een ultiem verplicht nummertje over een ultiem verplicht nummertje over...

Gast
geplaatst: vandaag om 23:16 uur

geplaatst: vandaag om 23:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.